Megaplatenbeurs

Alweer veel te lang (2 jaar) geleden dat ik op een platenbeurs was. Vandaag dus maar gelijk naar de allergrootste, de Mega Record & CD Fair ’s-Hertogenbosch. Het is per slot van rekening fantastisch weer om je hutjemutje door een enorme veehal te bewegen, en je urenlang – hangend tussen ‘concurrenten’ – voorover te buigen of op je knieën te zitten, op zoek naar een paar ‘hidden treasures’.

Ik heb altijd een kinderlijk soort opwinding op deze dagen. Aan de pre-platenbeurs-prep zal het in elk geval niet liggen… 😅

Lees verder “Megaplatenbeurs”

Unique beelden van ArtyShock

In 2005 was er een reünie van Unique FM, de omroep waar ik van 1989 t/m 1995 hartstochtelijk mijn radioprogramma’s maakte (en vrienden voor het leven). Een heel weekend maakte iedereen weer zijn/haar programma van weleer. Ik deed for old times’ sake o.a. weer mijn programma ArtyShock. Na afloop kregen we keurig cd-r’s met de opnamen opgestuurd. Helaas bleken mijn exemplaren onlangs, toen ik ze wilde digitaliseren, niet meer te lezen. Een kleine nachtmerrie voor een volledigheidsfreak als ik, die zijn archieven graag compleet heeft.

Na enig rondvragen bleek radiovriend Ronald Peters zijn zaakjes beter op orde te hebben. Hij stuurde me net dit videofragment (want de gemaakte programma’s waren behalve via de radio ook via een livestream online te volgen). Het is wel representatief voor hoe ik met jingles en intro’s probeerde een strak geheel te produceren. Wat me nog het meest opvalt, is de rust waarmee ik daar zat.

De opnamen komen mijn kant op en na het bekijken van dit stukje kan ik niet wachten om de rest te zien 😉.

Unique exemplaar van Remedy

Bij het digitaliseren van mijn cd’s kwam ik een leuke herinnering tegen aan beginjaren ’90. Toen was ik verantwoordelijk voor het muziekbeleid van de lokale omroep van Heumen, Unique FM (tegenwoordig GL8 Media).

Er was budget om nieuwe muziek te kopen, maar dat besteedde ik alleen aan nummers die ‘zenderbreed’ konden worden ingezet. Liedjes die niet voor alle programma’s geschikt waren, kochten mijn kompaan Han en ik vaak zelf, en leenden we dan aan de omroep uit.

Elke single voorzagen we, naast het intro en de trackduur, van wat informatie, zodat er iets zinnigs over verteld kon worden.

Op mijn cd-single van The Black Crowes’ Remedy zat dat briefje nog (en ik laat het for old times’ sake ook zitten)…

PS: dit exemplaar heb ik ongetwijfeld in Londen gekocht, want deze ‘promo only, not for sale’ radio edit was in Nederland niet te krijgen. Engelse dj’s verpats(t)en dat soort cd’s schaamteloos bij platenzaken, die ze dan weer voor weinig doorverkochten. Mijn kast staat er vol mee 🤩

De hits van Richards zolderkamer

Precies een jaar geleden ontviel radiovriend Richard van Meerten ons opeens. Echt iets voor hem om dat niet even aan te kondigen. Waarschijnlijk verraste het hem zelf ook.

In zijn radioprogramma’s draaide hij alleen muziek waar hij helemaal achter stond. Volgens mij een voorwaarde om passie te laten doorklinken in wat je doet. En dus kwam hij altijd met een koffer vol CD’s naar de studio. Albums van artiesten, verzamelaars en zelfgebrande CD’s. Hij had van tevoren weliswaar een grove selectie gemaakt, maar bepaalde tijdens de uitzending pas wat hij daaruit ging draaien en welk verhaal hij daarbij ging vertellen. Ik heb altijd veel respect gehad voor die werkwijze, omdat die van mij 180 graden anders was.

Toen ik iets minder dan een jaar geleden hielp Richard zijn huis op te ruimen, kwam ik een paar van die zelf samengestelde CD’s tegen. ‘Van Meerten Classics – De hits van de zolderkamer’, heetten ze. Als eerbetoon aan BigBird heb ik daar een Spotify-playlist van gemaakt, die ik heb aangevuld met andere nummers die mij direct weer aan hem doen denken. Muziek houdt herinneringen levend!

