Kerststress

Herinner je je dat verhaal nog van die Kerstbox die wij besteld hadden bij NRC? Die dankzij een extra inspanning van twee Marley Spoon-helpdeskmedewerkers op een ander adres bezorgd zou worden, wat ons ook schriftelijk bevestigd was? Die is inderdaad nooit bezorgd. Niet op het bedoelde adres, maar ook niet bij onszelf. Geen briefje in de bus ook, dus geen idee waar hij nu is, of hij alsnog komt, enz.

De bezorging had zaterdag ’tussen 9.00 en 22.00 uur’ moeten plaatsvinden, maar dat is dus niet gebeurd. Zondag was de helpdesk natuurlijk dicht, ‘maar u kunt altijd een mailtje sturen’. Tegen beter weten in gedaan, wetende dat het inmiddels de zondag vóór Kerst was. En ik snap dat de medewerkers met de Kerstdagen zelf ook niet werken. Maar als ze het morgenochtend lezen, hoeft het natuurlijk niet meer.

Peet is dus vanochtend in alle vroegte naar de supermarkt gegaan om alsnog zelf iets te koken, terwijl ik mijn moeder ging ophalen. Gelukkig kun je zoiets aan Peet wel overlaten en hebben we alsnog heerlijk gegeten. Ik blijf selfies een gedoetje vinden, maar deze geeft wel de goede sfeer weer 😉

En zo eindigde Kerst 2023, voorzien als een paar rustige dagen, volledig in (hectische) stijl. Maar het was wel de Kerst van de grote voldoening, waarin ik de kracht heb ervaren van vriendschap en van blijven lachen in onverwachte situaties. En nu snel met de beentjes omhoog… 😄

Koninklijke bekeuring

Ik was gistermiddag bij de STOMP Ledendag XL in De Vorstin in Hilversum. Niet ver daarvandaan, aan de Korte Noorderweg, parkeerde ik mijn auto. Dat was om 12:29 uur en het evenement zou tot 17:00 uur duren, dus ik liet mijn PIN-pas vlammen in de parkeermeter. Niet zo’n kek modern ‘paperless’ ding, waarbij je je kenteken moet invoeren, maar zo eentje uit het jaar kruik, waarbij je handmatig moet doortikken naar het tijdstip waarop je denkt te vertrekken. De teller liep op tot €15,70, maar dan mocht ik wel tot 21:00 uur blijven staan. Er rolde een bonnetje uit dat ik, uiteraard ‘zichtbaar achter de voorruit’ plaatste. ‘Deze zijde boven’, uiteraard. Iedereen mocht zien wat voor ‘vorstelijk’ bedrag ik betaald had om die paar vierkante meter straatklinkers warm te houden.

Ik vermoed dat bij het dichtdoen van mijn autoportier een snode windvlaag het papiertje heeft omgedraaid. Daarmee uiteraard het complete parkeerbeheerapparaat saboterend. Want hoe moeten die arme dienders nu hun werk doen als iedereen maar willens en wetens zijn ticket verkeerdom achterlaat? Het enige wat dan nog rest, is natuurlijk het uitschrijven van een ‘Naheffingsaanslag parkeerbelasting’ (bij normale mensen ook wel bekend als parkeerboete). Dat is dan €69,10 (extra), mijnheertje!

Lees verder “Koninklijke bekeuring”

Bollywood in Dijon

Vanochtend hebben we op een terrasje extra lang over ons ontbijt gedaan, want we kwamen in een té leuk tafereel terecht. Bij het oplopen van het plein vóór het Palais des Ducs, het drukste plein van Dijon, werden we al vriendelijk verzocht langs de kant verder te lopen. Van diezelfde mijnheer hoorden we later dat ze opnamen wilden maken voor een Bollywood-film. Het probleem was echter, dat ze het plein daarvoor leeg wilden hebben, en dat kun je natuurlijk vergeten. Het was net een klucht; als het plein bijna leeg was, kwamen er weer fietsers, groepen Japanners, dwarse Fransen, wijnleveranciers, willekeurige voorbijgangers in felle kleding of buurtbewoners in hun auto op weg naar huis het plein op.

