Na een heerlijk ontbijt in de tuin van ons hotel Le Clos d’Orange toerden we vandaag door de omgeving van Orange. We hadden onze zinnen gezet op een bezoek aan het forteresse de Mornas, uiteraard strategisch geplaatst bovenop een heuvel. Maar allemachtig, wat was die heuvel steil. Onderaan was de weg heuvelop verboden in te rijden, dus we moesten te voet. Hoe het kan dat we halverwege toch een parkeerplaats tegenkwamen, mag Joost weten. (naschrift: via een andere weg kon je dus gewoon gemotoriseerd omhoog…)
Onderweg kwamen we nog een mooi kerkje tegen, met daarnaast de schitterend gelegen begraafplaats van Mornas. Een fijne tussenhalte, maar we moesten nog een stuk verder die hol op.
Het laatste stuk van de beklimming was het pièce de résistance. Letterlijk en figuurlijk. Het was een weg bezaaid met steentjes, waarop het lastig lopen was. Op die manier wilde men vroeger de opmars van de vijand vertragen. Het toegangspoortje was zo klein, dat je er alleen te voet doorheen kon, met maximaal twee mensen tegelijk. Die werden aan de andere kant natuurlijk met oorlogstuig opgewacht…
Eigenlijk hadden we de tong al op de schoenen toen we bij het kasteel aankwamen, en toen moest het bezoek nog beginnen. We konden niet teveel dralen, want een uur na onze aankomst ging het dicht.
Het fort is grotendeels goed onderhouden en toegankelijk (als je er eenmaal bent 
); je kan meerdere torens, galerijen en gewelven in en op. Vanwege de hoge ligging zijn de uitzichten uiteraard fenomenaal. We komen heel graag op dit soort plekken vol historie en hadden (uiteindelijk) geen spijt van de klim.
