Vóór vrouwenstemmen

Goed dat Roosmarijn Reijmer de discussie over (o.a.) de hoeveelheid muziek van vrouwelijke artiesten op de radio aanzwengelt in haar NRC-interview van vandaag (€). Al zou dat natuurlijk helemaal geen discussie mogen zijn. In de 29½ jaar dat ik radio gemaakt heb, was dat het in elk geval nooit. Ik hanteerde ook altijd een man/vrouw-quotum (50/50, wel zo eerlijk) en had er nooit moeite mee om daaraan te voldoen. Kwestie van naar het liedje luisteren i.p.v. naar de zangstem.

Een deel van de credits daarvoor hoort bij Claudia Vaessen, met wie ik eindjaren ’80 mijn eerste radioprogramma maakte. Zij zal dan ook wel een van de eerste vrouwelijke dj’s geweest zijn, schat ik zo in. Hoewel er bij alle lokale omroepen waar ik in al die jaren gedraaid heb altijd volop ruimte was voor vrouwen.

Claudia was erg van de vrouwelijke artiesten en stemmen. Melissa Etheridge, 10,000 Maniacs, Texas, Rory Block, Tanita Tikaram, Michelle Shocked… ze deed het erom, leek het wel. Mede daardoor is het ook voor mij altijd volstrekt normaal geweest om veel muziek van vrouwelijke artiesten te draaien. Wel wisselde ik mannen- en vrouwenstemmen af, omwille van de variatie, al bewijst het experiment van Roos met 100%-vrouwenuitzendingen dat zelfs dat niet per se nodig is.

Fijn dat Roos op de barricaden gesprongen is. Hopelijk krijgt haar initiatief navolging!

Foto: Mieke Meesen

Geef een reactie