In april 2014 bezochten Jelle en ik al het Dead Man’s Corner-museum. Geloof het of niet, maar we hadden onze hielen nog niet gelicht, of ze begonnen een enorme hangar in de achtertuin van het museum te bouwen. Daarin is sinds 10 jaar de D-Day Experience te bezoeken. Die bestaat uit twee onderdelen:
- een 3D-film waarin de gedachte achter Operation Overlord duidelijk wordt uitgelegd
- een interactieve voorstelling waarin een hologram van luitenant-kolonel Robert Lee ‘Bull’ Wolverton zijn troepen (ons, het publiek) toespreekt, waarna je plaatsneemt in zijn vliegtuig en deelneemt aan de ruige vlucht naar Normandië, over de vijandelijke linies. Beeld, geluid en beweging maken dit tot een imponerende belevenis
De D-Day Experience is deels opgehangen aan het verhaal van Wolverton. Een inspirerende commandant, die met zijn toespraak (die wij dus bijwoonden) grote indruk op zijn manschappen maakte. En dan vooral met het gebed dat hij als niet-gelovige voor zijn mannen opzegde. Tijdens zijn toespraak kreeg hij het bericht dat Operation Overlord direct van start zou gaan. Wolverton zou plaatsnemen in het allereerste vliegtuig van zijn eenheid.
Helaas kent zijn verhaal een luguber einde. Enkele uren na zijn toespraak was hij een van de eersten die uit het vliegtuig sprong, maar zijn parachute bleef in een boom hangen. Duits mitrailleurvuur doodde hem, slechts 29 jaar oud, waarna zijn lichaam als een soort oefenobject gebruikt werd. Toen Wolvertons overblijfselen gevonden werden, was hij onherkenbaar verminkt door meer dan 150 kogel- en bajonetwonden. Al zijn persoonlijke bezittingen waren als oorlogstrofeeën ontvreemd. Alleen zijn ring werd tegen het eind van de oorlog door een oplettende soldaat uit zijn eenheid ontdekt aan de vinger van een Duitse krijgsgevangene. Wolverton werd uiteindelijk geïdentificeerd dankzij een naamlabeltje in zijn pak. Om koude rillingen van te krijgen…
Naast de 3D-film en de interactieve vlucht bestaat de D-Day Experience uit een groot aantal persoonlijke voorwerpen van soldaten, o.a. uit Wolvertons eenheid. Daarbij is het achterliggende verhaal beschreven, wat een gezicht geeft aan de oorspronkelijke eigenaren. Ook is, zoals in meerdere musea hier, een groot aantal taferelen uitgebeeld. Statisch, natuurlijk, maar het geeft wel een beeld van de omstandigheden waaronder de soldaten moesten opereren.
Na dat nieuw aangebouwde deel bezochten we ook nogmaals het oorspronkelijke museum Dead Man’s Corner. Een naam waar ook geen vrolijk verhaal aan ten grondslag ligt…
Het museum is gevestigd in het huis dat begin juni 1944, toen het nieuws van de D-Day landingen zich verspreidde, door de Duitse majoor Von der Heydte werd ingericht als zijn commandopost. Het lag op een strategische kruising van wegen. De eerste geallieerde tank die op 8 juni – op weg naar de te veroveren plaats Carentan – de kruising opreed, werd geraakt en uitgeschakeld door een Duitse granaatwerper. De tankcommandant, 1e luitenant Walter T. Anderson uit Minnesota, werd daarbij gedood en half uit het wrak van de tank geslingerd. Het lijk is zo nog dagen blijven hangen. Daardoor werd door de soldaten aan deze kruising gerefereerd als ‘The corner with the dead man in the tank’, later afgekort tot ‘Dead Man’s Corner’.
En zo zit elke oorlog vol bizarre verhalen, waarvan ik het belangrijk vind dat die verteld blijven worden. Hopelijk kan ik daar op deze manier een klein steentje aan bijdragen.