Als ik naar Londen ga, maar ik altijd een zorgvuldige planning. Ik spreek van tevoren met Peet af dat ik een bepaald aantal dagen mijn eigen ding doe (en dat betekent in 100% van de gevallen: platenzaakjes afstruinen), dus dat vergt een nauwkeurige indeling van de dagen. Het basisprincipe daarbij is, dat ik de winkels bezoek in volgorde van prijs. Dus degene met de beste aanbiedingen eerst, en dan oplopend. Als ik aan het eind dan ergens niet aan toekom, is dat tenminste de duurste zaak. Binnen dat raamwerk kijk ik uit efficiëntieoverwegingen uiteraard ook welke zaken een beetje bij elkaar in de buurt liggen.
Voor die gedachtegang verdien ik een tien, vind ik zelf, maar de uitvoering werd een mager zesje. Want wat bleek:
Tegen alle verwachtingen in reden alle treinen tussen Utrecht en Londen op tijd 
. De trip begon dus gelijk al met een ‘change of plans’. Ik had al vandaag, i.p.v. morgen, ruimte voor de eerste stop… 
. Dat werd uiteraard een Music & Video Exchange. Die op Notting Hill in dit geval, twee metrohaltes bij ons appartement vandaan.
Over de buit had ik niks te klagen. Dit alles kostte bij elkaar £3,50 (zeg maar €4,50).
