Nafplion

Nafplion, ik zeg je eerlijk dat ik er vóór deze cruise nog nooit van gehoord had. Het is dus geen buitenaards wezen, maar een plaatsje in een grote baai onderaan het Griekse schiereiland. Het werd daar deze dag 31 graden…

Omdat het schip uit de kust moest ‘parkeren’, werden we voor de tweede keer met tenders aan land gebracht. Anders dan vorige keer ditmaal geen ingehuurde boten, maar de sloepen die aan de MS Oosterdam zelf hangen en in geval van nood ook als reddingssloepen dienstdoen. Bij gebruik als tender (als comfort meespeelt) kunnen daar 120 mensen in; in een noodsituatie (als het om overleven gaat) kunnen in de gangpaden nog 30 extra personen gestapeld worden.

Een van die tenders hangt normaal gesproken een stukje vóór ons raam (toen ik boekte waren er alleen nog hutten ‘met beperkt uitzicht’, wat in de praktijk overigens enorm meevalt). Maar vandaag dus even niet en dat is toch wel even een ander gezicht. Waarschijnlijk doet de Holland America Line deze exercitie ook om de gasten in dergelijke hutten even te laten zien hoe het ook kan, in de hoop dat ze volgende keer een duurdere hut boeken 😉.

Aangezien we de voorgaande dagen – zoals je misschien gelezen hebt – een flinke portie geschiedenis tot ons genomen hebben en de bezochte bezienswaardigheden niet bepaald allemaal in dezelfde straat lagen, besloten we het in Nafplion wat rustiger aan te doen. We gingen om te beginnen zeker niet weer 850 traptreden trotseren om een op de heuvel gebouwd vestingwerk te bekijken. Zeker niet toen we lazen dat het, nog geen twee jaar nadat het door de Venetiërs was voltooid, door de Turken werd veroverd 😂.

We besloten ons te beperken tot slenteren door de straatjes van het leuke oude plaatsje. En daar leent het zich prima voor. Zeker nu de aanblik en sfeer voor een groot deel wordt bepaald door struiken met rode bloemen, die als wolken boven de straatjes hangen. Nafplion beschikt zelfs over een heus muziekwinkeltje, dat het, net als andere elders, grotendeels van de opleving van vinyl moet hebben.

Voor de kust van het plaatje ligt, op een eilandje, een militair fort. Een voormalig militair fort, beter gezegd. Het is inmiddels ook al eens een hotel geweest en nu staat het leeg. De gemeente weet niet wat het ermee moet, maar ik zou het best een spannend project vinden om het in een woonhuis om te toveren. Geen nee/nee-sticker nodig waarschijnlijk en ook niet snel onaangekondigd bezoek 😉.

Vanaf de plaats waar je het fort zag liggen, was er trouwens ook een mooi zicht op het cruiseschip. Vanwege de lange reistijd tot de volgende bestemming (Argostoli, anyone?), moesten we al bijtijds terug aan boord zijn. Maar op het moment dat ik dit schrijf, glijdt het schip alweer onmerkbaar de baai uit, over een zee die er als een biljardlaken bij ligt.

Geef een reactie