Meer Merlot

Hoewel we vier van de zeven weken dat we in Romagne ‘overzomerden’ gewoon gewerkt hebben, voelde het toch als één lange vakantie. En die hebben we gisteravond in stijl afgesloten bij Restaurant en Wijnbar Merlot in Amersfoort. Een bezoek aan ons favoriete restaurant voelt altijd als thuiskomen. Door de vriendelijke bediening (niet in de laatste plaats door eigenaar Vincent Tomassen zelf), maar ook doordat de keukenbrigade ons na al die jaren nog elke keer weet te verrassen met unieke invalshoeken en smaakcombinaties. Ik bedoel: een jus van gebrande gember, wie verzint dat? Chef-kok Simon Groenhuijsen dus 😉.

We hebben, op een van de laatste dagen dat het nog werd geserveerd, genoten van het speciale zomermenu. Dat was echt een vertaling van het zonnetje naar heerlijke gerechten. En het is maar goed dat ik geen afwashulp ben bij Merlot, want ik zou de borden eerst aflikken voordat ze de vaat in zouden gaan.

Wat ons altijd weer zo opvalt, is de rust in de keuken. Geen Gordon Ramsey-achtige scheldpartijen, maar een stel professionals dat de taken goed verdeeld heeft en die tot in perfectie uitvoeren. Veelzeggend voor de precisie (en een verklaring voor het eindresultaat) is het feit dat de borden grotendeels worden opgemaakt met pincetten. Zo creëren ze in feite eetbare schilderijtjes. Het oog wil ook wat, tenslotte.

Ik voel me er altijd een beetje gegeneerd om foto’s van het eten te maken, dus onderstaande voorbeelden komen van de website. Niet wat wij gisteravond aten, maar geloof me dat alles bij Merlot er net zo lekker uitziet, en nog beter smaakt.

We kijken alweer uit naar de volgende keer!

In memoriam Jerney Kaagman (1947-2026)

Op vrijdag 31 juli overleed Jerney Kaagman, maakte haar familie vandaag, 6 augustus, pas bekend. De uitvaart van de zangeres en tv-persoonlijkheid heeft vanmiddag in besloten kring plaatsgevonden. De afgelopen 20 jaar heb ik bij meerdere gelegenheden nauw contact gehad met Jerney, waarbij ik een heel ander beeld van haar kreeg dan de meesten zullen hebben. Dat deel ik hier graag.

Wie voor de beeldvorming afhankelijk was van haar media-optredens, heeft misschien de indruk dat Jerney Kaagman een ietwat stugge, afstandelijke vrouw was. Natuurlijk kon ze zakelijk en zelfs hard zijn (dat werd in de verschillende rollen die zij gespeeld heeft ook van haar verwacht), maar de keren dat ik haar geïnterviewd heb, heb ik haar leren kennen als een warme, empathische, betrokken en ook grappige vrouw.

Lees verder “In memoriam Jerney Kaagman (1947-2026)”

Oude ambachten in Azannes

Toen we afgelopen week per ongeluk langs Azannes kwamen (en uiteraard voor een gesloten deur stonden), noteerden we gelijk dat het openluchtmuseum dit jaar alleen nog op 26 juli open zou zijn. Vandaag dus. De hele week werd uitgerekend voor vandaag regen voorspeld, maar gelukkig bleef het droog en was de temperatuur met 24 graden ideaal.

In het museum werden door vrijwilligers oude ambachten uitgebeeld. Zoals een houtzagerij, een oogstmachine die nog door een paard werd ‘aangedreven’, maar ook een van de eerste met stoomaandrijving. Er was een watermolen, er werd live brood gebakken (en uiteraard verkocht), hout gehakt en bovenop een heuvel stond een windmolen. Een smid smeedde het ijzer terwijl het heet was, in het washuis werd van alles witgewassen, er werden manden gevlochten en uiteraard reden er (hele) oude tractoren rond. Er werd hout gedraaid, het kaf werd van het koren gescheiden, er waren nog meer oude tractoren en machines en van dik hout werden planken gezaagd. Ik snap na vandaag ook beter waarom er vroeger nog geen sportscholen (nodig) waren… 😆

Ons kun je voor dit soort uitjes wakker maken, dus ik heb veel korte filmpjes gemaakt als herinnering.