 

Dead Anyway @ Slachthuis, Haarlem

Gisteravond was ik voor het eerst in Slachthuis Haarlem. Een poppodium, welteverstaan. Ik had een goede reden. Want zonder de andere optredende artiesten te kort te willen doen, ging ik voor mijn ‘new favourite band’ Dead Anyway, uit Gloucester. Ze hebben al eerder als kwartet op het podium gestaan (met bassist en toetsenist), maar vanwege werkverplichtingen kwam de kern van de band, spoken word-artieste Kate Arnold en beatmaster Marc Symonds, dit keer als duo. En daar waren ze best een beetje zenuwachtig over, vertelden ze me vooraf. Een laptop moest nu immers wat partijen invullen en dat is – weet ik als geen ander 😅 – best spannend.

Die zenuwen bleken totaal overbodig. Ik heb enorm genoten van hun vlekkeloze, drie kwartier durende set, die in een half uurtje voorbij leek te vliegen. Voordeel van hun korte nummers is, dat er heel wat voorbij kwamen. Wat dan opvalt, is dat Dead Anyway ondanks een enorme muzikale diversiteit toch een heel eigen stijl heeft. Dat komt vooral door de herkenbare manier waarop Kate haar teksten brengt. Verwacht geen verkleedpartijen of gehuppel over het podium, maar precies genoeg expressie om de teksten kracht bij te zetten. En dan altijd die heerlijke swing in de beats van Marc, die live nog beter tot hun recht kwamen dan op de plaat.

Lees verder “Dead Anyway @ Slachthuis, Haarlem”

Who killed The KLF?

Rond 1990 kochten mijn vriend Han Tielkes en ik de muziek voor ‘onze’ lokale omroep, Unique FM in Heumen bij Nijmegen. We introduceerden daar ook The KLF. Zeer tegen de zin van de voorzitter, die de muziek kwalificeerde als ‘house en harde rap’. Gelukkig voor hem zou de band maar een paar jaar bestaan, maar in die tijd maakten ze een onuitwisbare indruk. Hoewel, onuitwisbaar… In 1992 vernietigden ze al hun masters en verdwenen net zo plotseling als ze gekomen waren, smeulende puinhopen en verbouwereerde gezichten achterlatend. Waarom? Dat wordt uit de doeken gedaan in de documentaire ‘Who Killed The KLF?’, die sinds afgelopen week in Nederland draait.

Vanavond ga ik deze film over een van de beste singleacts aller tijden zien. Met Han, uiteraard, maar ook met Coen van Elst, Herman Roovers en Dirk Tielkes.

Naschrift: het scheppen van chaos was zo’n beetje het hogere doel van Bill Drummond en Jimmy Cauty van The KLF. En dat is ze ook met deze documentaire weer gelukt. Achteraf dachten we: waar hebben we nu eigenlijk naar zitten kijken? Maar geheel in stijl en heel geslaagd, mede dankzij de vele geweldige muziek natuurlijk #tipjemijnerzijds

HiddenTreasuresBlog.nl online

*VERHUISBERICHT*

De afgelopen drie-en-een-half jaar hebben Carlo Deuten en ik een kamertje gehuurd op Facebook. Daar schreven en publiceerden we al onze Hidden Treasures-verhalen. Helaas merken we dat Facebook onze berichten nog maar aan een handjevol mensen vertoont. En dat spijt ons. Voor Nederland. Kortom: we zijn Facebook ontgroeid en op zoek gegaan naar ons eigen optrekje. En dat hebben we gevonden!

Vanaf nu vind je alle Hidden Treasures-verhalen die we sinds april 2020 hebben geschreven op www.hiddentreasuresblog.nl. We hebben die typische Nederlandse zomer gebruikt om alle stukken te verhuizen en de website van een likje verf te voorzien. Terwijl we de laatste plintjes erop schroeven, staat het deksel van onze schatkist al voor je open. Kom dus gerust langs voor een bezoekje. Je kunt zonder sleutel naar binnen. Grasduin door het complete archief van ruim 350 verhalen, of bezoek schatbewaarder van het eerste uur Sjaak de Bruijn, Carlo of mijzelf op onze eigen kamer. De ontvangst is hartelijk en de koffie goudbruin.

