Als mensen in een wildvreemd land hun leven geven voor onze vrijheid, mag je daar best bij stilstaan. Ook ruim 100 jaar later nog. In Frankrijk doen we dat op 25 mei, Memorial Day. Vanmorgen waren we bij de herdenking op de Amerikaanse begraafplaats in Romagne-sous-Montfaucon, en vanmiddag waren we bij de terugblik op de herbegrafenis van kapitein Hamilton Coolidge in het dichtbij gelegen Chevières.
Vorig jaar heb ik hierover uitgebreid verteld, maar in het kort: Coolidge was een Amerikaanse gevechtsvlieger die in de laatste dagen van de Eerste Wereldoorlog werd neergeschoten. Hij werd op die plek, in Chevières, met zijn vliegtuig begraven. Dat graf dreigde echter door het oprukkende riviertje de Aire overspoeld te worden. Vandaar de herbegrafenis, vorig jaar september. Sindsdien ligt hij in het monument ter nagedachtenis aan hem, naast het kerkhof. Vandaag werd die herbegrafenis herdacht.
Opnieuw waren drie militairen uit het regiment van Coolidge (het 94th Fighter Squadron, wat nog steeds bestaat) speciaal uit de VS overgekomen. Precies op het moment van de ceremonie begon het te regenen. Hard te regenen. De militairen verblikten of verbloosden er niet van, en ook de kinderen uit het dorp legden onverschrokken hun bloemetjes bij het monument. Ik moet er dan altijd aan denken dat de soldaten tijdens het Ardennenoffensief óók slecht weer hadden, al moet ik wel toegeven dat ik die overpeinzing vanonder een paraplu deed.
Nadat we in de stromende regen van de begraafplaats naar een schuur middenin het dorp gelopen waren, kregen we de film te zien die n.a.v. de herbegrafenis gemaakt was. Een mooi document, dat daarna ook op een USB-stick (in toepasselijke verpakking) te koop was.
Na de filmvertoning kregen de overgevlogen militairen uit handen van burgemeester Jean-Charles Genty van Chevières een onderdeel overhandigd uit het vliegtuig van Coolidge. Geen idee welk onderdeel precies, maar het was me wel duidelijk dat het vliegtuig zonder dat onderdeel niet van de grond zou komen.
Oftewel: een belangrijk stuk geschiedenis, dat in dank aanvaard werd. Zoals de rol van de vliegenier in de Eerste Wereldoorlog in Chevières nog elk jaar dankbaar wordt herdacht. Daarover kun je dus hier alles lezen.