IJsselstem

Uiteraard zojuist even gaan stemmen. Voor het eerst in IJsselstein. Voor het eerst ook dat ik geconfronteerd werd met het feit dat dit wel een iets kleinere stad is dan ik voorheen gewend was. Hier neemt een veel beperkter aantal partijen aan de verkiezingen deel. ‘Mijn’ partij doet dat bijvoorbeeld niet, maar een aantal andere partijen gelukkig ook niet 😉. Ook is er voor IJsselstein geen stemwijzer.

Gisteravond dus maar even alle verkiezingsprogramma’s gelezen. Eigenlijk had ik lokaal willen stemmen, maar ik had het idee dat de enige lokale partij met ‘voor IJsselsteiners’ vooral bedoelde ‘voor autochtone IJsselsteiners’. Een stem op LDIJ had ik dus een beetje hypocriet gevonden, want wij zijn immers ook ‘import’ en wonen hier nog maar net een jaar. We voelen ons hier al wel volledig thuis, maar ik weet niet of dat voor de LDIJ voldoende is.

Uiteindelijk dus toch maar een andere keuze gemaakt, en nu gaan we maar eens in de gaten houden of die de komende jaren op de juiste (of in elk geval door mij gewenste) manier met mijn stem omgaan 😉

Nepalarm tijdens echte oorlog

Als de Russen slim geweest waren, waren ze Nederland nu komen binnenvallen, tijdens ons maandelijkse oefenalarm*.

Maar zonder gekheid: het lijkt me dus doodeng als je je moet realiseren dat dat alarm ‘the real thing’ is, en dat je maar beter de schuilkelder kunt opzoeken. Zoals nu, niet eens zo heel ver hiervandaan, volop aan de hand is. Het idee dat alles wat je hebt opgebouwd verwoest kan worden door een welgemikt (of juist slecht gemikt) projectiel. Omdat iemand de geschiedenisboekjes wil halen. ‘Hope I haven’t over-simplified the problem’, om met Alf te spreken.

Geef gul vandaag aan giro 555, want hoe je ook over het conflict denkt, de Oekraïense bevolking heeft er in elk geval geen schuld aan…

Maar liever zie ik dit alarm als eerbetoon aan mijn lieve Peet, die vandaag jarig is. Dat we nog maar vele verjaardagen in liefde, vrede en veiligheid mogen vieren!

* Dank aan iedereen die zo lief was me te ‘waarschuwen’ voor het feit dat de oefening vandaag gewoon door zou gaan 😊

Het vaccinatieregistratiesysteem heeft QRen

Wellicht vraag je je af hoe het met mijn QR-code staat? Wel, die heb ik, na onze tweede dag in Frankrijk, nog steeds niet. Mijn dagelijkse routine om de hele app van mijn telefoon te verwijderen, opnieuw te installeren en opnieuw de koppeling met de DigiD app te maken ten spijt. En vandaag hebben we alweer 4,5 uur bellen, heel veel kastjes en muren, en twee rondjes paracetamol achter de rug. De volgende dosis wordt valium.

Maar laat ik mijn verhaal, met al mijn ervaring van de afgelopen dagen, beginnen met een aantal tips aan helpdesks:

  • Wachtmuziekjes zijn goedbedoeld, maar werken vaak averechts. In godsnaam: géén nerveuze deuntjes, niet teveel schelle hoge tonen en al helemaal geen hysterische panfluiten. Daar word je als wachtende al hyper van voordat je überhaupt iemand aan de lijn hebt
  • Maak als het erg druk is een keuze: óf je meldt dit aan het begin van het gesprek en vraagt mensen later terug te bellen, óf je laat mensen toe tot de wachtrij en staat hen uiteindelijk te woord. Dus niet, zoals ik meerdere keren meemaakte: je zet mensen in de wachtrij en meldt na een kwartier opeens dat het druk is en verbreekt de verbinding. Dat maakt de uiteindelijke gesprekken er niet gezelliger op
  • Wees voorbereid op topdrukte. Zeker bij zoiets voorspelbaars als het ingaan van een vakantieperiode, waarbij veel mensen tegelijkertijd – en met spoed – hun problemen willen voorleggen en opgelost willen zien
  • Geef je medewerkers een fatsoenlijke headset, waardoor ze te verstaan zijn. Hoe vaak ik niet het gevoel had dat ik op de speaker stond, dat iemand een baal wol verorberd had of dat die persoon in een tunnel reed… Het is 2021, kom op!

Lees verder “Het vaccinatieregistratiesysteem heeft QRen”

GGD en GVD: slechts één letter verschil

Ik begrijp wel waarom er maar één letter verschil is tussen GGD en GVD. Wat een onwaarschijnlijk kansloos instituut om mee in contact te komen, laat staan om een antwoord te krijgen op je vragen. En dat terwijl ik nu al een week lang door zowel de GGD, het RIVM als de Rijksoverheid van het kastje naar de muur gestuurd word. Maar ik moest toch echt bij de GGD zijn, en die flikkeren net middenin het gesprek, dat ze blijkbaar te lang duurde, de hoorn op de haak. Uiteraard eerst drie kwartier in de wacht gestaan voordat ik het wicht überhaupt aan de lijn kreeg…

Uiteraard had ik van tevoren op alle officiële sites de Q&A’s en FAQ’s gelezen, maar daarin het antwoord op mijn vraag niet gevonden. Terwijl de kwestie nu niet zo heel moeilijk was, zou je denken.

