Kerstgedachte omgezet in kerstdaad

Dit weekend zijn we onverwacht op (verrassings)ziekenbezoek gegaan in Romagne sous-Montfaucon. Dat viel gelukkig heel goed…

Zoals in zoveel Franse boerendorpen hangt het plaatsnaambord van Romagne momenteel op zijn kop. Een actie van de Jeunes Agriculteurs om aan te geven: ‘on marche sur la tête’ (de wereld staat op zijn kop). Enerzijds raakt de inflatie de boeren in hun exploitatie, en anderzijds wordt van hen geëist dat ze hun prijzen laten zakken om de koopkracht van de consumenten te verhogen. Net zoals bij ons zou het logischer zijn om iets te doen aan de hoge marges van tussenpersonen, zoals de supermarkten.

Tot zover dit politieke intermezzo.

Lees verder “Kerstgedachte omgezet in kerstdaad”

Een goed begin…

Lieve vrienden, cher(e)s ami(e)s,

Enorm bedankt voor jullie warme verjaardagswensen afgelopen donderdag! Het universum heeft me laten merken dat je je op je (prille) 53e al best een oude man kunt voelen. Want helaas viel mijn verjaardag dit jaar middenin een week waarin ik hondsberoerd op bed lag. Geen mannengriep (a.k.a. loopneus), maar een serieuze, nasty mf’er. Geen corona overigens, dat dan weer niet. Maar ik heb vijf dagen achter elkaar in bed gelegen en ook bijna vijf dagen (en nachten) geslapen. Mede dankzij het feit dat ik de meldingen van mijn telefoon op ‘stil’ gezet had.

Lifehack: als je je telefoon niet gebruikt, gaat de batterij een stuk langer mee! #tipjemijnerzijds

Ik zag dus zojuist pas al jullie fijne berichten. Hopelijk wil ieder van jullie dit algemene bericht beschouwen als een persoonlijk bedankje. Jullie zijn allemaal lief! En bezorgd, ook. Want omdat ik niet per ommegaande reageerde, wat jullie van me gewend geraakt zijn, kreeg ik van meerdere van jullie nog een tweede bericht met de vraag of het wel goed met me ging. Nou, niet echt dus. Ik ga er dan ook vanuit dat de slechtste dagen van dit nieuwe jaar inmiddels achter de rug zijn.

Het goede nieuws is bovendien, dat dit een weliswaar drastische, maar effectieve methode is om weer onder een zeker streefgewicht te komen. Ook ik heb de BMI de afgelopen jaren niet oneindig kunnen oprekken, maar alles is nu weer met elkaar in verhouding.

Van mijn liefste Peet kreeg ik dit mooie stripboek, waarin Frits Smid 10 liedteksten van taalheld Drs. P van prachtige en hele gevarieerde illustraties voorzag. Incl. QR-code om de liedjes tijdens het lezen te beluisteren. Een genot voor alle zintuigen.

#moedigvoorwaarts #illbeback

Update Prada

Voor degenen die het wel en wee van Prada volgen nog even een update…

De laatste weken is ze erg mauwerig. Zodra ze eten krijgt, vreet ze dat direct met huid en haar op, en komt niet lang daarna klagerig mauwend weer naar haar voerbak lopen om te constateren dat die leeg is. Dat kan ze dan volhouden totdat ze, vier uur later, haar volgende portie krijgt. Inderdaad: zij kan dat mauwen prima volhouden, maar ik niet.

Gezien haar geschiedenis hebben we al in een vroeg stadium contact gezocht met Dierenkliniek IJsselstein om te vragen wat dit zou kunnen zijn en wat we hier vervolgens aan zouden kunnen doen. Er was een aantal mogelijkheden:

Lees verder “Update Prada”

Jonas Brøg, een man met een verhaal

Ik ken Jonas Filtenborg (artiestennaam: Jonas Brøg) al heel wat jaren en heb zijn debuutalbum, dat afgelopen vrijdag uitkwam, horen en zien ontstaan. Helaas maakte ik ook de periode die daar voorafging, zijn depressie, van dichtbij mee. Toen Jonas me vroeg het persbericht(*) voor zijn album te schrijven, stelde ik hem voor ook zijn levensverhaal eens op te tekenen. Dat vond hij een goed idee.

Wat volgde, was geen interview, maar een open en eerlijk gesprek met een lach en een traan. Die mooie middag leverde, al zeg ik het zelf, een prachtig verhaal op, waar ik erg trots op ben.

Jonas vertelde hoe al op 6-jarige leeftijd zijn muzikale droom uitkwam, dat hij het lef had gehad om zijn grote held aan te spreken (die hem op het juiste muzikale pad zette), hoe perfectionisme bijna zijn ondergang werd, dat een wildvreemde zijn leven redde, en hoe allerlei ellende uiteindelijk een van de vrolijkste albums van dit jaar opleverde, met de toepasselijke titel Next Stop: Good Vibes.

