Nieuwjaarswens 2024

Het afgelopen jaar ben ik minder zichtbaar geweest. Privé omdat we weer regelmatig in Romagne waren (je hoort me niet klagen) en zakelijk omdat veel van mijn werkzaamheden (nog) ‘niet voor publicatie’ waren.

In ons favoriete Franse dorpje heb ik veel tijd doorgebracht bij de boerderijpoezen. Ongetwijfeld compensatiegedrag, omdat we na een periode van steeds intensievere zorg onze lieve Prada hebben moeten laten inslapen. Dat gebeurde op 1 februari, precies 11 jaar nadat haar zusje Pixie overleed. De stilte als we thuiskomen is nog steeds oorverdovend, maar Prada heeft – als eerste dier – een mooi plaatsje gekregen op de begraafplaats van Romagne 😻.

Er waren gelukkig ook leuke momenten. Zoals vorige week, toen wij onze zieke vriend in Frankrijk een verrassingsbezoek brachten en we de (helende) kracht van vriendschap ervoeren. Een klein gebaar kan soms grote gevolgen hebben. In het nieuwe jaar probeer ik er nóg meer voor anderen te zijn.

Ik wens je een mooi en gezond 2024, vol liefde en vriendschap (en lekker eten 😉)!

Nieuwjaarswens 2023

Lieve vrienden,

Of ik altijd in Romagne (Frankrijk) ben. En dan vooral bij ‘die poezen op de boerderij’. Dat vragen mensen mij vaak. En het antwoord is dan ‘nee’, gevolgd door ‘helaas’ . Maar we zijn er wel zo vaak mogelijk. Zeker het afgelopen jaar. We hadden namelijk wat in te halen van de twee jaren daarvoor. U weet wel… Toch kijk ik ernaar uit om de komende jaren ook weer eens andere delen van Europa (de wereld?) te gaan verkennen.

Er viel het afgelopen jaar sowieso weer veel te genieten. En dat doen we graag. Zonder van dit bericht een zakelijk uithangbord te willen maken, ben ik er trots op dat 2022 een recordjaar was voor mijn bedrijf. Dank aan al mijn werknemers voor hun inzet! En aan mijn opdrachtgevers natuurlijk, die al dat genieten mede mogelijk gemaakt hebben. En minstens zo belangrijk: dit stelde ons mede in staat om onze Prada te voorzien van de best mogelijke zorg, want dat verdient onze oude dame. Het is niet iedereen gegeven dat te doen, en ik moet niet denken aan de afwegingen die je dan moet maken. Ik realiseer me regelmatig dat veel mensen het minder hebben dan wij. Dat niet alles vanzelfsprekend is. Dat hard werken helpt, maar dat geluk ook een rol speelt.

Ik vind mezelf een geluksvogel. In 2022 was ik 26 jaar getrouwd met Peet (dat was ook dit jaar een mooi feestje), Prada is al 15,5 jaar bij ons (óók elke dag een feestje), ik ben gezond (op een nasty griep begin november na, maar nog geen corona gehad), en we wonen alweer bijna twee jaar heerlijk in IJsselstein, met Romagne als geweldige uitvalsbasis. Ver genoeg weg, maar toch dichtbij. Wat ‘dichtbij’ betreft: ik creëer meerdere geluksmomentjes per dag door simpelweg naar het raam te lopen en te genieten van ons uitzicht op de ‘Grootste Kerstboom’ ter wereld. Geluk zit soms ook in hele grote dingen . We zijn een paar weken geleden trouwens ook in die kerstboom/zendmast geweest en ook daar werd ik heel blij van.

