We zijn lekker op vakantie in het familiehuis in Romagne-sous-Montfaucon (Noord-Frankrijk). En hoe vaker ik hier ben, des te meer ik vermoed dat het onderwerp ‘katten’ op dit blog in de toekomst wel vaker aan bod zal komen. Daar zijn er hier, op mijn favoriete boerderij, namelijk nogal veel van en ik ben daar nogal dol op. Omdat het kattenleven op een boerderij niet zonder gevaren is, verstoppen de moederpoezen hun kittens soms op de vreemdste plekken. Totdat ze wat groter zijn, dan komen ze vanzelf tevoorschijn.
Zo hoorde ik vandaag uit de richting van een boom buiten de melkhangar opeens wat enigszins angstig gepiep. Toen ik naar boven keek, staken er twee spierwitte kittenkopjes uit die boom. Blijkbaar had de moeder een nestje gemaakt in een gat in de boomstam, maar waren de kleintjes dat nu ontgroeid. Ze moesten zich dus wel aan de buitenwereld tonen, of ze nu wilden of niet. Ik zeg het maar eerlijk: ik ben tegen zoveel aaibaarheid niet opgewassen…