Een mooi verhaal, dat de moeite van het lezen écht waard is. Maar genoeg WC-Eend nu, hier is de link: https://bit.ly/WBjonasbio

(*) En dit is dat persbericht: https://bit.ly/WBjonaspb

Nieuw artrosemedicijn voor Prada

Afgelopen week moest Prada naar Dierenkliniek IJsselstein voor haar jaarlijkse check en vaccinaties. Niet dat ze haar daar het afgelopen jaar niet al vaker dan normaal gezien hadden, maar deze ‘APK’ is altijd rond deze tijd. Het blijft een wonder hoe de suikerziekte compleet verdwenen is, en we met Leventa, een experimenteel schildkliermedicijn voor honden(!), ook haar groeihormoonproductie onder controle hebben. De glucosespiegel in haar bloed bleek met 5,7 ook precies goed te zijn.

Wel hadden we het idee dat ze iets meer last had gekregen van de artrose en daardoor iets minder bewegelijk en speels geworden was. Tot voor kort bestond er geen pijnstiller die je kon geven aan poezen met nierproblemen, zoals Prada, maar gelukkig is recent een nieuw medicijn op de markt gekomen waarmee dat wél kan. Het is niet specifiek getest op de medicatie die Prada krijgt en onze dierenarts had nog geen ervaring met dit middel, maar er is maar één manier om die ervaring op te doen…

En dus zijn we opnieuw het experiment aangegaan en krijgt onze poes voortaan elke maand een injectie met Solensia, wat klinkt als een vriendelijk Zuid-Spaans badplaatsje. Zo’n spuit kost €78,- per keer, maar wij prijzen ons vooral gelukkig dat we de luxe hebben om dat geld te kunnen uitgeven. En het belangrijkste: al na een paar dagen hebben we ernstig het gevoel dat het spulletje aanslaat. Het gaat te ver om te zeggen dat ze weer als een jonge deerne door het appartement dartelt, maar ze loopt stukken soepeler en gaat ook weer los op haar speeltjes 😻

Hondenmedicijn Leventa blijkt wondermiddel voor Prada

Vorige week dinsdag is bij Dierenkliniek IJsselstein weer bloed afgenomen van Prada voor onderzoek naar de actuele waarden m.b.t. haar schildklierfunctie en daarmee samenhangend haar suikerziekte. Ik schrijf ‘daarmee samenhangend’, maar doorgaans hangen die twee helemaal niet samen. Bij Prada echter wel, en dat komt waarschijnlijk door het schildkliermedicijn (Leventa, normaal gesproken bedoeld voor honden) dat ze voorgeschreven gekregen heeft door het dierenziekenhuis in Utrecht. Met die onorthodoxe maar briljante ingeving maakt de behandelend arts, dr. Galac, haar vooruitgesnelde reputatie van ‘de beste die er is in Nederland’ meer dan waar.

Het bloed werd gecontroleerd op twee punten: de waarde van de zogenoemde T4 (de schildklierhormoonproductie) en TSH (de reactie daarop vanuit de hypofyse). Bij de vorige meting bedroegen die waarden resp. 34 en 1,73. Mevrouw Galac wilde echter de T4 omhoog hebben en de TSH omlaag. Om dat voor elkaar te krijgen, verhoogden we de dosis Leventa van 0,05 naar 0,075. Dat meet je met een spuitje af, maar het komt neer op een druppeltje per keer. Omdat het verschil in dosering zo miniem is, moet je dat dus super secuur doen. En juist daarom waren we zo benieuwd naar de resultaten van deze nieuwe meting.

Lees verder “Hondenmedicijn Leventa blijkt wondermiddel voor Prada”

Eten op maat (en op tijd) voor Prada

‘En Prada dan?’ vroeg een aantal van jullie toen ik vorige week vertelde dat we in Frankrijk waren. Terechte vraag, gezien alles wat we de laatste tijd met haar hebben meegemaakt.

Mijn schoonmoeder past altijd op onze poes als wij er niet zijn, maar konden we haar vragen om Prada twee keer dag een injectie insuline te geven? Gelukkig loste dat probleem zichzelf op, toen de suikerziekte even plotseling verdween als ‘ie opgekomen was. En het wondermedicijn dat voor de insuline in de plaats gekomen is, laat zich makkelijk in de vorm van een druppeltje vloeistof met het voer mengen.

Verder hebben we een ‘geautomatiseerde’ voerbak gekocht, die je ’s ochtends voor de hele dag vult, waarna die op precies de juiste tijdstippen uit zichzelf de juiste porties voer voordraait. Voordelen zijn: een heel gereguleerd eetpatroon, en je hoeft niet thuis te blijven om elke vier uur zelf het voer te geven. Het geeft ons (en bij onze afwezigheid mijn schoonmoeder) dus ook meer vrijheid en flexibiliteit. Dat werkt geweldig, zo blijkt!

Prada is levendiger en speelser dan ze een tijdlang geweest is. We houden nu vooral haar gedrag in de gaten, spelen weer meer met haar, laten eens in de twee maanden een bloedonderzoek doen en verwennen haar uiteraard tot op het bot. Daarmee lijken de problemen goed onder controle. En Prada vindt het allemaal prima. Dat snap ik ook wel, want die is heel stilletjes gepromoveerd van koningin naar keizerin van ons huis…