Disney Studios

Op de een na laatste dag van onze vakantie in Florida hebben we Disney’s Hollywood Studios bezocht. Een mooi pretpark, maar ik vond het opvallend hoeveel dingen ik er tegenkwam die efficiënter kunnen. Alleen al het dieseltreintje dat je van de parkeerplaats naar de entree bracht. Dat had net zo goed een elektrisch treintje kunnen zijn geweest. Dan had het in elk geval de dienstmededelingen van de chauffeur niet overstemd. Sterker: het had net zo makkelijk een onbemande pendeldienst kunnen zijn. En zo kan ik nog legio voorbeelden noemen.

Maar goed, het is vakantie dus ik besloot mijn zakelijke bril af te zetten en gewoon weer de toerist uit te hangen. Dus begonnen we de dag bij Star Tours, een op Star Wars gebaseerde ruimtereissimulatie. Een 3D-attractie, zoals bijna allemaal, die goed in elkaar stak.

Dan viel Muppet*Vision 3D me een beetje tegen (en ik ben echt een enorme Muppet-fan). De kwaliteit van de 3D-effecten was vaak onder de maat. Maar ik vond het wel geweldig om nu eens zelf in het van de tv-uitzendingen bekende Muppet-theater te zitten, waar Waldorf & Städtler hun vernietigende kritiekjes op de podiumverrichtingen loslieten. “Why are you here anyway?” -“We entered a contest. We lost.”

Erg interessant vond ik de tentoonstelling ‘Walt Disney: One Man’s Dream’. Daarin werden de drijfveren van Walt Disney uitgelegd en werd zijn imposante carrière uit de doeken gedaan. Een carrière die aan elkaar hing van dromen, het verwezenlijken daarvan, het incasseren van tegenslagen en toch weer doorgaan. Disney had een hang naar de simpelheid van zijn jeugd, wat zich vertaalde in vrij eenvoudige animaties (met weinig overbodige pennenstreken) en in het inbedden van zijn boodschap in entertainment. Ook toen zijn activiteiten evolueerden van animaties via live action-films naar attractieparken, bleef hij zijn simpele uitgangspunten trouw.

Bij Indiana Jones Epic Stunt Spectacular draaide het, zoals de naam al doet vermoeden, om de stunts. Natuurlijk hoorden daar ontploffende vliegtuigen en tankwagens bij.

Daar werd in Lights, Motors, Action! nog een schepje bovenop gedaan. Hier werden stunts uitgevoerd (en uitgelegd) met auto’s, motoren en jet-sky’s, en werd het verbranden van rubber tot kunst verheven. Natuurlijk eindigde ook dit in enorme explosies en vuurballen.

Op weg naar de uitgang stonden Bliksem en Takel uit ‘Cars’ nog opgesteld en toen zat ook deze dag er alweer op.

Na het achtereenvolgens bezoeken van de Universal Studios en Disney’s Hollywood Studios moet ik zeggen dat mijn voorkeur uitgaat naar de eerste. ik vond het er gemoedelijker, interessanter voor volwassenen en de wachtrijen waren er de hele dag korter. Universal Studios ademt voor mij meer de sfeer van een (nagebouwde) oude stad, terwijl Disney’s Hollywood Studios veel meer een echt pretpark is. Veel commerciëler opgezet ook, getuige onder meer typisch Amerikaanse wervende voice-overs die door het park schalden. Terwijl ik doorgaans toch de laatste ben die iets op de inzet van voice-overs aan te merken heeft 😉.

Na nog één hangdag in Orlando (in een zwembad ‘near you’) komen we woensdag weer naar huis. Dan maar hopen dat de vele (lopend) afgelegde kilometers en het zweten van de hitte opgewogen hebben tegen de overvloedige maaltijden, die veel te vaak gepaard gingen met gepaneerd vlees, gesmolten kaas en patat. Gelukkig hebben wij geen weegschaal (en wel die vermaledijde roeitrainer)…

Geef een reactie