Ja, leuk!

Pieter Derks is mijn favoriete columnist en cabaretier. Altijd actueel en scherp, met een onnavolgbare kijk op de werkelijkheid, waar desondanks nooit een speld tussen te krijgen is. Hij heeft al voor zoveel grote problemen ogenschijnlijk eenvoudige oplossingen geopperd, dat je je alleen maar kunt bedenken: zo moeilijk is het toch allemaal niet?

Vanavond stond hij met zijn nieuwe programma Ja, Leuk in het Fulcotheater in IJsselstein. En leuk is het! Met grappen over onder meer oplaadaso’s, groepsapps, sterilisatie en zijn inspiratiereis naar Amerika.

#dikkevettetipmijnerzijds

Jip en zijn ‘war for peace’

Gisteren zijn Peet en ik met mijn moeder naar een lezing geweest van Jean-Paul de Vries in Gouda. Ik ken hem al 45 jaar en als je mij volgt, ken je hem ook. Jip is die kerel die op zijn zevende voor het eerst op de camping in Romagne-sous-Montfaucon kwam, net als ik. Daar begon onze lange vriendschap. In het begin ging ik er vaak met hem mee de bossen in, waar we allerlei overblijfselen vonden uit de 1e Wereldoorlog, die in die streek enorm had huisgehouden. Toen we op een dag trots de heuvel af kwamen lopen met een vliegtuigbom die nog op scherp bleek te staan, ging voor mij de lol er een beetje vanaf. Bij Jean-Paul wakkerde het de fascinatie juist aan. Lang verhaal kort: hij emigreerde naar het dorpje in Noord-Frankrijk en stalde daar zijn vondsten uit. Eerst in een privéverzameling, later professioneler. Zo ontstond het museum Romagne 14-18.

Lees verder “Jip en zijn ‘war for peace’”

Battersea Power Station

Het Battersea Power Station (bekend van de hoes van Pink Floyds album Animals) is al sinds 1983 geen elektriciteitscentrale meer. In de hoogtijdagen werd daar 240 ton steenkool per uur(!) verwerkt, een vijfde van de energiebehoefte van Londen. Sinds vorig jaar zit er een groot winkelcentrum in.

We kwamen erachter dat er tot 5 maart het Battersea Light Festival plaatsvindt. Eerlijk is eerlijk, wij Nederlanders zijn zwaar verwend met het Amsterdam Light Festival, maar met deze spectaculaire elektriciteitscentrale (en de prachtige omliggende appartementen) als achtergrond is het toch iets bijzonders. Maar je moet dus wel snel zijn als je het nog wilt zien.

Of je neemt genoegen met mijn foto’s…

Lees verder “Battersea Power Station”

Romagne 14-18 Experience in Den Bosch

Vanmiddag was in het Educatief Experience Center Eerste Wereldoorlog in Den Bosch een ‘gezellig samenzijn’ van vrijwilligers, donateurs en andere geïnteresseerden, georganiseerd door de Stichting Vrienden van Romagne 14-18. Zoals je weet is Romagne 14-18 het museum/levenswerk van mijn goede vriend Jean-Paul de Vries, die ik 45 jaar geleden leerde kennen op de camping in Romagne-sous-Montfaucon. Dit museum is in de 24 maanden van de coronacrisis maar 5 maanden open geweest, wat natuurlijk een enorme morele en financiële domper was.

De doelstelling van deze middag was dan ook tweeledig:

  • een bedankje voor de donateurs en vrijwilligers die JP en zijn museum ‘de winter door’ geholpen hebben. Hiervoor was een mooi programma opgetuigd met o.a. indrukwekkende lezingen van Diederik van Vleuten (die zichzelf en ons de vraag stelde wat ‘loopgraaftoeristen’ zoals hijzelf en wij drijft), en medisch historicus Leo van Bergen (die vertelde over verwondingen en de behandeling daarvan tijdens WO1)
  • de introductie van een nieuw meerjaren donateursplan

Voor dat laatste was het bestuur van de stichting bij die ‘harde kern’ van museumvrienden natuurlijk aan het goede adres. Maar ik weet dat ook onder jullie mensen zijn die het museum een warm hart toedragen. Daarom leg ik ook jou de drie nieuwe opties voor:

Lees verder “Romagne 14-18 Experience in Den Bosch”

Wim Daniëls spreekt mijn taal

Erg leuke voorstelling van Wim Daniëls, waarin de taalassociaties en toelichtingen over elkaar heen buitelden. Vaak geestig, soms met oprechte verontwaardiging en altijd leerzaam. De zin waar ik het 100% mee eens ben: ‘Alles aan taal is mooi’.

Op een tafeltje buiten de zaal lagen zijn boeken. Bij interesse mocht je een boek meenemen en thuis betalen. De prijs en het rekeningnummer stonden op een briefje in het boek. Ik koos deze. Onder het genot van een pilsje gelijk afgerekend.

