Het is onmogelijk vrienden te ontvangen in Romagne-sous-Montfaucon, zonder een ‘rondje Eerste Wereldoorlog’ met hen door de omgeving te maken. We bezochten eerst de ondergrondse citadel van Verdun, waar we iets heel bijzonders meemaakten: een Franse kassamedewerker die Nederlands sprak. Nog nooit vertoond en zeer gewaardeerd door ons niet Frans sprekende bezoek.
We maakten o.a. een virtuele reality-rit (met zo’n joekel van een bril op je hoofd) in een treintje door het enorme ondergrondse complex (incl. haarnetjes, want hygiëne is een Frans woord).
Er hing ook een mooie poster van het Overwinningmonument in Verdun, wat we natuurlijk ook in het echt bezochten.
Next stop: het Ossuaire de Douaumont. Dat betekent knekelhuis, en zo heet het niet voor niets. Het ligt vol met botten en schedels van gevallen soldaten waarvan de namen onbekend zijn.
Het is vóór dit gebouw dat in 1984 de toenmalige Duitse bondskanselier Kohl en de Franse president Mitterand hand in hand stonden bij wijze van ‘Wiedergutmachung’.
We bezochten ook de ‘village détruit’ Fleury, naast Douaumont. Vóór 1914 een bedrijvig dorp vol ambachtslieden, maar na de vele duizendenden bommen die er tijdens de oorlog op werden afgevuurd, is er niets anders van over dan een pokdalig terrein met wat losse stenen her en der. Als eerbetoon hebben deze dorpen nog altijd een burgemeester. In Fleury werden 97 jaar na WO1 nog de overblijfselen van 26 Franse soldaten gevonden en begraven. Die plek wordt gemarkeerd door een houten beeld van een soldaat.
En uiteraard sloten we af met een bezoek aan en hart onder de roem van War for Peace/Romagne 14-18.
Zoals altijd een indrukwekkende dag!