Elke dorp hier, hoe klein ook, heeft wel een monument dat herinnert aan de 1e Wereldoorlog. Die heeft hier namelijk overal huisgehouden en de sporen zijn een eeuw na dato nog steeds volop zichtbaar in het landschap. Mooi glooiende heuvels met deuken erin (granaatinslagen), slingerende geulen in de bossen (loopgraven), verroest oorlogstuig dat nog steeds door de aarde wordt ‘uitgespuugd’ (en nog jaarlijks slachtoffers maakt), enz.
Veel monumenten dus, variërend van marmeren platen met de namen van omgekomen dorpsgenoten tot constructies die hoog boven het landschap uit toornen. In Sommepy eentje uit de laatste categorie, bovenop de Blanc Mont, die nog vele oorlogslittekens vertoont. Zelfs zonder het monument is dit een indrukwekkende plek, maar het netjes onderhouden park eromheen, waar een serene stilte heerst, maakt het ‘af’.
Vanaf de toren heb je een mooi uitzicht over de slagvelden van toen. Het is bijna niet voor te stellen dat dit nu zo idyllische landschap zoveel bloedvergieten heeft meegemaakt.