Toen we verwezen naar het rommelige verloop, verzuchtte een lid van de filmcrew: “Tja, het is Bollywood hè, alle films zijn precies hetzelfde, ze weten van tevoren niet wat ze gaan doen en zelfs de dansjes worden ter plekke bedacht.” Hij vertelde ook dat ze tot 11:00 uur een vergunning hadden om te filmen, maar wij hebben alleen maar pogingen tot opnamen gezien en het oefenen van een, inderdaad ter plekke door de choreografen verzonnen dansje.

Ondertussen waren de filmcrewleden, hoofdrolspelers en vooral de styliste alleen maar selfies aan het maken. Toen we het plein weer verlieten, liepen we precies onder het balkon door waar de hoofdrolsnol van dienst gewillig voor iemand uit de entourage aan het poseren was. Mooi begin van de dag!

Foto’s en filmpje:

Lees verder “Bollywood in Dijon”

Waar zouden we zijn zonder de…

Dit keer gekozen voor de Eurostar Nederland vanuit Rotterdam CS naar Londen St. Pancras. Wel rijtuig 13, uiteraard 😀

Update 15:27u.: we staan stil in een weiland vóór Brussel. Er wordt omgeroepen dat we vanwege een defecte trein moeten omrijden. Vertraging: 45 minuten…

Update 15:42u.: die vertraging gaat natuurlijk pas in op het moment dat de trein weer gaat rijden. Het sein staat nu echter nog op rood…

Update 16:21u.: maar natuurlijk, de motor van de trein wordt uitgezet en de verlichting gedoofd. Een berichtje van de conducteur zou geen overbodige luxe zijn…

Update 16:45u.: de ’train manager’ komt vertellen dat treinen automatisch stilvallen als ze te lang stilstaan. Daarna moeten ze gereset worden (en dat duurt schijnbaar heel lang). We wachtten dus op een defecte trein en zijn nu in feite zelf een (tijdelijk) defecte trein geworden. Sorry voor iedereen die op ons wacht…

De train manager – een Nederlander, blijkbaar – deelde trouwens wel lekkers rond: “Here, take a KitKat because we’re standing so long still.”

Update 16:56u.: de trein kruipt vooruit. De conducteur meldt dat we naar station Essen rijden, waar opnieuw een reset moet plaatsvinden. Daarna hopelijk full-speed ahead. Vertraging: ongeveer 2 uur…

Update 17:13u.: we rijden weer. *zoekt uitzinnig juichende emoticon*

Ontsteking Grootste Kerstboom: vaag verhaal

Wat ik niet wist, is dat de ontsteking van de Grootste Kerstboom al de hele dag een happening is in het centrum van IJsselstein, met een gezellige lichtjesmarkt. Nadat we daar overheen gewandeld hadden, gingen we naar het Fulcotheater, waar sponsoren en vrienden ontvangen werden met een drankje. Vervolgens liepen we gezamenlijk naar het Podium, waar plaatselijke talenten DJ Sem en Melanie Ryan, en hoofdact Xander de Buisonjé het publiek opwarmden. Er waren wel een paar duizend mensen afgekomen op hét evenement van het jaar.

Blij dat ik het spectaculaire ‘moment suprème’ in een video heb kunnen vastleggen! Euh…

Terugreis vanuit Valencia: sub-optimaal

De terugreis van Valencia naar IJsselstein was er een voor in het boekje. Het zwarte boekje dan 😉

Het was misschien een beetje voorspelbaar dat het Spaanse luchthavenpersoneel pas na het naar voren roepen van de passagiers het computersysteem zou gaan opstarten, wat uiteraard niet werkte. Ook het via een apparaatje scannen van de barcodes op de tickets lukte niet, zodat uiteindelijk met een matrixprinter de hele passagierslijst moest worden uitgedraaid en alle boarding passes handmatig gecontroleerd. De 20 minuten vertraging die dat opleverde werden in de lucht gelukkig weer ingehaald.

