Precies twee jaar zonder Prada en ook alweer precies 13 jaar zonder Pixie. We missen jullie nog elke dag, meisjes! ![]()
![]()
Categorie: Prada (& Pixie)
De melk-/poezenhangar
Zo’n foto als deze heb ik volgens mij, gek genoeg, nog nooit geplaatst.
Wat vooraf ging…
Tot 1986 werden de koeien van mijn boerenvriend Philippe ’thuis’ gemolken. Twee keer per dag werden ze daarvoor overgebracht van de weide naar de koeienstal naast de boerderij. Ik vond het altijd machtig om, samen met mijn vriend Henri, met de dames op stap te zijn. En ook best wel spannend als er een auto, of zelfs vrachtauto, de kudde moest passeren.
Philippe en zijn gezin kwamen in die tijd regelmatig bij ons in Nederland op bezoek. Op een van die trips zag hij een geautomatiseerde melkmachine. Als een van de eersten in de buurt van Romagne-sous-Montfaucon installeerde hij ook zo’n ‘melkrobot’. Daarvoor bouwde hij in 1985 deze nieuwe hangar. De koeien graasden voortaan in de weiden daaromheen en hoefden dus niet meer steeds te worden opgehaald. Stiekem best jammer…
Prada & Pixie 😻
Zo troffen Peet en ik, begin juni 2007, Prada en Pixie aan in de poezenhangar in Romagne. Zonder enige intentie om huisdieren te nemen, maar we gingen compleet voor gaas. Vandaag 17 jaar geleden, op 07-07-2007, haalden we ze naar Nederland. Ze zijn er inmiddels allebei niet meer, maar wat hebben wij vieren een hoop liefde uitgewisseld met elkaar! ![]()
![]()
Nieuwjaarswens 2024
In ons favoriete Franse dorpje heb ik veel tijd doorgebracht bij de boerderijpoezen. Ongetwijfeld compensatiegedrag, omdat we na een periode van steeds intensievere zorg onze lieve Prada hebben moeten laten inslapen. Dat gebeurde op 1 februari, precies 11 jaar nadat haar zusje Pixie overleed. De stilte als we thuiskomen is nog steeds oorverdovend, maar Prada heeft – als eerste dier – een mooi plaatsje gekregen op de begraafplaats van Romagne
.
Er waren gelukkig ook leuke momenten. Zoals vorige week, toen wij onze zieke vriend in Frankrijk een verrassingsbezoek brachten en we de (helende) kracht van vriendschap ervoeren. Een klein gebaar kan soms grote gevolgen hebben. In het nieuwe jaar probeer ik er nóg meer voor anderen te zijn.
Prada bijgezet in Romagne
Koningsdag. Best wel een mooie dag om ons koninginnetje de laatste eer te bewijzen. Vanochtend hebben we haar bijgezet in het columbarium van Romagne-sous-Montfaucon, waar mijn vader 10 jaar geleden de eerste bewoner was. Hij heeft vanaf nu gezelschap van Prada, als eerste dier. Ik ben dankbaar, blij en trots dat het gemeentebestuur zo meelevend en vooruitstrevend was om ons hiervoor officieel toestemming te verlenen. Waar een klein dorp groot in kan zijn. En uitvaartonderneming Vassart Claudel heeft het allemaal keurig geregeld. Un grand merci!
Ik heb bij Prada een document achtergelaten, waarin ik verwoord heb wat wij nu moeten missen. Dat schreef ik niet lang na haar overlijden, dus de scherpe randjes zijn er nu wel een beetje af. Maar het gemis blijft en ik zou er heel wat voor over hebben om… ![]()
Nou ja, Prada is weer thuis en dat geeft toch een goed gevoel ![]()
![]()
Met haar kont op de blaren
Zondagsritueel
Voor het eerst sinds het overlijden van Prada weer rosbief gegeten. Dan realiseer je je hoeveel je dit soort taferelen kunt missen ![]()
![]()
Dag mijn liefste Prada 😿
Ik ben in elk geval blij dat haar spulletjes ‘in de familie’ blijven, bij vrienden die ook een poes hebben van dezelfde boerderij waar onze lieverd vandaan kwam. Die spullen komen terecht bij Pepsi in Soest, en bij JJ en Mirabelle in Romagne. Donderdag rijden we die kant op om het af te geven (en om heel hard Prada haar familie te knuffelen!)
Haar niervoeding hebben we teruggebracht naar Dierenkliniek Kattenbroek. Zij brengen het naar asielen waarvoor dat soort gespecialiseerd voer eigenlijk een te grote investering is. Ook dat komt dus op de goede plek terecht.
Bedankt!
Iedereen die zo liefdevol gereageerd heeft op het overlijden van onze Prada: enorm bedankt! We voelen ons heel erg gesteund in ons verlies.
Het opruimen van haar spulletjes valt ons zwaar, want het voelt toch een beetje als ‘sporen uitwissen’. Gelukkig dragen we de vele mooie herinneringen altijd met ons mee! ![]()
![]()









