Op vrijdag 31 juli overleed Jerney Kaagman, maakte haar familie vandaag, 6 augustus, pas bekend. De uitvaart van de zangeres en tv-persoonlijkheid heeft vanmiddag in besloten kring plaatsgevonden. De afgelopen 20 jaar heb ik bij meerdere gelegenheden nauw contact gehad met Jerney, waarbij ik een heel ander beeld van haar kreeg dan de meesten zullen hebben. Dat deel ik hier graag.
Wie voor de beeldvorming afhankelijk was van haar media-optredens, heeft misschien de indruk dat Jerney Kaagman een ietwat stugge, afstandelijke vrouw was. Natuurlijk kon ze zakelijk en zelfs hard zijn (dat werd in de verschillende rollen die zij gespeeld heeft ook van haar verwacht), maar de keren dat ik haar geïnterviewd heb, heb ik haar leren kennen als een warme, empathische, betrokken en ook grappige vrouw.
Voorbeeldje: Jerney was tijdens Eurosonic Noorderslag altijd aanwezig bij het ’trade dinner’, waar genodigden onder het genot van een maaltijd op niveau volop de gelegenheid hadden om te netwerken. Tijdens dat diner werd ook elk jaar industrieprijs De Veer uitgereikt. Ik schreef daarvoor van 2003 t/m 2016 vele juryrapporten en die hadden een hoog tongue-in-cheek gehalte. Daar moest zij blijkbaar altijd hard om lachen. Toen Jerney in januari 2009 zelf de (v)eer te beurt viel, zou iemand anders het juryrapport schrijven. Daarop benaderde ze mij met de vraag of ik dan haar dankwoord wilde schrijven. En dan ook graag zo tongue-in-cheek mogelijk.
Ook toen ze jaren later erelid van BumaStemra werd, vroeg ze mij voor haar dankwoord, met de instructie dat ook daar wat sneren in verwerkt moesten worden. U vraagt, wij draaien, zeg ik altijd maar…
Jerney, haar partner Bert Ruiter en ik konden erg goed met elkaar overweg, en regelmatig ging ik bij hen op de koffie. Ik heb er de mooiste verhalen gehoord. Sommige wel, andere zeker niet voor publicatie . Bij een van die gelegenheden nam ik een fles Schlosser-wijn voor hen mee. Die viel zo in de smaak, dat ik bij mijn volgende ritje naar de Elzas een paar doosjes voor hen mocht meenemen.
Ik heb altijd geprobeerd contact te houden met Jerney, al was het maar via een appje op haar verjaardag. Die werden meestal door Bert beantwoord. Na zijn overlijden, in maart 2022, werden de appjes niet meer geopend. Ik vermoed als gevolg van haar Parkinson, waarvoor ze de laatste jaren permanent verzorgd werd.
Ik zal me Jerney altijd als een lieve en humorvolle vrouw blijven herinneren. Rust zacht Jerney!
Foto: Patricia Steur