Ik hoop dat iedereen die dit leest in 2023 óók als een blij ei over de aarde mag stuiteren. Daar wordt het volgens mij een stuk gezelliger van. Eerst nog even afwachten wat de jaarwisseling brengt, want wát een gemiste kans dat het vuurwerkverbod van de afgelopen twee jaren niet gewoon gehandhaafd is! On a positive note: wij zien hier op de 9e etage het (sier)vuurwerk van alle steden en dorpen in de omgeving. Wat me eraan herinnert dat ik de luchtroosters nog dicht moet doen, want kruitdampen hebben de neiging om op te stijgen (en niet bij de 8e verdieping te stoppen).

Ik wens je voor 2023 een goede gezondheid, alle geluk en een brede glimlach. Want zoals mijn vader al zei: daar bereik je het meest mee.

Nieuwjaarswens 2022

Lieve vrienden,

Wie had eind vorig jaar verwacht dat we er nu nog in hetzelfde schuitje zouden zitten? Daar kun je je natuurlijk heel druk om maken – en veel mensen hebben daar ook alle reden toe – maar daar verandert niet veel mee. Wij laten het maar een beetje over ons heen komen, doen wat we kunnen (en dat is gelukkig nog heel veel) en maken er het beste van. Bijvoorbeeld door onze vrienden in de horeca te ondersteunen en regelmatig eten bij hen te bestellen. Wij eten graag in restaurants, maar met ons eigen onderkomen is ook niets mis. Zeker niet sinds we begin dit jaar verhuisden naar een prachtig appartement in IJsselstein. We voelen ons er vanaf het eerste moment thuis en zijn hier dus graag. Da’s mooi meegenomen als je binnen moet blijven 😉

Gelukkig hebben we hier vandaan een prachtig uitzicht op ons eigen stadje en op vele steden hier omheen. Bij helder weer kunnen we zelfs de skyline van Rotterdam zien. En dichterbij, in onze ‘voortuin’, straalt trots De Grootste Kerstboom. Ik word er blij van als ik ernaar kijk, dus dat doe ik vaak.

Peet en ik zijn het afgelopen jaar, door lockdowns en onze verhuizing, letterlijk en figuurlijk dichter tot elkaar gekomen dan ooit. Dat voelt goed. Gelukkig maar, want we zijn inmiddels 25 jaar met elkaar getrouwd. We vermaken onszelf en elkaar prima, en pakken graag af en toe een megaprojectje aan om de tijd nuttig te besteden. Zo heb ik de afgelopen twee jaar alle korte en lange artikelen die ik deze eeuw als ‘entertainmentjournalist’ geschreven heb, verzameld op www.wernerbros.biz. Als ik van tevoren had geweten dat dat om duizenden stuks zou gaan, was ik er waarschijnlijk nooit aan begonnen. Zalig zijn de onwetenden. Gelukkig wist ik dat niet op voorhand, buffelde ik door en staat er nu een prachtig historisch archief waar ik trots op ben.

Naast liefdewerk oud papier waren er gelukkig ook mensen bereid om te betalen voor mijn arbeid en heb ik, zelfs nu, een topjaar achter de rug. Met wat nu al in de agenda staat voor 2022, weet ik dat ook dát een mooi jaar wordt. En ik laat me uiteraard nog graag verrassen…

Kort en goed: ik kijk met vertrouwen vooruit. Want dat is ‘where the action is’. Terwijl we gas geven richting 2022, verdwijnt 2021 langzaam in de achteruitkijkspiegel. Ik hoop je snel weer te zien!

