Unique beelden van ArtyShock

In 2005 was er een reünie van Unique FM, de omroep waar ik van 1989 t/m 1995 hartstochtelijk mijn radioprogramma’s maakte (en vrienden voor het leven). Een heel weekend maakte iedereen weer zijn/haar programma van weleer. Ik deed for old times’ sake o.a. weer mijn programma ArtyShock. Na afloop kregen we keurig cd-r’s met de opnamen opgestuurd. Helaas bleken mijn exemplaren onlangs, toen ik ze wilde digitaliseren, niet meer te lezen. Een kleine nachtmerrie voor een volledigheidsfreak als ik, die zijn archieven graag compleet heeft.

Na enig rondvragen bleek radiovriend Ronald Peters zijn zaakjes beter op orde te hebben. Hij stuurde me net dit videofragment (want de gemaakte programma’s waren behalve via de radio ook via een livestream online te volgen). Het is wel representatief voor hoe ik met jingles en intro’s probeerde een strak geheel te produceren. Wat me nog het meest opvalt, is de rust waarmee ik daar zat.

De opnamen komen mijn kant op en na het bekijken van dit stukje kan ik niet wachten om de rest te zien 😉.

Dead Anyway @ Slachthuis, Haarlem

Gisteravond was ik voor het eerst in Slachthuis Haarlem. Een poppodium, welteverstaan. Ik had een goede reden. Want zonder de andere optredende artiesten te kort te willen doen, ging ik voor mijn ‘new favourite band’ Dead Anyway, uit Gloucester. Ze hebben al eerder als kwartet op het podium gestaan (met bassist en toetsenist), maar vanwege werkverplichtingen kwam de kern van de band, spoken word-artieste Kate Arnold en beatmaster Marc Symonds, dit keer als duo. En daar waren ze best een beetje zenuwachtig over, vertelden ze me vooraf. Een laptop moest nu immers wat partijen invullen en dat is – weet ik als geen ander 😅 – best spannend.

Die zenuwen bleken totaal overbodig. Ik heb enorm genoten van hun vlekkeloze, drie kwartier durende set, die in een half uurtje voorbij leek te vliegen. Voordeel van hun korte nummers is, dat er heel wat voorbij kwamen. Wat dan opvalt, is dat Dead Anyway ondanks een enorme muzikale diversiteit toch een heel eigen stijl heeft. Dat komt vooral door de herkenbare manier waarop Kate haar teksten brengt. Verwacht geen verkleedpartijen of gehuppel over het podium, maar precies genoeg expressie om de teksten kracht bij te zetten. En dan altijd die heerlijke swing in de beats van Marc, die live nog beter tot hun recht kwamen dan op de plaat.

Lees verder “Dead Anyway @ Slachthuis, Haarlem”

Bezoek aan de Gerbrandytoren

Kijken naar de ‘Grootste Kerstboom’ is al geweldig, maar er in kijken is helemáál spectaculair! Vanavond mochten we op uitnodiging van de organisatie de Gerbrandytoren (in de volksmond ‘de zendmast van Lopik’) in. Niet helemaal naar de punt op 372 meter hoogte (hoger dan de Eiffeltoren!), maar wel tot de eerste ring op de 16e verdieping. De verdiepingen daaronder worden tegenwoordig als datacenter verhuurd, hoorden we. Allang blij dat er een lift in de mast zit .

We hadden geluk: het was kraakhelder weer. Daardoor was het zicht rondom geweldig! Je moet maar van me aannemen (de glazenwasser komt niet zo hoog) dat je op de eerste foto hieronder foto ons appartementencomplex ziet liggen. Links van de tuidraad zie je de kerk staan, en aan de rechterkant ervan staat ons gebouw.

We kregen ook nog wat uitleg over de toren, zowel in zijn hoedanigheid als zendmast als ‘kerstboom’. Dat we dit jaar weer van de boom kunnen genieten, is overigens min of meer een gunst van de organisatie. Die wilde na twee coronajaren per se het baken weer optuigen, al moest daardoor wel een beetje op de reserves worden ingeteerd. Hopelijk trekken ze dat volgend jaar recht, als de kerstboom voor de 25e keer wordt neergezet.

Overigens had ik verwacht dat de elektriciteit voor de 120 lampen de grootste kostenpost zou zijn, maar dat blijkt niet zo te zijn. Dat is nl. juist de energiezuinige ledverlichting. Het meeste geld wordt jaarlijks gestoken in het in de mast hijsen van de lampen. Dat is gevaarlijk, specialistisch werk, wat bovendien goed verzekerd moet worden.

