Na dat heerlijk volvette ontbijt van vanochtend reed ik naar Greenwich, waar mijn favoriete Music & Video Exchange ligt. Voor de deur bedacht ik me: doe eens gek, maak een selfie. Deze dus. Het moet gezegd, solo-selfies zijn de sneuste selfies, maar heb toch maar geen medelijden . Hoewel…
Het personeel van de M&VE-keten heeft de onhebbelijke neiging ‘muziek’ op te zetten die tot doel lijkt te hebben klanten weg te jagen i.p.v. aan te trekken. Maar dan hebben ze aan mij een slechte. Hoewel muziek voor mij eigenlijk geen behang kan zijn, is daarop één uitzondering: wanneer ik ‘op missie’ ben, zoals deze dagen. Dan kan ik me er compleet voor afsluiten.
De ‘bargain basement’ had weer eens een nieuwe opzet gekregen. Compilaties, artiesten-cd’s en cd-singles hadden niet meer hun eigen plek, maar stonden allemaal door elkaar. Gevolg: ik moest werkelijk alle – rug-technisch veel te laag geplaatste – kasten af. Gelukkig waren er keurig genre-afscheidingen aangebracht, maar die kon je in de wind slaan. Dat was bij het vullen van de kasten nl. ook gedaan. Gevolg, na vier uur op mijn knieën zitten: ik ben toe aan een compleet nieuw onderstel, vanaf mijn nek naar beneden.
Los daarvan: missie geslaagd. Ik kwam naar buiten zónder gevoel in mijn lijf, maar mét 23 nieuwe cd’s en cd-singles. Al die cd’s kwamen uit de categorie ’50 pence per stuk, 4 voor 1 pond’, en aan de kassa werd dat ook nog eens fideel naar beneden afgerond. Totale schade: 5 pond.
