Gisteren zijn we naar Villerouge-Termenès gereden. Daar staat een oud 12e eeuws kasteel dat beginjaren ’90 helemaal is gerestaureerd. Soms heb je dan het idee dat je in een modern gebouw beland bent, maar hier is de authentieke sfeer helemaal bewaard gebleven. Je loopt alleen niet meer in een ruïne rond…
Het kasteel staat erom bekend dat hier de laatste Kathaar, Guilaume Bélibaste, levend werd verbrand. Je kunt met een audiotour door het gebouw rondlopen, waarbij met poppen situaties worden uitgebeeld. Hoe een schilder decoraties op de muren aanbrengt bijvoorbeeld. Er zijn overigens ook nog originele muurschilderingen te vinden. Je komt via deze rondleiding in het hele kasteel, tot de remparts (de vestingmuren met zijn kantelen) aan toe.
Daarna reden we over een kronkelig weggetje door naar het schattige dorp Termes. Daar zouden we naar de ruïnes van een ander bekend Katharenkasteel lopen. Op de weg ernaartoe hoorde ik gespetter in een slootje. Daar bleek een kat te zitten. Iets zei me dat ik daar een filmpje van moest maken, en kijk maar wat toen gebeurde…
Het Château de Termes , uiteraard bovenop een heuvel, was erg mooi. Voor de een is het slechts een stapel stenen, maar wij vinden de geschiedenis, vooral die van dat gebied, machtig interessant. De historie van dit kasteel in het kort: de bouw ervan begon rond 950, tijdens de kruistocht tegen de Katharen rond 1210 werd het deels verwoest, eind 13e/begin 14e eeuw werd het weer opgebouwd om de grens met Spanje te beschermen en in 1652 werd besloten het voor een groot deel op te blazen, zodat struikrovers en andere afvalligen er geen gebruik van konden maken. In 1989 werd het voor een symbolische 1 franc gekocht door het gemeentebestuur, en sindsdien worden er werkzaamheden aan verricht, om inzicht te geven in hoe het er ooit uitzag.
Her en der staan nog losse muren, maar van meerdere gebouwen (zoals de kapel en de donjon op de panoramafoto) zijn de contouren nog duidelijk zichtbaar. Daardoor krijg je al met al toch een compleet beeld. De uitzichten en doorkijkjes zijn er prachtig, maar de hoogte van de ligging (of diepte van de omgeving, zo je wilt) laat zich niet op foto’s vastleggen. Het is de – vrij eenvoudige – klim echt waard om het zelf te gaan bekijken!
In Lagrasse aten we even wat. Het viel ons al op hoeveel politie er door de straten reed. Dat bleek te maken hebben met het feit dat vandaag, donderdag, de Olympische vlam op zijn rondreis door Frankrijk de plaatsen Narbonne, Lagrasse en Carcassonne aandoet. Lagrasse is zo klein, dat het hele spektakel waarschijnlijk slechts vijf minuten duurt, maar de gendarmes waren er gisteren al nerveus over .
We eindigden onze dag met een bezoek aan onze vrienden Sandra en Elmar in hun vakantiehuis in Beaufort. We gingen lekker uit eten en bespraken plannen voor de komende dagen. Wordt vervolgd dus!