Na afloop van ons bezoek gingen we weer met het 6-persoonsliftje naar beneden. Zo vlak onder de toren blijkt wat een imposant bouwwerk dat is. Vanuit die positie onmogelijk in één stuk op de foto te krijgen. Geweldig om ook eens de binnenkant te hebben kunnen zien!

Meer foto’s:

Lees verder “Bezoek aan de Gerbrandytoren”

What’s up? Nieuwe mobiel… Grrrrr!

Ja, ik heb dat vervloekte verfoeilijke f*cking Google Drive gebruikt om mijn WhatsApp-historie te verplaatsen naar mijn nieuwe mobiel, want ‘dan kan het niet fout gaan’.
Ja, ik heb nadat het back-uppen anderhalf uur duurde, gecontroleerd of de back-up daadwerkelijk op GD stond.
Er heeft zelfs een it-manager naast gezeten om te kijken of ik niets fout deed en om mijn handje vast te houden.
En nee, uiteindelijk is het terugzetten van die back-up, na vier pogingen, nog steeds niet gelukt. Dit kan alleen bij het voor het eerst opstarten van WhatsApp, daarna niet meer.

Kortom, geheel volgens verwachting heeft een godvergeten nieuwe telefoon, voor de rest van de mensheid een hoogtepunt van ongekende omvang, mijn bloed doen koken tot een punt waarbij vergeleken lava nog het meest weg heeft van een schuivende gletsjer.

Elke opbouwende oplossing is van harte welkom, en als je denkt: ‘de oplosing is een fruit met een a’, dan ben je niet aan onze vriendschap gehecht.

UPDATE: de dag is nog niet om (en alle data nog niet overgezet), maar dankzij de suggestie van Edwin om WhatsApp te verwijderen en opnieuw te installeren, lijkt het nu te lukken. De good old Bill Gates-methode van uit- en aanzetten, dat ik daar niet zelf aan gedacht had… Bedankt Edwin!

Oh jee, nieuwe mobiel… *slik*

De meeste mensen gaan hevig kwispelen van een nieuwe mobiel, maar ik kijk nu al niet uit naar wat straks allemaal mis gaat gaan met het overzetten van data, apps enz.

Ja, ik ken dat superhandige en ogenschijnlijk simpele programmaatje van Samsung, maar mijn WhatsApp-geschiedenis heb ik er bijv. nog nooit mee ‘over’ gekregen.

Enfin, adem in, adem uit. Klusje voor in het weekend…

There’s something in the air…

Dat allerbovenste kabeltje is nieuw. Het levert ons toekomstige glasvezel. Net als de elektriciteit gaat dat hier bovengronds. Aan de infrastructuur buiten wordt nu hard gewerkt, hopelijk kunnen we volgend jaar een abonnement nemen, zodat het ook tot in huis wordt doorgetrokken. Tot die tijd doen we het met een downloadsnelheid van 5,42 Mbps en 0,83 Mbps uploadsnelheid. En dan hebben we nog een hele goede dag. Thuis hebben we 600 up en 600 down 😅 #verwend

Snipperhits bij Spotify

Bij Spotify werken ze ‘agile’, en dat betekent o.a. dat er continu ideeën worden bedacht, uitgewerkt en geïmplementeerd. Dat laatste meestal eerst in testgroepen, en als het idee daar aanslaat, wordt het breed uitgerold.

Ik zit blijkbaar in een testgroep van grootgebruikers, en daarop hebben ze nu iets losgelaten dat enorm helpt als je een paar honderd nieuwe liedjes wilt beluisteren. Op New Music Friday bijvoorbeeld. Zie filmpje. Een superhandige feature!

Update: Damn, net mijn laptop opnieuw opgestart en nu is dat mooie hulpmiddel verdwenen. Dan maar weer old-school met de hand ‘doorstarten’…

Nieuwe typemachine

Mezelf maar eens getrakteerd op nieuw gereedschap. Logitech MX. Toch maar weer een draadloos setje geprobeerd. Wonder boven wonder – gezien mijn ervaringen met dergelijke ‘noviteiten’ – blijkt Plug & Play anno 2021 echt te werken, de toetsaanslag is heerlijk en dit keyboard biedt geen ruimte aan broodkruimels. Of ‘ie koffie lust, weet ik nog niet 😅.

Heerlijk werken dus, en dat komt goed uit, want volgende week begin ik aan een grote, langdurige opdracht, waarbij deze units mijn beste vrienden zijn!