Toen ik hier 2,5 week geleden de 3D-foto van mijn gebit plaatste, was niet iedereen daarvan gecharmeerd. Toegegeven, het leek ook een beetje op een gebit dat uit de bek van een dinosauriër gerukt was. Maar toch maak ik het verhaal even af, zoals ook de tandarts vandaag – letterlijk – de kroon op haar werk gezet heeft. Op 1 april, dus wat kon er misgaan?
Op de foto hierboven zie je nogmaals mijn gebit, maar dan in de 3D-geprinte versie die de tandtechnicus ervan gemaakt heeft. Op basis hiervan kon die precies de juiste kunstkies maken, die op de roze plek moest komen. Elementair daarbij is, om precies de hoek te reproduceren waarmee het implantaat in mijn kaak geschroefd is. Alleen dan komt de kroon immers goed op zijn plek. Ik moet zeggen: aan de hand van die 3D-foto is vakwerk verricht. Mijn nieuwe kunstkies past naadloos in het gat en voelt aan alsof het mijn oude échte kies is. Ook de kleur sluit mooi aan bij de rest.
Wel onwennig dat er nu geen gat meer zit, en doordat de tong alles voor het gevoel enorm uitvergroot, lijkt die kies nu even een gigantische unit. Maar dat idee zal snel normaliseren, net zoals de wetenschap dat ik nu ook weer ‘op rechts’ kan kauwen. Het zachte bolletje met knakworst wat ik voor de zekerheid had klaargemaakt, gleed in elk geval soepel naar binnen. Nu maar eens opbouwen naar harder en steviger spul 