Onze vrienden Coen en Johanna hebben zelf een katertje uit de poezenhangar, Pepsi. Zij deden een lieve, spontane gift, waardoor ik de laatste drie hier, Avon, Ophélie en Prado, zojuist een nieuwe ronde ontwormingsmiddel kon geven. Dat deed ik dit voorjaar voor het eerst en ze hebben er de hele zomer met een prachtige vacht bij gelopen. Goede hoop dat ze met het ‘shot’ van vandaag ook ongediertevrij de winter doorgaan. Fijn om dit weer te hebben kunnen doen.
Tag: Avon
Vreetfestijn
Jambon à la Broche. Dat staat op het menu tijdens het jaarlijkse dorpsfeest in Romagne. Enorme hammen, heerlijk gekruid en vers gegrild. En dankzij het prachtige weer konden we dat buiten opeten, onder tenten in een afgesloten straat. De perfecte plek om veel dorpelingen te zien en spreken die je niet zo vaak tegenkomt. Het soort gelegenheden ook waar een saamhorigheid is, die je niet het hele jaar tegenkomt. En de organisatie was bij de feestcommissie AEP weer in prima handen. In Nederland zijn volgens mij niet veel van dit soort feesten meer. Jammer!
Door al die gezelligheid was ik wel wat later bij de poezen dan gebruikelijk. In de hangar stond mijn eigen feestcomité – Ophélie, Avon en Razmoket – mij alweer (licht stampvoetend) op te wachten…
Het kan vriezen, het kan dooien…
Lekker langweekendje in Romagne-sous-Montfaucon, waar het weer zich van zijn veelzijdigste kant liet zien. Gisteren nog lekker uit eten, of in elk geval buiten eten, met de dame! Het werd 28 graden; de poezenfamilie zocht beschutting in de schaduw van het materieel…
Vanochtend boodschappen gedaan in Verdun, waarbij we ons op de terugweg afvroegen of ons huis niet zou zijn weggedreven… 
.
Mascottes
Omdat we morgen weer op doorreis gaan, heb ik vandaag nog een paar daglichtopnamen gemaakt van mijn schatjes. Ik vind ze onweerstaanbaar en zou het liefst de hele dag in de hangar zijn. Het zijn echt mijn mascottes.
Chounette was er niet vanmiddag, die is overdag meestal ‘buitenshuis’. Dan claimt ze de hangar onderaan de heuvel of is op muizenjacht. Of ze combineert die twee 
.
Maar de dieren waar het op de boerderij écht om gaat (voor de boer althans 
) zijn natuurlijk de koeien. De melkkoeien waren hier bijna altijd zwartbont, maar tegenwoordig houdt Philippe mooie koeien van het ras Blonde d’Aquitaine. Toch heeft hij ook altijd één of twee roodbonte koeien gehad, die hij als zijn mascottes beschouwt. Die noemen we altijd Titine. Vrouwelijke kalfjes heten Tinette en mannetjes Tinou. Op de foto hierboven de huidige Titine. Ook een lieverd, maar op een iets bonkigere manier 
. Ze heeft ook een zoon (Tinou dus), maar die is nogal schuchter en verstopt zich graag achter zijn vriendjes. Half december een nieuwe poging tot foto…