Op 30 april 2007 zette ik een eerste, nietszeggende berichtje op https://wernerswereld.nl. Vrienden (en vooral vriendinnen) hadden toen allang een blog. De meesten zijn daar lang geleden alweer mee gestopt. Ook bij mij leidde de site sinds ik in 2010 met Facebook begon een redelijk zieltogend bestaan. Het was ook een allegaartje geworden van persoonlijke en zakelijke berichten.
Die zakelijke berichten heb ik jaren geleden al naar https://wernerbros.biz verplaatst, waarmee Werners Wereld, zoals de naam ook belooft, 100% persoonlijk werd. Maar helaas was het nog wel een rommeltje. Vooral de opmaak was een drama, met rare tekens en plaatjes die niet meer getoond werden. Een erfenis van de eerste host, Web-log, die er opeens mee ophield en een overgang naar WordPress niet bepaald ondersteunde. Omdat ik niet van rommeltjes houd, begon ik in 2022 aan een megaproject: het opschonen en verrijken van Werners Wereld.
In de praktijk hield dat in, dat ik in verloren uurtjes alle blogjes (ruim 1.400 inmiddels) opnieuw geplaatst heb. Ik heb de teksten opnieuw laten inlopen, alle 3.200+ fotootjes er opnieuw bijgezet (maar nu in de kwaliteit die we tegenwoordig gewend zijn), gezorgd voor een fatsoenlijke opmaak en alle berichten voorzien van tags en relevante en (weer) werkende links. Verwijzingen naar websites die inmiddels niet meer bestaan, heb ik zelfs zoveel mogelijk teruggezocht via internetarchief The Wayback Machine.
En nu, vier jaar na het begin van die monsterklus, ben ik klaar. Alle berichtjes tot en met 2007 staan er naar mijn zin op. Reclame- en algoritmevrij, dus toegankelijk voor iedereen die het lezen wil. Wat een opluchting! Ik kwam belevenissen tegen die ik allang weer vergeten was en heb regelmatig hardop gelachen om mijn eigen stukjes. Maar er waren ook gênante en verdrietige momenten. Enfin, Werners Wereld in zijn volle glorie, zeg maar. Je bent er van harte welkom! Nu en in de toekomst, want ik blijf de site aanvullen met nieuwe stukjes. Inhoudelijk staat het dus, ik wil het alleen nog eens een nieuw likje verf geven.
Ik ben op mijn blog wat spaarzamer geweest met berichten uit de poezenhangar dan op Facebook, en daarin schuilt gelijk mijn volgende megaproject: ik ga op een apart blog al mijn Facebook-verhalen, foto’s en filmpjes over de dieren van de boerderij in Romagne zetten. Over de poezen, de koeien én de honden. Die verdienen ook hun eigen standbeeldje op internet, en ik heb toch niets anders te doen 😉