Een jaar of 30 geleden kreeg Jean-Paul de Vries toestemming om zijn museum War for Peace/Romagne 14-18 op te zetten. Van lokale én regionale autoriteiten. Aan alle voorwaarden was voldaan, alle uitgestalde spullen waren onschadelijk en men realiseerde zich de educatieve kracht (en niet in de laatste plaats de aantrekkende werking voor de regio). Elk jaar kreeg hij controle en elk jaar weer toestemming om door te gaan.
Ondertussen breidde Jean-Paul zijn roep om vrede ook uit naar andere activiteiten, ook in andere landen. Dit alles, en de enorme hoeveelheid free publicity die hij altijd heeft weten te genereren in lokale, regionale én landelijke media, in Frankrijk en ver daarbuiten, maakten de naamsbekendheid van het museum alleen maar groter. Bezoekers kwamen eerst alleen of in familieverband, maar uiteindelijk wisten busladingen scholieren en militairen(!) het museum te vinden. Bij officiële ceremoniën in het dorp was voor de deelnemende hooggeplaatste militairen een bezoek aan Romagne 14-18 de kers op de taart. Misschien wel hetgeen waar ze die dag het meest naar uitkeken. Jean-Paul is niet zo van de foto’s met bekende mensen, maar vele bekenden die zijn museum bezochten, wilden graag met hém op de foto.
Nu is het 2025. Geen idee wat er in de tussentijd veranderd is, maar opeens is Jip niet meer de vriend, maar het doelwit van de douane.
Begin juli stonden ze opeens bij hem op de stoep, toen gingen ze – hem ontredderd en in onzekerheid achterlatend – op vakantie, en vandaag waren ze terug. Ze hebben het museum op zijn kop gezet, vitrines leeggehaald, een complete inventaris opgemaakt en overal een prijskaartje aangehangen. Mogelijk om de hoogte van een eventuele boete te kunnen bepalen.
30 jaar werk naar de verdommenis, mogelijk een straf boven zijn hoofd en misschien ook een hoge boete. Wie vindt het gek dat Jean-Paul alleen nog met tranen in zijn ogen door de restanten van zijn eigen levenswerk kan lopen? Wat met alle spullen gaat gebeuren, is de vraag, maar grote kans dat het staatseigendom wordt of – nog erger – vernietigd. En dan is voor Jip de lol er natuurlijk wel vanaf. Dan wil hij zelf ook weleens vrede in zijn kop.
Hopelijk kan de gemeente, of al die anderen die de afgelopen jaren het museum hebben gesteund, een rol spelen bij een goede afloop. Maar voorlopig wil niemand zich hier nog aan wagen. Een vredesduif lijkt als een strontvlieg vermorzeld te moeten worden. En waarom? Vermoedelijk zoemde hij te hard rondom de verkeerde hoofden.
Laat Jean-Paul zijn mond niet snoeren. Steun het museum en deel je verhaal via https://www.romagne14-18.com/supportpagina-war-for-peace-nl