U2 @ ArenA, A’dam

Maandag trad U2 op in de Amsterdam ArenA. Maar om bij het begin te beginnen: het voorprogramma, Snow Patrol, was al gelijk dik in orde. Op Pinkpop ben ik na drie nummers weggelopen vanwege de trage opbouw van de set, maar gisteravond was het andere koek. Al vanaf de start, de nieuwe single If There’s A Rocket Tie Me To It, zat het tempo er lekker in, en de rustigere nummers werden mooi door het optreden heen gedoseerd.

U2 zette het ruimtethema overigens mooi door. Het was maandag immers precies 40 jaar geleden dat de eerste mens voet op de maan zette. Space Oddity van David Bowie klonk als opening en later in het optreden werd een verbinding gelegd met de ruimtevaarders aan boord van het internationale ruimtestation ISS. Allemaal hoogopgeleide en duurbetaalde mannen, die een A4’tje omhoog mochten houden, waardoor de zin ‘The Future Needs A Big Kiss’ gevormd werd. Dat krijgt die gekke Bono dan toch maar mooi voor elkaar.

De zanger was gisteren overigens uitzonderlijk goed bij stem. Ik vond alleen zijn teksten niet zo lekker voorbereid, terwijl ik me toch niet kan voorstellen dat die allemaal spontaan waren. Maar ach… Grappig ook om The Edge eens achter de toetsen te zien. En er was nog een primeur, want nog nooit eerder zag ik iemand een autostuur als microfoon gebruiken. Ik had overigens niet verwacht dat ook U2 zich aan een Michael Jackson-tribute zou wagen, maar Bono maakte Angel Of Harlem af door met een hoog stemmetje Don’t Stop ‘till You Get Enough in te zetten.

Waar ik ook geen genoeg van kan krijgen is No Line On The Horizon, de titeltrack en openingsnummer van hun laatste album. Vreemd genoeg was dat de ‘B-kant’ van eerste single Get On Your Boots, maar het zou op eigen houtje ook een prima single zijn. Ter overweging, wat mij betreft…

En dan vergeet ik nog bijna de absolute blikvanger: het veelbesproken ‘360 gradenpodium’. Deze spinachtige constructie dankt zijn naam aan het feit dat er geen achterkant in zit, zodat het publiek de band van alle kanten kan bekijken (lees: er meer kaartjes verkocht konden worden). Maar ook het gigantische ronde LED-scherm boven het podium zorgt ervoor dat de band vanuit alle posities goed zichtbaar is. Door een groot arsenaal aan lichteffecten leek het podium constant een andere gedaante aan te nemen. Klik hier voor 24 voorbeelden.

Maar de grootste verrassing van de avond was misschien wel het geluid. In de geluidsgolven was prima muziek te onderscheiden. En dat is wel eens anders geweest in de ArenA.

6 gedachten over “U2 @ ArenA, A’dam”

  1. Niet om het een of ander, maar The Edge speelt al sinds jaar en dag toetsen. Check deze mooie October eens uit 1983. http://www.youtube.com/watch?v=w9rbpiLTmhk

    Ziet er goed uit. Jammer dat ik de show niet heb gezien. Kon alleen nog kaarten krijgen van 160 euro, vond ik een beetje overdreven. Ik vond 39 gulden voor U2 in 1993 al erg duur 😉 Heb het podium wel in zijn ruwe vorm mogen aanschouwen, maar dat was nog niet half zo indrukwekkend als wat ik op jouw foto’s zie!

Geef een reactie