Lowlands uit? Vakantie aan! We hebben dus weer lekker de rust opgezocht in Romagne. Mijn grootste geluk concentreert zich daar in de melkhangar van, pak ‘m beet, een half voetbalveld groot. Die wordt twee keer per dag bevolkt door een kudde koeien, maar dag en nacht door een steeds uitdijende groep katten. Die doen zich daar tegoed aan muisjes en duiven, maar er worden tijdens het melken ook regelmatig restjes van dat witte goedje voor ze uitgeschonken. Dus ik zou het ook wel weten als ik een kat was.
De populatie ziet er steeds weer een beetje anders uit. Grote en kleintjes heb je er altijd tussen lopen, maar het omhulsel wil in de loop van de tijd nog weleens veranderen. Een kwestie van de sterkste genen. Op dit moment zijn er bijvoorbeeld veel tijgertjes, maar er is ook een witte poes met ogenschijnlijk een ‘haarstukje’ en, heel bijzonder: een siamees. Die moet haast wel door iemand zijn achtergelaten, maar ik ben heel benieuwd welke invloed deze poes krijgt op hoe de populatie er in de komende jaren uit komt te zien.
