Net zoals in 1999 waren we tijdens de eclips in Romagne-sous-Montfaucon. Iedereen beklaagde zich hier over de slechte verkrijgbaarheid van de speciale brilletjes, maar wie wat bewaart, heeft wat. En dus lagen hier nog eclipsbrillen van de vorige zonsverduistering. Eigenlijk werd het afgeraden die deze keer te gebruiken, maar in hoeverre is dat advies door de commercie ingegeven? We besloten sowieso om voor de zekerheid maar korte tijd achtereen in de zon te kijken.
Natuurlijk maakten we de onvermijdelijke selfie. Heb jij al eens geprobeerd om met zo’n bril op, die 99% van het licht blokkeert en je dus feitelijk blind maakt, de camera goed te mikken? Hoe dan ook: ik heb me zelden zo’n Pet Shop Boy gevoeld als net.
Wat wel bizar was: ondanks dat de zon voor 90,4% bedekt werd door de schaduw van de maan, bleef het nagenoeg licht. Wel een ander licht dan anders, wat je op de foto hierboven goed kunt zien. Door het brilletje vóór de camera te houden, lukte het me om een redelijke foto te nemen van het hoogtepunt van de verduistering, om 20:16 uur.
Het was op dat moment niet zo fris en doodstil als in 1999, toen alle vogels dachten dat het nacht was en stopten met kwetteren. Maar toen was de verduistering volgens mij ook totaal. Toch vind ik dit altijd mooie momenten om bewust mee te maken. Al was het maar omdat de kans vrij klein is dat ik er de volgende keer, in 2081, bij ga zijn 