Werners Wereld: ‘best of’ Facebook

Op 30 april 2007 zette ik een eerste berichtje op https://wernerswereld.nl. Vrienden (en vooral vriendinnen) hadden toen allang een blog. De meesten zijn daar ook alweer lang geleden mee gestopt. Ook bij mij leidde de site sinds ik in 2010 met Facebook begon een redelijk zieltogend bestaan. Het was ook een allegaartje geworden van persoonlijke en zakelijke berichten. Die laatste categorie heb ik een paar jaar geleden al naar https://wernerbros.biz gekopieerd, maar moet ik nog van Werners Wereld verwijderen.

Daar zien de oudere berichten er opmaaktechnisch ook niet uit, omdat de eerste host, Web-log, er opeens mee ophield en een overgang naar WordPress niet bepaald ondersteunde. Een doorn in mijn oog, en zo werd mijn volgende megaprojectje geboren (er lopen er trouwens nog een paar, waaronder multimeerjarenplan Digitalisering Muziekcollectie).

Die nieuwe zelfopgelegde tijdvreter houdt in, dat Werners Wereld een 100% persoonlijk blog wordt, dat een ‘best of’ van mijn Facebookprofiel zal bevatten. Met foto’s, uiteraard, én tags als ik toch bezig ben. De oude, al aanwezige berichten die ik tegenkom, zal ik fatsoeneren en taggen. En de microfotootjes, waarvan je de pixels kunt tellen, vervang ik door exemplaren zoals we die anno nu gewend zijn.

Ik werk tegen de klok in en heb de jaren 2024, 2023, 2022, 2021, 2020, 2019, 2018, 2017, 2016 en 2015 er al naar mijn zin opstaan (en reclamevrij!). Maar ik ben ook al een half jaar bezig 😅. In verloren uurtjes werk ik langzaam maar zeker terug tot 30 april 2007. Tegen de tijd dat ik daar ben aanbeland, mogen Zuckerberg en zijn Facebook wat mij betreft imploderen 😉

Unique beelden van ArtyShock

In 2005 was er een reünie van Unique FM, de omroep waar ik van 1989 t/m 1995 hartstochtelijk mijn radioprogramma’s maakte (en vrienden voor het leven). Een heel weekend maakte iedereen weer zijn/haar programma van weleer. Ik deed for old times’ sake o.a. weer mijn programma ArtyShock. Na afloop kregen we keurig cd-r’s met de opnamen opgestuurd. Helaas bleken mijn exemplaren onlangs, toen ik ze wilde digitaliseren, niet meer te lezen. Een kleine nachtmerrie voor een volledigheidsfreak als ik, die zijn archieven graag compleet heeft.

Na enig rondvragen bleek radiovriend Ronald Peters zijn zaakjes beter op orde te hebben. Hij stuurde me net dit videofragment (want de gemaakte programma’s waren behalve via de radio ook via een livestream online te volgen). Het is wel representatief voor hoe ik met jingles en intro’s probeerde een strak geheel te produceren. Wat me nog het meest opvalt, is de rust waarmee ik daar zat.

De opnamen komen mijn kant op en na het bekijken van dit stukje kan ik niet wachten om de rest te zien 😉.

It was 30 years ago today

Dit is best een radio-historisch moment. Nou ja, voor mij dan. Beginjaren ’90 maakte ik elke vrijdagavond mijn 2 uur durende radioprogramma ArtyShock op Unique FM. Maar op dit moment (14 maart 2024 om 19:00 uur) precies 30 jaar geleden, ging ik mijn programma van maandag- tot en met vrijdagavond maken. ‘Elke werkdag van 19:00 tot 20:00 de betere pop en rock in ArtyShock’, luidde de slogan. Ik nam de maandag, woensdag en vrijdag voor mijn rekening en Patrick Kerkhoff de dinsdag en donderdag.

Daar had ik natuurlijk een promo voor gemaakt en die zat een beetje arty-farty in elkaar, met een montage van korte fragmenten uit nummers die we toen draaiden. Ik herken ze niet eens allemaal meer, maar hoor wel Metallica, SugarCubes, Inspiral Carpets en Fish voorbijkomen. Inderdaad een prima dwarsdoorsnede van waar we toen ‘de menschen’ een plezier mee dachten te doen. Geen idee meer hoe lang wij (en de luisteraars) het destijds hebben volgehouden, maar ik vond het reuze stoer dat Patrick en ik elke werkdag een ander geluid op de (lokale) radio konden brengen. Een beetje Kink FM avant la lettre. Reken maar dat ons dagelijkse uur voor de toenmalige voorzitter van de omroep een heel lang uur was…

Unique exemplaar van Remedy

Bij het digitaliseren van mijn cd’s kwam ik een leuke herinnering tegen aan beginjaren ’90. Toen was ik verantwoordelijk voor het muziekbeleid van de lokale omroep van Heumen, Unique FM (tegenwoordig GL8 Media).

Er was budget om nieuwe muziek te kopen, maar dat besteedde ik alleen aan nummers die ‘zenderbreed’ konden worden ingezet. Liedjes die niet voor alle programma’s geschikt waren, kochten mijn kompaan Han en ik vaak zelf, en leenden we dan aan de omroep uit.

Elke single voorzagen we, naast het intro en de trackduur, van wat informatie, zodat er iets zinnigs over verteld kon worden.

