Eerste dag in Rome

Onze vakantie begon om 5 uur (des ochtends) op Schiphol, waar om 7.15 ons vliegtuig vertrok. Volgens planning landden we om 9.30 op Leonardo DaVinci Airport in Rome. Naar goede gewoonte was een van onze koffers tijdens de reis stuk gegaan, dus dat moesten we even gaan melden. Lijkt vooralsnog keurig te worden opgelost; wordt vervolgd.

Vanaf het vliegveld moesten we nog naar ons hotel en zoals bekend: er leiden meerdere wegen naar Rome. In dit geval een taxirit van 71 euro, een busreis van 6 euro per persoon of met de trein à 15 euro. De bus zou er een half uur langer over doen (kostbare vakantietijd!), dus we kozen de trein. Die bleek vervolgens echter een kwartier later te vertrekken dan de bus, dus de effectieve winst betrof een prijzig kwartiertje. Zeker toen op het eindstation bleek, dat we van daaruit alsnog met een taxi naar het hotel moesten worden gebracht. Weer 35 euro later was ons ook de elementaire Italiaanse verkeersregel duidelijk: wie het hardst rijdt of er als eerste is, heeft voorrang. Verder wordt het verkeer er geregeld met de klaxon en handgebaren. Leerzaam!

We verblijven hier in het VOI Donna Camilla Savelli Hotel. Een prachtig oud gebouw, erg mooi ingericht, waar we een fijne, ruime kamer hebben. Nummer 805 en 8 plus 5 is 13, dus… Bijzonder: je krijgt de beschikking over een gratis smartphone die je overal mee heen mag nemen, en waarmee je gratis kunt bellen naar binnen- en buitenland, gratis kunt internetten en gebruikmaken van handige zaken als GPS. Topservice!

Het hotelpersoneel is sowieso heel vriendelijk en behulpzaam. Dat bleek wel toen wij er op de hotelkamer achter kwamen dat ik tijdens ons eerste verkenningstochtje door de gezellige wijk Trastevere met mijn speciaal voor deze reis aangeschafte colbertje tegen een dik ingevet scharnier aan had gestaan. De enorme vlekken kregen we er zelf niet uit en nu ligt het ding bij de wasserette. Wordt óók vervolgd… *zucht*

Onze eerste Romeinse lunch bestond uit gemengde charcuterie, een fantastische pasta alla carbonara, een heerlijke perensalade en een espresso die zo sterk was dat het bijna pijn deed. Benvenuti a Roma! 😉

Peet zou Peet niet zijn als ze niet al gelijk een paar kerken op het program gezet had voor vandaag, en er zaten weer fraaie exemplaren bij. De stad heeft ook prachtige doorkijkjes en uitzichten, waar we ons de komende dagen nog wel mee gaan vermaken.

Onderweg werden we nog staande gehouden door een groep jongemannen. Allemaal ex-verslaafden, die dankzij rehab nu van de stuff afblijven en een deel van hun leven wijden aan aandacht vragen voor de situatie waarin ‘hun soort mensen’ verkeert. En niet alleen aandacht, maar ook een donatie, alstublieft. Wij besloten hun nieuwe levenswijze inderdaad met een donatie te stimuleren, en liepen daarna ironisch genoeg zelf linea reacta een cocktailbar in.

Het avondeten was ook een belevenis. Enerzijds omdat net toen die voorspelde flinke bui viel, maar hey, wij zaten onder een afdakje en het eten was prima. Anderzijds kwamen we aan de praat met een Frans stel aan de tafel naast ons. Zij wonen in Metz, en hij bleek te werken in Dun-sur-Meuse, 10 kilometer van ons huis in Romagne-sous-Montfaucon. Is de wereld klein of niet?

En nu even dat korte nachtje inhalen…

Geef een reactie