Na ons fietsavontuur van vanochtend bezochten we op eigen gelegenheid wat andere Parijse highlights. Om te beginnen de Dôme des Invalides, onderdeel van het grootste museum over de Eerste Wereldoorlog. Maar wij beperkten ons deze keer tot een bezoek aan de indrukwekkende (maar best stoffige) tombe van Napoleon Bonaparte.
Die staat onder een al even imposante koepel…
Daarna gingen we terug naar de Notre-Dame de Paris.
Over indrukwekkend gesproken: bijzonder knap hoe ver die alweer gerestaureerd is na de brand in april 2019. Aan de voorkant (die ook het minst beschadigd was) is al niets meer te zien. De zij- en achterkanten staan daarentegen nog in de steigers, en daar is nog wel wat werk te verrichten. Als je wilt weten wat allemaal bij die restauratie kwam en komt kijken, kan ik je www.rebatirnotredamedeparis.fr/en aanbevelen.
Een paar leuke weetjes daaromtrent, die we vanochtend tijdens de fietstour hoorden:
- Voor de restauratie zijn authentieke middeleeuwse werktuigen nagemaakt om de klus op de oorspronkelijke ambachtelijke manier te kunnen klaren
- Aangezien de bouwtekeningen van de Notre-Dame eind 19e eeuw bij een brand verloren gegaan waren, moesten de restaurateurs zich wenden tot gamemaker Ubisoft. Die had in 2014 voor hun game Assassin’s Creed Unity namelijk minutieus alle maten van de kathedraal opgemeten, om die perfect in de game te kunnen representeren
Voorafgaand aan onze reis hadden we verschillende keren geprobeerd online (gratis) kaarten te bestellen om de Notre-Dame ook van binnen te bezichtigen. Tevergeefs. We hadden, bij 30 graden, weinig zin om in een lange rij aan te sluiten, totdat we zagen dat die goed doorliep. Binnen een kwartier waren we binnen, ook nog eens precies op het moment dat een mis begon. Ik ben niet gelovig, maar het deed me toch wel wat, net zoals die brand in 2019.
Terwijl het gezang aanhield, liepen we door de knap gerestaureerde binnenkant, die bijna volledig aan de vlammen ten prooi gevallen was. De gesprongen gebrandschilderde ramen, het verbrande houtsnijwerk en niet te vergeten het enorme dak is – onder druk van de naderende Olympische Spelen – in ijltempo nieuw leven ingeblazen, mede dankzij financiële bijstand van een aantal grote bedrijven (die ook keurig als een soort sponsors vermeld zijn). Het is mooi dat allemaal weer te kunnen zien.
Op de terugweg naar het hotel liepen we nog langs het enorme Hôtel de Ville (stadhuis) en fotografeerde ik ook de piramide van het Louvre nog even.
Nu met de (vermoeide) beentjes omhoog… 