Begin december las ik op LinkedIn een bericht wat ik op deze laatste dag van het jaar graag met je wil delen. Je kunt het hier in zijn geheel teruglezen, maar het is een nogal een longread. Omdat je nu waarschijnlijk in de oliebollen staat te roeren of nog een laatste dweil door het huis haalt voordat de visite komt, heb ik het (handmatig) voor je samengevat. Deze dame, Christine Osazuwa, betrekt haar stuk op de muziekindustrie, maar ik weet zeker dat het ook voor mensen in andere branches toepasbaar is. Hoe dan ook: ik onderschrijf het volledig, want het geeft precies weer hoe ik zelf in de wedstrijd zit.
| People’s business In de muziekindustrie gaat het niet alleen om talent of posities, het gaat om mensen. De kunst is om je zoveel mogelijk te omringen met mensen die geven om jou, niet om wat op je visitekaartje staat. Uiteindelijk onderscheid je je niet met je CV, maar doordat mensen jou er graag bij willen hebben. Vaardigheden zijn natuurlijk belangrijk, maar zelden onvervangbaar. Wie je bent, is wél uniek. Osazuwa onderscheidt vier soorten mensen:
Al deze groepen zijn belangrijk, maar niet uitwisselbaar. Niet iedereen bekijkt en behandelt je op dezelfde manier en met dezelfde motivatie, en dat is prima. Maar andersom is het dus ook goed (en verstandig) om de energie te doseren die je in anderen steekt, al naar gelang de groep waartoe ze behoren. Hoe maak je echte vrienden?
Bedenk je goed: de industrie is je niets verschuldigd en jij bent de industrie niets verschuldigd. Vriendelijkheid is geen snackautomaat waar je drie gunsten in doet om er een kans uit te halen. Help iemand omdat het kan, niet om er iets voor terug te krijgen. Als jij eens steun nodig hebt, komt dat meestal vanzelf, als bijproduct van je eigen gedrag, authenticiteit en betrouwbaarheid. En vaak uit onverwachte hoek. Dus doe je werk zo goed en zorgvuldig mogelijk, maar zorg er vooral voor dat mensen jou er graag bij willen hebben. Dan geldt vanzelf, juist doordat je er niet op aanstuurt: you get what you give. |
Ik had het niet beter kunnen zeggen dan Christine Osazuwa, en hoewel ze precies omschreef hoe ik in het leven sta, was het toch een eye-opener. Mijn goede voornemen voor 2026 is dan ook niet zo ingewikkeld: ik blijf mezelf en blijf de dingen doen zoals ik denk dat ik ze moet doen. Voor jou, voor mij, voor ons allemaal.
Ik wens je veel vriendschap en een goede gezondheid in het nieuwe jaar!
Afbeelding: sasint (via Pixabay)