EuroPapa

Als er één plaats is waar de geest van pap nog rondwaart, is het wel hier, in Romagne-sous-Montfaucon. In het huis wat hij in 1989 kocht en met zoveel liefde opknapte, en natuurlijk in zijn huidige penthouse. Daar woont hij sinds 2013, nadat hij vandaag precies 11 jaar geleden overleed. We leren met het gemis omgaan, maar het wordt steeds groter. En hoe dichtbij hij nu ook is, ik mis pap vooral als ik hier ben.

Het lukt me helaas niet om alles te doen zoals hij dat gedaan of gewild had, maar ik doe wat ik kan. Ik weet dat hij dat weet en hoop dat hij af en toe een oogje dichtknijpt. Proost pap, ik hou van je! ❤️

‘Thuis’werken

Peet heeft een geweldige baas, die helemaal vóór thuiswerken is. En of dat huis dan in Nederland of Frankrijk staat, maakt hem niet uit. Toevallig denkt mijn baas er precies zo over, dus dat maakt sommige dingen wel makkelijker. Zoals niet van woensdag t/m zondag naar Romagne-sous-Montfaucon gaan, maar op dinsdag t/m maandag, als dat beter uitkomt. Zo gezegd, zo gedaan.

Toen ik vanochtend tijdens het werken dit uit het raam zag (no filter!), had ik er nog wel even aan willen plakken. Maar in IJsselstein roept de plicht ook weer, dus we hebben de auto toch maar weer aangetrapt.

We tellen alweer af naar 16 april… 😍

Marché Paysan in Mouzay

Frans is toch een veel mooiere taal dan het Nederlands. Waar wij zeggen ‘maart roert zijn staart’ hebben de Fransen het over ‘les giboulées de Mars’. Qua weer was dit in elk geval typisch zo’n dag. Blauwe luchten en stortbuitjes wisselden elkaar af, maar toen wij in Mouzay waren, was het droog en zonnig (lang leve de Buienradar 😉).

Lees verder “Marché Paysan in Mouzay”

Nieuwjaarswens 2024

Het afgelopen jaar ben ik minder zichtbaar geweest. Privé omdat we weer regelmatig in Romagne waren (je hoort me niet klagen) en zakelijk omdat veel van mijn werkzaamheden (nog) ‘niet voor publicatie’ waren.

In ons favoriete Franse dorpje heb ik veel tijd doorgebracht bij de boerderijpoezen. Ongetwijfeld compensatiegedrag, omdat we na een periode van steeds intensievere zorg onze lieve Prada hebben moeten laten inslapen. Dat gebeurde op 1 februari, precies 11 jaar nadat haar zusje Pixie overleed. De stilte als we thuiskomen is nog steeds oorverdovend, maar Prada heeft – als eerste dier – een mooi plaatsje gekregen op de begraafplaats van Romagne 😻.

Er waren gelukkig ook leuke momenten. Zoals vorige week, toen wij onze zieke vriend in Frankrijk een verrassingsbezoek brachten en we de (helende) kracht van vriendschap ervoeren. Een klein gebaar kan soms grote gevolgen hebben. In het nieuwe jaar probeer ik er nóg meer voor anderen te zijn.

Ik wens je een mooi en gezond 2024, vol liefde en vriendschap (en lekker eten 😉)!

Kerstgedachte omgezet in kerstdaad

Dit weekend zijn we onverwacht op (verrassings)ziekenbezoek gegaan in Romagne sous-Montfaucon. Dat viel gelukkig heel goed…

Zoals in zoveel Franse boerendorpen hangt het plaatsnaambord van Romagne momenteel op zijn kop. Een actie van de Jeunes Agriculteurs om aan te geven: ‘on marche sur la tête’ (de wereld staat op zijn kop). Enerzijds raakt de inflatie de boeren in hun exploitatie, en anderzijds wordt van hen geëist dat ze hun prijzen laten zakken om de koopkracht van de consumenten te verhogen. Net zoals bij ons zou het logischer zijn om iets te doen aan de hoge marges van tussenpersonen, zoals de supermarkten.