Meer foto’s en video’s:

Lees verder “Oude ambachten in Azannes”

‘Overzomeren’

‘Aan de ijk liggen’, kent u die uitdrukking? Althans… we hebben niet eens zo zeer zware dingen bij ons, maar wel veel. Een hele C-HR vol, om precies te zijn. Een beetje onhandige dingen ook, inpak-technisch, zoals een forse tuinstoel en – toch maar – twee luchtkoelers. Want waar wij heen gaan (één keer raden) is het nog vijf graden heter dan in Nederland.

Maar liefst zes weken gaan we naar Romagne, waarvan we er drie ook gewoon werken. Niettemin mag je gerust van ‘overzomeren’ spreken, als dat een woord is. Heel veel zin in!

We zien elkaar eind augustus weer… 😎

Misdaadpodcast Live

Misdaad. Bij uitstek een onderwerp om geboeid naar te kijken en luisteren. De makers van de Misdaadpodcast van Het Parool stonden vanavond in Theater De Meervaart in Amsterdam, en wij zaten in de zaal.

Het leven van misdaadjournalisten Paul Vugts en Wouter Laumans lijkt me best spannend. Die eerste moest voor zijn eigen veiligheid zelfs een half jaar met zijn gezin een safe house in. Dus ik houd het maar bij schrijven over entertainment 😊

Ik en mijn werk

Nou hup dan, hier is de reactie van ChatGPT op de prompt ‘Create a caricature of me and my job based on everything you know about me’.

De woorden om mij heen snap ik en kan ik thuisbrengen, maar ik studeer nog op de afbeeldingen die daar staan. Daar zit vast een idee of een verhaal achter, maar het concept en de structuur daarvan ontgaan me vooralsnog…

Voor jou, voor mij, voor ons allemaal

Begin december las ik op LinkedIn een bericht wat ik op deze laatste dag van het jaar graag met je wil delen. Je kunt het hier in zijn geheel teruglezen, maar het is een nogal een longread. Omdat je nu waarschijnlijk in de oliebollen staat te roeren of nog een laatste dweil door het huis haalt voordat de visite komt, heb ik het (handmatig) voor je samengevat. Deze dame, Christine Osazuwa, betrekt haar stuk op de muziekindustrie, maar ik weet zeker dat het ook voor mensen in andere branches toepasbaar is. Hoe dan ook: ik onderschrijf het volledig, want het geeft precies weer hoe ik zelf in de wedstrijd zit.

Lees verder “Voor jou, voor mij, voor ons allemaal”

“Kijk een beetje goed”

Nadat LinkedIn er al lang op aandrong, heb ik besloten mijn account daar te ‘verifiëren’. Dat is niet per se nodig om de app te kunnen gebruiken, maar wat nu precies de voordelen zijn, zal zich nu ongetwijfeld snel aan me openbaren.

Niet dat dat verifiëren appeltje-eitje is of zo. Om te beginnen kan het alleen via je mobiel, om precies te zijn via het Persona-platform. Daar moet je dan een kopie van je paspoort uploaden, waarna gecontroleerd wordt of jij het bent. Dit gebeurt via drie selfies. Om te beginnen eentje recht van voren. Dat is makkelijk. Vervolgens verschijnt op het scherm: ‘kijk naar links’. Hoever naar links staat er niet bij, dus ik kijk eerst een klein beetje naar links, maar als er niets lijkt te gebeuren, draai ik mijn hoofd 90 graden die kant op. Nadeel is dan dus, dat je je scherm niet meer ziet, of je bijvoorbeeld nog wel in beeld bent, of dat er een aanwijzing in beeld verschijnt. Als ik weer terugkijk, staat die aanwijzing er inderdaad: ik kon niet geïdentificeerd worden. Er zou iets van een schittering geconstateerd zijn, en dat moest ik oplossen.

Lees verder ““Kijk een beetje goed””