Categorie: Marketing

De misleidende oppervlakkigheid van de like-knop

‘Likes’ zijn tegenwoordig niets meer dan een bevestiging dat een bericht gezien (en in het beste geval gelezen) is. Ook worden ze misbruikt om een wit voetje te halen bij een berichtschrijver of simpelweg aangeklikt als teken van leven. Óf zijn het gevolg van een zware wijsvinger. Hoe dan ook: een like zegt niets (ik herhaal: niets) over of de inhoud van het bericht begrepen is, laat staan dat die gewaardeerd wordt.

Vooropgesteld: het is natuurlijk een volslagen Boomer-gedachte/veronderstelling dat informatie tegenwoordig nog gelezen, begrepen en van feedback voorzien wordt, maar sta me die aanname even toe ‘for the sake of argument’. Vanmiddag kwam ik namelijk weer een mooi voorbeeld van dit fenomeen tegen op LinkedIn. Dat is dat platform wat ooit bedoeld was om zakelijke kennis en informatie uit te wisselen, maar waar je de laatste tijd ook terecht kunt voor muziektips en persoonlijke ontboezemingen, vooral op het geestelijke vlak. Ik zoek daar alleen verbinding met mensen die ik persoonlijk ken, maar word tegenwoordig door het algoritme overspoeld met berichten van onbekenden met voor mij oninteressante onderwerpen.

Lees verder “De misleidende oppervlakkigheid van de like-knop”

Telemarketeers… later lachen we erom

Zojuist gaat tegelijkertijd mijn vaste telefoonlijn en mijn mobiel over. Op beide displays verschijnt hetzelfde nummer. Ik neem mijn mobiel op.

“Met Werner Schlosser.”
– Hallo, met … van KPN. Ik ben op zoek naar mijnheer Sch… Sl… Soch…
“Schlosser?”
– Ja, precies.
“Daar spreek je mee. Maar waarom bel je eigenlijk tegelijk op mijn vaste en mijn mobiele nummer?”
– Oh ja, ik zie het. Dat is dan buiten mijn weten gebeurd. Nu ben ik een beetje confused.
“Misschien verdwijnt dat als je me vertelt waar je voor belt?”
– Yes, wie weet. Er wonen in uw wijk heel veel blije abonnees van KPN. Als ik er nu voor kan zorgen dat u voor uw huidige internet- en televisieaansluiting veel minder gaat betalen dan u nu doet, bent u dan bereid om terug te keren bij uw vertrouwde KPN?
“Nou, ik ben al 20, 25 jaar abonnee bij KPN.”
– (na een lange stilte) Oh, dat is ook raar. Nou, dan hoop ik dat u nog lang een vrolijke klant van KPN blijft.
“Ik blijf in elk geval vrolijk.”
– Yes, nou, dan wens ik u nog een fijne voortzetting van deze dag!
“Van hetzelfde!”

En weer een tevreden klant verliet het pand…

Sluikreclame

Dit vind ik een hele gave, verborgen feature van onze nieuwe auto. Als je ’s avonds de portieren ontgrendelt, wordt vanuit de buitenspiegels het automerk en -type op de grond geprojecteerd.

Totaal overbodig in het kader van comfort, wegligging, zuinigheid en uitrusting, maar wel een detail dat bijdraagt aan de algehele merkbeleving. Stukje branding naar de mensen toe 😆

Maatje te klein

Dat doet onze Toyota-dealer dus niet handig…

Twee jaar geleden moest ik er even wachten tijdens wat onderhoud en viel mijn oog op een folder voor een nieuw model, de C-HR, die later op de markt zou komen. Het was liefde op het eerste gezicht. Peet was minder enthousiast… 😉

Afgelopen jaar besloten we, nadat ik me eens goed door onze favoriete Toyota-verkoper over de C-HR had laten informeren, onze huidige Auris toch nog niet in te ruilen, zoals gepland. Prima auto, deed het ook nog uitstekend, dus waarom zouden we? Dat scheelde toen een forse uitgave: de bijbetaling voor een ‘nieuwe’ tweedehands. En in mijn achterhoofd speelde mee dat dat ons de gelegenheid gaf iets verder door te sparen, zodat we straks hopelijk een knappe tweedehands C-HR kunnen kopen. Peet is trouwens nog steeds niet overtuigd, dus daar kan ik die extra tijd ook goed voor gebruiken… 😉

Lees verder “Maatje te klein”

Dag op zee

Na een paar dagen op een schip heb je geen benul meer van de tijd. Daar heeft de Holland America Line iets op gevonden: op de matten in de liften staat de dag van de week vermeld. Behalve dat het maandag was, was dit vooral de zeedag van de reis. Een vaardag dus, waarop geen haven werd aangedaan. We voeren om Italië heen, tussen de punt van de laars en Sicilië door richting het Griekse eiland Santorini.

Wat grappig is, is dat je na de afvaart van het schip nog vrij lang iets van internet hebt. Zelfs tot kilometers uit de kust. Meestal heb je H+, soms valt het signaal opeens weg en dan heb je opeens weer 4G. Maar op een gegeven moment is het echt einde verhaal. Op de rest van de reis zal het op dat moment net bedtijd zijn, maar gedurende deze zeedag was het signaal de hele tijd 0,0. Ultiem rustgevend voor de een wellicht, maar ik werd er toch een beetje onrustig van. Ik heb op mijn telefoon dus toch maar wat verhaaltjes geschreven over de afgelopen dagen. Dat doe ik immers graag.

Lees verder “Dag op zee”

Picfijn voor elkaar!

Criticasters noemen het slimme marketing en dat is het natuurlijk ook gewoon. Maar ik vind dat Picnic dat leuk doet: even een kaartje en een ‘leuke dingen tas’ omdat ze al 1.500 kg.(!) aan boodschappen voor ons gesjouwd hebben. Wat kan mij het schelen of dat klopt of niet, ik vind het attent. En een handgeschreven kaartje. Dat hadden ze ook gemakzuchtig kunnen printen.

Vanmiddag werd de bestelling trouwens afgeleverd met een vriendelijk “Hier zijn de boodschappen voor vandaag!” Zo bont maken we het nu ook weer niet, maar het klonk me goed en comfortabel in de oren 😉

Télémarketing

In Nederland is het een beetje overgewaaid, heb ik het idee (of ze zijn mijn nummer kwijt, which is good…), maar hier in Frankrijk is telemarketing nog altijd volkssport (en volksvijand) nummer 1. Op dinsdag gaan al die bureaus er helemáál eens goed voor zitten, lijkt het. De afgelopen vijf uur zijn we al zeker acht(!!) keer gebeld.

Ik ga daar hier hetzelfde mee om als in Nederland: ik neem op en groet vriendelijk; wordt daar niet binnen twee seconden op gereageerd (blijkbaar hebben ze zo lang nodig om aan hun kant het hele systeem op orde te brengen om mij te woord te staan), dan hang ik op. En wéér een tevreden klant verliet het pand… 🙂