Lees verder “HiddenTreasuresBlog.nl online”

Terug naar Werners Wereld

Dat ’typisch Nederlandse zomerweer’ hadden wij de afgelopen drie weken ook in Noord-Frankrijk. Maar in Romagne-sous-Montfaucon heb ik het altijd naar mijn zin. De prachtige omgeving, lieve vrienden, de poezenhangar, een paar leuke uitstapjes met Peet… Veel meer heb ik niet nodig.

Wel heb ik van het mindere weer gebruikgemaakt om nog maar eens een megaproject van de bucketlist te strepen: er komt weer een nieuwe website gevuld met hele leuke – en in deze vorm unieke – muziekcontent aan. Maar daarover later meer…

En omdat je nooit genoeg ‘mega’projecten (pun intended) op je bucketlist kunt hebben staan, overweeg ik serieus om een soort ‘best of’ van mijn FB-berichten van de afgelopen 13 jaar op www.wernerswereld.nl te gaan zetten. Dat was in 2007 mijn eerste blog, maar met de komst van de social media verschoof mijn aandacht. Gevolg: in de loop der tijd is een enorme versnippering ontstaan, zijn berichten nauwelijks meer terug te vinden en ben ikzelf het product geworden, i.p.v. de producent. Voor iemand die graag controle en overzicht houdt een redelijk doemscenario. Maar niet iets wat onomkeerbaar is. Ik ga dus met terugwerkende kracht mijn goede ouwe site weer completer maken, waardoor die ‘past-, present- en futureproof’ wordt.

Ik kan er nu al naar uitkijken om daar de komende maanden overvloedige hoeveelheden vrije tijd in te gaan stoppen 😉

Nerd alert: ik koos mijn 2000e weekschijf

Zoals je weet, heb ik naast mijn werk ook een muziek-gerelateerde privémissie: het introduceren van nieuwe artiesten en liedjes aan een zo groot mogelijk publiek. Dat deed ik van 1987 t/m 2016 via radioprogramma’s, en sindsdien via mijn nieuwemuziekblog. Zo’n platform is natuurlijk niet compleet zonder een ‘weekschijf’, zeg maar mijn persoonlijke Megahit.

Deze week koos ik de 2000e. Een mooi moment om nog eens terug te kijken op de tijd tussen 5 januari 1985, toen Easy Lover van Philip Bailey & Phil Collins mijn eerste ‘hittip’ was, en die 2000e: Good Time van Leith. Ik heb nooit een week overgeslagen, ook niet tijdens vakanties.

In die tussentijd is veel veranderd. Het is allang niet meer mijn streven dat mijn weekschijf een hit wordt. Het is ‘gewoon’ het beste nummer ter wereld van deze week. Veel daarvan worden in Nederland helemaal niet actief gepromoot, dus dan is een hit praktisch uitgesloten.

In dit stuk dus een terugblik op 38,5 jaar aan weekschijven, eerst de Remschijf geheten en tegenwoordig de Wildcard. Voor de lijstjesfetisjisten zoals ikzelf heb ik al die 2000 schijven in een handzaam document gestoken (lekker oldschool), en uiteraard ook in een Spotify-playlist. Als bonus heb ik uitgezocht welke artiesten in al die tijd mijn meeste weekschijven gescoord hebben. Een echte trip down memory lane.

Je leest het allemaal hier

Pet Shop Box

Hoewel ik vanaf dag 1 verknocht ben aan streaming, kun je me toch niet blijer maken dan met een unit als deze: Smash: The Singles 1985-2020 van Pet Shop Boys. It is what it says on the tin: 3 cd’s met al hun singles tot nu toe (in de singleversies en in chronologische volgorde) en 2 Blu-rays met alle clips (vaak artistieke hoogstandjes) en extra’s. Uiteraard voorzien van een dik boekwerkje, waarin Neil Tennant en Chris Lowe herinneringen ophalen aan de totstandkoming van elk liedje. Zeg maar gerust een Pet Shop Box!

Mijn good old cd-speler en ik zijn de rest van de dag dus wel even zoet… #mijnietbellen

Bestel hier jouw eigen exemplaar #tipjemijnerzijds