Philip Freriks steunt museum Romagne ’14-’18

Ik neem aan dat je inmiddels weet dat Romagne ’14-’18 een van mijn favoriete musea is. Het komt regelmatig op mijn pagina voorbij. Het is een indrukwekkend museum in Romagne-sous-Montfaucon over de 1e Wereldoorlog. Niet dat ik nu zo’n fan van oorlogen ben, maar het mooie is: dat is eigenaar Jean-Paul de Vries ook niet. Hij stelt dan ook niet zo zeer de oorlog zelf ten toon, maar de soldaten die het ‘slachtveld’ opgestuurd werden. Of beter nog: de mensen achter die soldaten. Of ze nu aan de ‘goede’ of de ‘foute’ kant vochten, al die soldaten waren mensen, die er niet om gevraagd hadden om elkaar te mogen vermoorden. In Romagne ’14-’18 wordt dus eigenlijk de waanzin van de oorlog blootgelegd. Van de 1e Wereldoorlog dus in dit geval, maar die staat model voor alle oorlogen daarvoor en daarna. Tot vandaag aan toe. Bij alle uitgestalde objecten, die allemaal rondom het museum gevonden zijn, kan Jean-Paul prachtige verhalen vertellen. Oorlog is gekkenwerk en kent geen winnaars, dat is in het kort de gedachte waarmee je het museum weer verlaat. En dat is ook precies de bedoeling.

Lees verder “Philip Freriks steunt museum Romagne ’14-’18”

Nieuwjaarswens 2021

Lieve vrienden, het was een leerzaam jaar. Een jaar van weinig controle en weinig persoonlijk contact. Ik heb in mijn (vooral zakelijke) omgeving veel ellende gezien, maar ook grote veerkracht. Wij en onze naasten zijn de coronadans tot nu toe gelukkig ontsprongen, en we hebben het beste gemaakt van de ontstane situatie. Waar mogelijk hebben we anderen geholpen dat ook te doen, bijvoorbeeld door afhaalmaaltijden te bestellen bij bevriende restaurants. Over van de nood een deugd maken gesproken 😉

Zowel zakelijk als privé kijk ik terug op een mooi jaar, al waren mijn meest geslaagde producties bedoeld voor achter de schermen en dus ‘niet voor publicatie’ (story of my life…). Het ging in elk geval alle kanten op: van kersttoespraken tot speeches voor andere speciale gelegenheden, van voice-overs voor specifieke zorginstellingen tot artiestenbiografieën, en van motivatiemails tot persberichten. Aan variatie dus geen gebrek in dit jaar, waarin ik bovendien mijn 10-jarig zelfstandigenjubileum vierde.

En ondertussen dient het eerste, letterlijke hoogtepunt voor 2021 zich alweer aan: Peet en ik verhuizen binnen zes weken van ons fijne huis in Amersfoort naar een heerlijk appartement op de 9e verdieping in IJsselstein. Op de foto ons uitzicht in deze tijd van het jaar. We kunnen niet wachten! Een vette housewarming zit er voorlopig niet in, vrees ik, maar we hopen jullie daar wel snel in kleinere groepjes te kunnen ontvangen. We gaan er namelijk iets heel moois van maken!

Dat zijn we trouwens van plan voor alles wat we komend jaar gaan aanpakken. We kijken dan ook vol vertrouwen, maar ook met realiteitszin, over de grens van oud & nieuw. Sommige dingen heb je niet zelf in de hand. Voor die dingen zijn mijn verwachtingen niet al te hoog. Een kwestie van verwachtingenmanagement. Maar voor al het andere neem ik zoals gewoonlijk geen genoegen met minder dan 100%.

En dan nu met piepende bandjes op naar een (nóg) beter 2021!

Nieuwjaarswens 2018

In 2017 sloeg de privé/werkbalans vaak door richting werk. Luxeprobleempje 😉. Maar hoewel ik het getroffen heb met mijn werk, zijn er meer leuke dingen in het leven. Met de leukste woon ik zelfs onder één dak.

Hoewel Peet nooit klaagt en alle begrip heeft voor een vent met een eigen bedrijf, zeker als dat goed loopt, vind ik dat zij meer aandacht verdient. Een van de leukste goede voornemens die ik ooit bedacht heb, volgens mij 😉

Ik wens je alle goeds voor 2018, vooral een blakende gezondheid en de moed om je dromen te durven waarmaken. Wees lief voor elkaar en de dieren (of maak daar maar gewoon de aarde in het algemeen van, als je toch bezig bent)! ❤