Ons uitstapje eindigde gisteren in het plaatsje Stonne (bij Sedan), waar nu nog maar 40 mensen wonen. Het ligt op de Butte de Stonne, ook wel Pain de Sucre (‘suikerbrood’) genoemd. Een natuurlijke heuvel die een geweldig uitzicht over de hele omgeving biedt en daardoor van groot strategisch belang is tijdens oorlogen. Zoals in 1940.
Bij Stonne ondervond het Duitse leger zijn eerste serieuze tegenstand tijden de invasie van Frankrijk. Van 15 tot 18 mei 1940 was het dorpje het toneel van een tankslag tussen het Franse en Duitse leger. Het werd in vier dagen tijd 17 keer veroverd en weer heroverd, en was daarna volledig verwoest. De strijd was zo heftig, dat deze slag ‘het Verdun van 1940’ genoemd werd (verwijzend naar de hel die daar in 1916 had plaatsgevonden). Er werden bij Stonne 57 tanks vernietigd en er vielen 34.000 (dodelijke en gewonde) slachtoffers.
Rondom deze slag hangen diverse mythes, waaronder dat de Duitsers een enorme overmacht hadden, dat de Fransen niet wilden vechten en dat zij niet goed voorbereid waren. Dit is niet het geval. De Fransen vochten voor wat zij waard waren, maar moesten het bijvoorbeeld met een verouderde uitrusting doen. Hun tanks (zoals de Char B1-bis tank) waren sterker dan de Duitse, maar vooral bedoeld om vanuit stilstand te schieten. Er konden moeilijk afstanden mee worden afgelegd.
Een indrukwekkend verhaal is dat van de Franse kapitein Bilotte. Hij reed met zijn tank het bezette dorp in en stuitte om de eerste hoek op een colonne Duitse tanks. Doordat die kop aan kont stonden, konden ze geen kant op. Daarom kreeg Bilotte het voor elkaar de tanks al langsrijdend een voor een uit te schakelen. 13 in totaal. Bij het uitrijden van het dorp trof hij (letterlijk en figuurlijk) ook nog twee antitankvoertuigen. Na afloop bleek zijn eigen tank 140 keer geraakt te zijn, maar geen enkele inslag had grote schade aangebracht. Dat zegt wel iets over hoe robuust de Franse tanks waren uitgevoerd.
Toch wonnen de Duitsers de slag uiteindelijk. Wat de Franse weerstand nekte, was o.a. slechte onderlinge communicatie tussen de verschillende eenheden en strategische blunders op hoger niveau. Zo had generaal Gamelin in de maanden voorafgaand aan de Duitse inval geen enkele reden gezien om het leger in de regio Sedan te versterken. Het Franse equivalent van ‘U kunt rustig gaan slapen’, zeg maar…
We sloten af met een gezellige selfie op het voormalige slagveld.
