Sensor says no… 🙁

Sinds maandag heeft Prada een FreeStyle Libre op haar lijf; een sensor waarmee we via een app op de telefoon het glucosegehalte in haar bloed kunnen meten. Kwestie van de telefoon bij de sensor houden en wachten op een piepje. Het is letterlijk zo ‘gepiept’. Meestal. Want vanmorgen en vanmiddag kregen we op vrij cruciale momenten opeens de melding ‘sensorfout’ en kon er dus geen meting plaatsvinden. Ach, er gaat stroom doorheen, dus what was I thinking dat het allemaal vlekkeloos zou gaan? 😆

Maar toch, begin van de middag is traditioneel het moment van de grootste dip. Zo’n zes uur na de toediening van de insuline (hoe weinig ook, we hoefden maar een halve eenheid te geven, terwijl we vorige week nog op 5 eenheden zaten). En net op dat moment weigerde de app dienst, terwijl ik precies op dat moment het idee had dat Prada langzaam een wegtrekker lag te krijgen. Of ze was extreem lui, dat komt ook nog weleens voor. Maar ja, geen meting = geen referentie = lichte vorm van paniek. Zeker omdat ik alleen thuis was en Peet de auto mee had, dus even naar Dierenkliniek IJsselstein rijden zat er niet in.

Ik kon ze gelukkig wel bellen en werd daar zoals altijd heel geruststellend te woord gestaan. We besloten dat ik Prada voor de zekerheid wat suikerwater en brokjes zou geven, want een te hoog glucosegehalte is beter dan te laag. Eten doet onze poes gelukkig maar al te graag en suikerwater gaat er ook wel in, dus dat hielp.

Omdat het meten nu (doorgaans) zo makkelijk gaat, doe ik dat ongeveer elk uur. En als ik dan de metingen van vanmiddag en vanavond bekijk, wetende dat de waarde idealiter in het groene gebied van de grafiek hoort te zitten, dan word ik wel gelukkig van wat ik zie. Go go go Prada! 😻

Geef een reactie