Lees verder “GGD en GVD: slechts één letter verschil”

ZZPetitie

Ik doe hier doorgaans geen politieke uitspraken, maar voor die oetlul van een Wiebes maak ik eenmalig een uitzondering. Enfin, je begrijpt denk ik al wel hoe ik hier in sta, dus beperk ik me maar even tot een oproep:

Ben je een ZZP’er of ken je een ZZP’er en zit links in je borstkas zo’n spier die regelmatig een kloppende beweging maakt (Wiebes mist die helaas), onderteken dan s.v.p. deze petitie. En deel ‘m ook gerust!

Verder ga ik maar geen woorden meer vuilmaken aan die zak hooi.

Mirakels Amersfoort 2019

We hebben rond het eind van het jaar een paar nieuwe tradities. Een daarvan is Mirakels Amersfoort. Een stadswandeling met elk jaar een ander, aan Amersfoort gekoppeld thema. Dit keer Johan van Oldenbarnevelt, die hier geboren is en tot zijn 17e woonde. Later richtte hij o.m. de VOC op, hervormde het landsbestuur en raakte bevriend met Maurits van Oranje, met wie hij een ijzersterk politiek duo vormde. Totdat dat misliep en JVO in 1619 (precies 400 jaar geleden dus) werd veroordeeld wegens landverraad en op het Binnenhof onthoofd werd. In Museum Flehite is momenteel het zwaard tentoongesteld, waarmee dat gebeurde.

Het verhaal van de stadswandeling draait om de plaats waar de staatsheer begraven is, want dat is tot op de dag van vandaag een mysterie. De tocht (die dit jaar wel wat aan de korte kant is) eindigt bij zijn vermeende graf, maar ik zal niet verklappen waar dat is…

Meer foto’s:

Lees verder “Mirakels Amersfoort 2019”

Meer Melbourne

Vanochtend haalden we de rondvaart op de Yarra-rivier in, die gisteren aan ons voorbijgegaan was. Hoewel het weer heerlijk was om op het water te zijn, viel het parcours ons wat tegen. Er was niet veel bijzonders te zien en aan kapitein Chris is niet bepaald een comedy-talent verloren gegaan, hoewel hij daar zelf anders over dacht. Hij had wel één aardig verhaal over Federation Square. De voornaamste reden om dat te bouwen, was om twee oerlelijke gebouwen te kunnen neerhalen. De inwoners van Melbourne waren heel trots op het resultaat en keken vol vertrouwen uit naar de uitslag van een architectuurwedstrijd waaraan het project deelnam. Daarin werd Federation Square uitgeroepen tot ‘op drie na lelijkste bouwproject ter wereld’. Toen we het later vandaag van dichterbij zagen, begrepen we waarom…

Lees verder “Meer Melbourne”

Complotdenkers

Hoewel er een tijd was dat ik alle documentaires en films over de moord op John F. Kennedy vrat (en ook zeker wist dat daar meer aan de hand was dan een ‘lone gunman’), ben ik van huis uit geen complotdenker. Ik ga in eerste instantie altijd uit van het goede van de mens.

Dat wil niet zeggen dat ik naïef ben. Natuurlijk weet ik dat veel dingen die gebeuren een andere reden hebben dan de officiële lezing wil doen geloven. Het kijken van alle seizoenen ‘Homeland’ is in dat opzicht niet heel goed voor je vertrouwen in de instanties die doen voorkomen het beste met ons voor te hebben, inclusief overheid en veiligheidsdiensten.

Mede om die reden besloten Peet en ik driekwart jaar geleden kaartjes te kopen voor de nieuwe voorstelling #niksteverbergen van De Verleiders, over privacy op internet. Een andere reden was het feit dat we vorig jaar Verleider George van Houts’ solovoorstelling zagen, waarin hij uitlegde waarom de aanslagen van 11 september 2001 een complot zouden zijn. Stof tot nadenken…

Lees verder “Complotdenkers”

Laatste halte: Venetië

De slotetappe van onze cruise, van Kotor naar onze eindbestemming Venetië, duurde bijna 24 uur. De aankomst was er een om niet snel te vergeten. Om alles goed te kunnen zien, was opnieuw de boeg opengesteld voor de passagiers. In de buurt van de bestemming kwam een loodsboot vóór ons varen. Die gidste ons feilloos en veilig de stad binnen, vlak langs enkele van de grootste attracties van Venetië, zoals het Dogenpaleis en het San Marcoplein. Ondertussen krioelden pleziervaartuigen, watertaxi’s, goederentransporteurs en gondels om ons heen. Om 12.00 uur voeren we binnen. Een mooi moment, want één voor één gingen er kerkklokken af (en er schijnen in Venetië rond de 200 kerken te zijn). Terwijl we daarvan genoten, snoven we, schat ik, ter waarde van vijf pakjes sigaretten aan fijnstof van de walmende loodsboot op. Al sloeg daar ook een deel van neer in de eerste lichte regen die we tijdens deze cruise ondergingen.

Lees verder “Laatste halte: Venetië”