Uitverkoren…

We zijn klaar voor twee weken Florida met onze beste vrienden! En bofkonten als we zijn, waren we op Schiphol ‘selectee’, wat betekent: extra controle bij het boarden. Gelukkig hadden we geen drugs of explosieven bij ons dit keer 😉. Onze koffers kregen ook al een gele sticker. Oftewel: extra controle. En dat bleek nog maar het begin…

Want zoals je weet: some guys have all the luck… Ook tijdens de korte tussenstop in Orlando werden Peet en ik uitverkoren voor een nadere inspectie. Zo’n echte, waarbij we in een klein kamertje met een webcam op onze snufferd door een streng kijkende, gebrekkig Engels sprekende, gewapende douanebeambte werden ondervraagd. Of we recentelijk nog in Afganistan, Tunesië, Iran of Turkije geweest waren. Niet dus, en ik heb maar niet gezegd dat we in het vliegtuig naar serie 4 van Homeland hadden zitten kijken. En waarom ik journalist ben, maar mijn paspoort niet vol stempels van buitenlandreizen stond. Tja, vraag dat mijn opdrachtgevers. Gelukkig was mijn bedrijfsnaam Werner Bros. een beetje een ijsbreker.

Na afloop van de ondervraging nam de gorilla van dienst nog uitgebreid de tijd om onze paspoorten na te trekken, waarbij hij mij ‘grappend’ voor troublemaker uitmaakte. Ik heb uiteraard vriendelijk teruggelachen… Toch kon ik het niet laten te vragen waarom wij er nu precies uitgehaald waren. Dat bleek vooral met mijn naam te maken te hebben. Hij dacht dat die misschien leek op die van een gezochte crimineel. Ikzelf vermoed dat het komt doordat je, als je de letters van mijn naam door elkaar husselt, ‘Al Quaida’ krijgt.

Ondertussen tikte de klok door en werden wij geacht te boarden voor de rest van de reis. Dat kreeg ook de beambte door en hij besloot zijn collega’s te bellen om de uitgebreide controle van onze koffers, die op Schiphol een gele sticker gekregen hadden, af te blazen. Hij kreeg echter van hen te horen dat onze koffers niet van de band gekomen waren. Dat kon twee dingen betekenen: ze stonden nog in Amsterdam of ze waren al door onze vrienden van de band gehaald. Je mag één keer raden…

Uiteindelijk mochten we het kamertje verlaten. We moesten nog inchecken voor het laatste stuk van de trip en moesten hollen want het vliegveld ging bijna dicht (don’t ask…). Toch moesten we nog de volledige controle door. Of nee, we hoorden dat wij opnieuw waren uitverkoren voor een uitvoeriger inspectie. Dus onze handbagage werd binnenstebuiten gekeerd en wij ook bijna. Toen we ons weer mochten aankleden, werd ons nog toegevoegd dat we wel moesten opschieten, want we hielden het vliegtuig op. Altijd vriendelijk teruglachen…

Eenmaal in Miami werden we eerst nog naar het verkeerde – niet-schoongemaakte – appartement verwezen, maar het juiste appartement was gelukkig geweldig. Om 22.00 uur zochten we ons mandje op, voor ons lijf was het toen 4.00 uur ’s nachts.

Zonder koffers, dus zonder bagage, zijn we zojuist aan dag 2 begonnen. We houden de moed er lekker in hoor! Want het belangrijkste van deze 30e juni is dat ik vandaag precies 25 jaar geleden verkering vroeg aan de liefste! En dat vierden we door onze vrienden een overvloedig ontbijt aan te bieden bij IHOP.

Geef een reactie