Mooie avond!

Vogelwolk

Ik keek net door ons keukenraam naar buiten en daar kreeg ik een fantastische privévoorstelling.

Dit zien we tegenwoordig bijna dagelijks rond zonsondergang. In meer of mindere mate, verder weg of dichterbij. Soms met een spectaculaire zonsondergang op de achtergrond. Dat laatste net nu even niet, dus dat filmpje houd je nog te goed 😊

Lazarus in het DeLaMar

Petra werkt meestal op kantoor in Amsterdam, ik bijna altijd thuis. Peet kijkt ’s avonds graag tv (beneden), terwijl ik boven met muziek bezig ben. Toch hebben we het super gezellig samen. Juist omdat we elkaar onze eigen hobby’s gunnen. Maar ook omdat we op momenten die we allebei vrij hebben zoveel mogelijk leuke dingen samen doen. Deze laatste dagen van dit jaar hebben we het allebei wat rustiger en hebben we dus wat leuke uitjes in de privéagenda gezet.

Vandaag waren we bij de middagvoorstelling van de musical Lazarus in het DeLaMar Theater in Amsterdam. Alleen al bijzonder omdat het de laatste productie is waar David Bowie aan meewerkte, en zijn muziek is natuurlijk onsterfelijk. Hoogtepunten voor mij waren Where Are We Now en Changes. Verder vond ik het vooral visueel een erg sterk stuk.

Opera House en Elizabeth Bay House

Terwijl jullie vannacht lagen te slapen, hebben Peet en ik ons laatste rondje door Sydney gemaakt. Na talloze foto’s van de buitenkant hebben we vanochtend een rondleiding door het Opera House gekregen. Het gebouw heeft 300 gangen en 1000 ruimtes. De zeilen (of schelpen) die als daken dienen, vormen een dragende constructie. In het gebouw (ook in de concertzalen) zijn dus geen pilaren te vinden. Kortom: je hebt vanuit elke hoek goed zicht op het podium.

Een ander leuk weetje: de verschillende podia en de ruimten daar omheen zijn op verschillende manieren toegerust om snelle changementen mogelijk te maken. De podia kunnen ronddraaien, er kunnen decorstukken omhoog en naar beneden getakeld worden en er zijn backstage enorme liften om snel complete podiumdelen te verwisselen. Helaas is fotograferen in de zalen verboden.

Tot slot: er is jaren gewerkt aan optimalisering van de witte ‘dakpannen’. Die hoeven niet handmatig schoongemaakt te worden, een buitje op zijn tijd is genoeg. Daarover gesproken: om esthetische reden zijn er geen dakgoten aangebracht. Het hemelwater valt dus gewoon van de daken af en wordt via spleten tussen de vloertegels en een ondergronds afwateringssysteem afgevoerd naar de haven.

Al met al is het gebouw van binnen dus even indrukwekkend en weldoordacht als de blikvangende buitenkant. Het spreekt voor zich dat we aan het eind van de rondleiding weer big time met beide benen in de commerciële val trapten en een set foto’s kochten o.b.v. één foto die bij aanvang voor een green screen van ons gemaakt was. Maar eerlijk is eerlijk: die foto’s waren verwerkt in een boek vol interessante informatie over het Opera House, waren bovendien ook als ansichtkaarten afgedrukt én zijn de komende drie maanden een onbeperkt aantal keer door ons te downloaden met een code op een speciale site. Koopje dus, eigenlijk 😄.

Lees verder “Opera House en Elizabeth Bay House”

Stunning Sydney

Vergis je niet: Australië is een land, maar ook een heel continent, zo groot als Europa. Daarom zijn de meeste toeristen die we deze reis tegenkomen ‘gewoon’ Australiërs. Na 2,5 uur vliegen vanaf Port Douglas zijn we hier in Sydney dan ook in een totaal andere wereld terechtgekomen (met bijbehorend totaal ander klimaat 😎).

De receptioniste van het Holiday Inn had niets teveel gezegd. Het uitzicht vanaf de 8e verdieping is ‘stunning’. Prachtige oude pakhuizen (die nu als kantoren dienst doen) op de voorgrond, met Sydney Harbour en het wereldberoemde Opera House op de achtergrond. Bij het nemen van de foto had ik het open zwembad en de jacuzzi in mijn rug.

Lees verder “Stunning Sydney”

‘Des Flammes… À La Lumière’

Als het straks helemaal donker is, begint in dit decor (een oude steengroeve) het jaarlijkse spektakel ‘Des Flammes… À La Lumière’ (van het vuur naar het licht). Een openluchttoneelstuk met honderden acteurs en indrukwekkende licht-, geluid- en vuur(werk)effecten. Het onderwerp, uiteraard: de 1e Wereldoorlog.

We hebben het al een aantal keren gezien. De laatste keer was een jaar of 10 geleden, maar wat ik nog wel weet, is dat het met recht een spektakel genoemd wordt…