Toen we ‘voor de optimale reisbeleving’ via de NS-app de weg van Amsterdam naar IJsselstein uitstippelden, bleek dat door stakingen van het streekvervoerpersoneel de sneltram tussen Utrecht en ons eindpunt niet reed. De bus leek wel te gaan, maar helaas werden de laatste ritten van de avond ook geschrapt. Gelukkig troffen we op Utrecht CS een plaatsgenoot, met wie we een taxi hebben gedeeld.

Lees verder “Terugreis vanuit Valencia: sub-optimaal”

What’s up? Nieuwe mobiel… Grrrrr!

Ja, ik heb dat vervloekte verfoeilijke f*cking Google Drive gebruikt om mijn WhatsApp-historie te verplaatsen naar mijn nieuwe mobiel, want ‘dan kan het niet fout gaan’.
Ja, ik heb nadat het back-uppen anderhalf uur duurde, gecontroleerd of de back-up daadwerkelijk op GD stond.
Er heeft zelfs een it-manager naast gezeten om te kijken of ik niets fout deed en om mijn handje vast te houden.
En nee, uiteindelijk is het terugzetten van die back-up, na vier pogingen, nog steeds niet gelukt. Dit kan alleen bij het voor het eerst opstarten van WhatsApp, daarna niet meer.

Kortom, geheel volgens verwachting heeft een godvergeten nieuwe telefoon, voor de rest van de mensheid een hoogtepunt van ongekende omvang, mijn bloed doen koken tot een punt waarbij vergeleken lava nog het meest weg heeft van een schuivende gletsjer.

Elke opbouwende oplossing is van harte welkom, en als je denkt: ‘de oplosing is een fruit met een a’, dan ben je niet aan onze vriendschap gehecht.

UPDATE: de dag is nog niet om (en alle data nog niet overgezet), maar dankzij de suggestie van Edwin om WhatsApp te verwijderen en opnieuw te installeren, lijkt het nu te lukken. De good old Bill Gates-methode van uit- en aanzetten, dat ik daar niet zelf aan gedacht had… Bedankt Edwin!

Oh jee, nieuwe mobiel… *slik*

De meeste mensen gaan hevig kwispelen van een nieuwe mobiel, maar ik kijk nu al niet uit naar wat straks allemaal mis gaat gaan met het overzetten van data, apps enz.

Ja, ik ken dat superhandige en ogenschijnlijk simpele programmaatje van Samsung, maar mijn WhatsApp-geschiedenis heb ik er bijv. nog nooit mee ‘over’ gekregen.

Enfin, adem in, adem uit. Klusje voor in het weekend…

Op het verkeerde spoor

Eetafspraak met vrienden in Amsterdam. Wij hadden het nobele idee om met het openbaar vervoer te gaan. Lopen naar de bushalte, dan de bus naar Utrecht CS, vervolgens de trein naar Amsterdam CS en van daaruit nog even lopen. Alles bij elkaar een reis van 1 uur en drie kwartier (met de auto is het een half uur).

Heerlijk gegeten bij het beste Thaise restaurant van Nederland (Bird), daarna nog wat nagepraat en vervolgens weer op weg terug.

Toen we al in de trein naar Utrecht zaten, werd omgeroepen dat die niet zou vertrekken omdat er een schip tegen een spoorbrug gevaren was (correctie: later bleek een te hoge vrachtwagen de onderkant van de brug geramd te hebben). We besloten via Amersfoort te reizen en hoorden op het perron omroepen dat ‘alle beperkingen naar Amersfoort zijn opgelost’. Niettemin werd die trein gecanceld.

Lees verder “Op het verkeerde spoor”