Stapels Sardijnse stenen

Voor vandaag was code geel afgegeven vanwege harde wind. Dat kan twee dingen betekenen: men is hier niets gewend of code geel betekent hier even weinig als in Nederland.

Het was dus een mooie dag en Peet en ik hebben wat oudheidkundige bezienswaardigheden bezocht. We hebben, brave Hendrikken als wij zijn, keurig een combiticket gekocht voor vijf van die hopen steen met een verhaal, maar het bleek dat drie daarvan ook zonder kaartje te bezoeken zijn. Trap daar dus niet in.

Van de Tomba dei Giganti Moru – een rechthoekig, open grafmonument dat ooit met enorme stenen afgedekt is geweest – hadden we ons op basis van de naam meer voorgesteld. Het was het minst indrukwekkende van de vijf, zo bleek, dus die konden we ook maar beter gehad hebben.

De Nuraghe Albucciu is een grotere aanrader. Dat is een opgraving van het verstevigde huis van een dorpsoudste, gedateerd tussen de Brons- en IJzertijd. Het ligt in een sereen hofje/parkje (behalve dan dat dat aan de autoweg ligt).

Een aantal kilometer verderop ligt Complesso nuragico La Prisgiona, wat – anders dan de naam doet vermoeden – niets met een gevangenis te maken heeft. Het is de opgraving van een nederzetting, gedateerd tussen de 14e en 9e eeuw voor Christus. Indrukwekkend, die enorme stenen lateien boven deur- en raamopeningen. Verstandig ook .

Erg mooi vonden we ook de Tomba dei Giganti Coddu Vecchju. Opnieuw een grafmonument, maar dan veel completer dan het eerste. Ongelofelijk hoe dat er na al die eeuwen nog uitziet. En dat die grote, platte, rechtop staande steen (een ‘stele’ geheten) alle stormen des tijds heeft doorstaan. Ook die van vandaag. Oh nee, vandaag viel het met de wind juist erg mee…

Geef een reactie