Tot zover dit politieke intermezzo.

Lees verder “Kerstgedachte omgezet in kerstdaad”

Chemi-ja, chemi-nee

Ons Franse familiehuis in Romagne stamt uit 1926. Het is gebouwd nadat het hele dorp in de 1e Wereldoorlog van de kaart gebombardeerd was.

De schoorstenen zijn dus ook al bijna een eeuw oud en niet allemaal in even goede conditie. Eentje heeft een jaar of tien geleden al eens flinke waterschade opgeleverd in de onderliggende kamer en bleek de afgelopen jaren feitelijk op instorten te staan. Maar onze toenmalige buurman gebruikte ‘m nog, dus hij kon niet worden afgebroken.

Nu is het huis naast ons verkocht en de nieuwe eigenaar gaat de schoorsteen niet meer gebruiken. Ik heb met hem afgesproken dat hij ‘m mocht demonteren, en toen ik vanochtend brood gehaald had, zag ik dat dat al gebeurd is. Wij hadden nog wat nieuwe dakpannen liggen en daarmee heeft hij het gat keurig dicht gelegd.

Beter een goede buur… 😉

Ik kan het dak op!

Op de laatste dag van de vakantie nog door de buurman gevraagd worden om ‘even op het dak te komen kijken’. In aloude Schlosser-traditie met mijn goede kleren aan, maar gelukkig wel mijn klim- en klauterschoenen. Geen overbodige luxe…

Ik vind dat ik (links) er nog ogenschijnlijk ‘cool’ bijzit voor iemand wiens hobby’s zich doorgaans gelijkvloers afspelen.

Met vreugde kan ik jullie meedelen dat ik het avontuur overleefd heb. Als de Belgen zich morgen onderweg ook een beetje gedragen, ben ik maandag weer paraat voor laffe tekst-gerelateerde klussen 😀

Wandelen over de Côte Dame Marie

Zo klein als Romagne-sous-Montfaucon is, het heeft twee activiteitencommissies: AEP en Les Aragnes De L’Andon. Die laatsten hebben twee jaar geleden in het bos rondom het dorp een wandelroute uitgezet. Die volgt de weg die de Amerikaanse soldaten in het najaar van 1918 aflegden bij het doorbreken van de Hindenburglinie. Dat luidde uiteindelijk het eind van de 1e Wereldoorlog in.

Een indrukwekkende wandeling over de Côte Dame Marie, die de Amerikanen met volle bepakking moesten beklimmen, terwijl de Duitsers bovenop met mitrailleurs op hen lagen te wachten. Je komt er ook een van hun bunkers tegen, die ruim 100 jaar na dato nog verbazingwekkend goed intact zijn. Deutsche Gründlichkeit… Maar uiteindelijk niet goed genoeg om de oorlog te winnen.

Foto’s:

Lees verder “Wandelen over de Côte Dame Marie”

Prada bijgezet in Romagne

Koningsdag. Best wel een mooie dag om ons koninginnetje de laatste eer te bewijzen. Vanochtend hebben we haar bijgezet in het columbarium van Romagne-sous-Montfaucon, waar mijn vader 10 jaar geleden de eerste bewoner was. Hij heeft vanaf nu gezelschap van Prada, als eerste dier. Ik ben dankbaar, blij en trots dat het gemeentebestuur zo meelevend en vooruitstrevend was om ons hiervoor officieel toestemming te verlenen. Waar een klein dorp groot in kan zijn. En uitvaartonderneming Vassart Claudel heeft het allemaal keurig geregeld. Un grand merci!

Ik heb bij Prada een document achtergelaten, waarin ik verwoord heb wat wij nu moeten missen. Dat schreef ik niet lang na haar overlijden, dus de scherpe randjes zijn er nu wel een beetje af. Maar het gemis blijft en ik zou er heel wat voor over hebben om… 😿

Nou ja, Prada is weer thuis en dat geeft toch een goed gevoel 😻🐾