Op mijn cd-single van The Black Crowes’ Remedy zat dat briefje nog (en ik laat het for old times’ sake ook zitten)…

PS: dit exemplaar heb ik ongetwijfeld in Londen gekocht, want deze ‘promo only, not for sale’ radio edit was in Nederland niet te krijgen. Engelse dj’s verpats(t)en dat soort cd’s schaamteloos bij platenzaken, die ze dan weer voor weinig doorverkochten. Mijn kast staat er vol mee 🤩

When in Avignon…

Een bouwwerk dat je gezien moet hebben in deze stad: de Pont Saint Bénezet, oftewel de Pont d’Avignon (die van het liedje Sur Le Pont d’Avignon). Bénezet was de bedenker van de brug, die in 1177 ook startte met de bouw. Nadat hij overleed, werd hij door het volk (dus niet door de kerk) heiligverklaard.

Destijds slingerde de brug als een slang tussen beide oevers van de Rhône, een rivier die toen overigens anders liep dan tegenwoordig. Nadat een klimaatverandering zorgde voor een Kleine IJstijd én een koning besloot de loop van de rivier te verleggen, stortte de brug grotendeels in. Daardoor rest tot de dag van vandaag nog slechts een klein stukje van het geheel. Daar mag je tegen betaling op en dan kun je dus letterlijk naar het eind ervan lopen. Als je je daar omdraait, heb je een mooi uitzicht op Avignon en zijn nog bijna helemaal intact zijnde middeleeuwse stadsmuren.

Pap als broekie op het internaat

17 april. We moeten het vandaag alweer precies 10 jaar zonder mijn vader stellen. Wat is er inmiddels een hoop gebeurd waar hij geen weet van heeft. Gelukkig ook maar, in sommige gevallen.

De herinneringen zijn ontelbaar en heel dierbaar. Alleen maar leuke herinneringen eigenlijk. Wat hebben we veel gelachen en meegemaakt met zijn allen! En soms komt er onverwacht een nieuw aandenken bij. Een paar weken geleden was ik met mijn beste vriend op pad en kwamen we langs het schippersinternaat in Vreeswijk, waar mijn vader en zijn broers op gezeten hebben. Tegenwoordig is dat een appartementencomplex. We werden door een van de huidige bewoonsters binnengelaten en troffen in de hal oude foto’s van toen. O.a. van het jaar waarop mijn vader, als 8-jarige, op het internaat kwam. Ik dacht hem al gelijk te herkennen, en mijn ome Leen (zijn jongste broer) heeft bevestigd: dit is hem! Keurig, waarschijnlijk op instructie van de fotograaf, met de benen over elkaar en de handen op de knieën. Pap zal het me vergeven dat ik in eerste instantie dacht dat dit een meisje was 😉

Ik hou van je pap, en ik zou meer dan ooit willen dat je er nog was! ❤️

In de voetsporen van pap

Dikke bonus tijdens mijn dagje uit met Jelle was een bezoek aan het voormalig schippersinternaat in Vreeswijk, slechts 7,5 km. van IJsselstein. Mijn vader en zijn drie broers hebben daar vlak na de 2e Wereldoorlog een aantal jaren doorgebracht. Tegenwoordig is het een appartementencomplex.

Een van de huidige bewoonsters hoorde ons daarover praten en liet ons binnen. Er bleken nog oude klassenfoto’s en andere ingelijste knipsels te hangen, en er stonden teksten op de muren (waaronder het ‘Prins Hendrik Internaat-lied’) die iets over de geschiedenis van het gebouw vertellen. Erg indrukwekkend en een tikkeltje emotioneel om even in de voetsporen van mijn vader gelopen te hebben.

Ik voelde je aanwezigheid pap, en dat was fijn! ❤️

Meer foto’s:

Lees verder “In de voetsporen van pap”

Bezoek Natural History Museum

Vandaag hebben we ons in Londen korte hoeven gelopen in het Natural History Museum. Dat geeft, zoals de naam al doet vermoeden, een mooi kijkje in de geschiedenis van het dierenrijk. Veel dino’s natuurlijk, maar ook aparte afdelingen met de ontstaansgeschiedenis van alle mogelijke hedendaagse diersoorten. Én aandacht voor aparte thema’s als het heelal, miljoenen jaren oude gesteenten en mineralen, en – heel actueel – vulkaanuitbarstingen en aardbevingen.

#tipjemijnerzijds: zondag is niet de optimale dag voor een bezoek. Ik heb nog nooit zoveel buggies en jengelende kinderen gezien. Doordat het museum gratis entree had, was het sowieso enorm druk. Niet heel handig voor iemand die liefst geen mensen op zijn foto’s heeft. Toch is het aardig gelukt. Voor sommige dingen heb ik wél geduld 😉

Foto’s:

Lees verder “Bezoek Natural History Museum”

‘London Walk’ door Camden Town

Vanochtend vertrokken we vanuit ‘ons’ metrostation Earl’s Court naar Camden voor een wandeling met gids Judith van London Walks. Zij woont al 40 jaar in die wijk en kan er dus wel het nodige over vertellen.

Amy Winehouse kwam natuurlijk regelmatig in haar verhalen terug, maar we liepen ook langs de plek waar Charles Dickens als kleine jongen woonde, en het rode bakstenen gebouw waar eindjaren ’80 Food Records zat. Daar, aan de rechterkant bij de klok, deed Blur met knikkende knieën auditie. Het label wilde hen wel tekenen, mits ze afstand zouden doen van hun toenmalige naam Seymour.

Ook zagen we een van de eerste Banksy’s en liepen we vanzelfsprekend over Camden Market, waar een beeld op ware grootte van Amy Winehouse staat. Onderweg kwamen we veel street art tegen. Maar het meest opvallend vond ik dat ik van het hele groepje de enige was die foto’s maakte. Graag gedaan 😉

Foto’s:

Lees verder “‘London Walk’ door Camden Town”