Puzzel (in) stukjes

In huize Schlosser heeft het nieuwe decennium inmiddels zijn eerste slachtoffer geëist. Voor onze trouwdag hadden Peet en ik van een ‘vriendin’ (😉) een puzzel van 1.500 stukjes gekregen, gemaakt van een foto van ons. Een foto waarop ik een puzzeltechnisch onmogelijk T-shirt draag en Peet zich op dat vlak ook niet onbetuigd laat. Bovendien staan we voor een egaal blauwe achtergrond. De afgelopen drie maanden had Peet onze beeltenissen weten te leggen, maar het blauw was echt een motherf***er.

Omdat we gisteren visite kregen, had Peet de puzzel even onder de bank geschoven. Ons niet realiserende dat daar ook onze robotstofzuiger Harry stond opgesteld. En die ging vanochtend, geheel volgens afspraak, weer vrolijk zijn rondjes door het huis maken. Echter niet voordat hij de puzzel, vrolijk zoemend, grotendeels aan gort gevreten had. Cookiemonster was jaloers geweest op zoveel vraatzucht op de nuchtere maag.

Nadat we ‘m operatief uit Harry zijn maag hadden verwijderd, hebben we de puzzel maar weer in de doos opgeborgen. Misschien een leuk projectje voor als we met pensioen zijn… 😉

Opera House en Elizabeth Bay House

Terwijl jullie vannacht lagen te slapen, hebben Peet en ik ons laatste rondje door Sydney gemaakt. Na talloze foto’s van de buitenkant hebben we vanochtend een rondleiding door het Opera House gekregen. Het gebouw heeft 300 gangen en 1000 ruimtes. De zeilen (of schelpen) die als daken dienen, vormen een dragende constructie. In het gebouw (ook in de concertzalen) zijn dus geen pilaren te vinden. Kortom: je hebt vanuit elke hoek goed zicht op het podium.

Een ander leuk weetje: de verschillende podia en de ruimten daar omheen zijn op verschillende manieren toegerust om snelle changementen mogelijk te maken. De podia kunnen ronddraaien, er kunnen decorstukken omhoog en naar beneden getakeld worden en er zijn backstage enorme liften om snel complete podiumdelen te verwisselen. Helaas is fotograferen in de zalen verboden.

Tot slot: er is jaren gewerkt aan optimalisering van de witte ‘dakpannen’. Die hoeven niet handmatig schoongemaakt te worden, een buitje op zijn tijd is genoeg. Daarover gesproken: om esthetische reden zijn er geen dakgoten aangebracht. Het hemelwater valt dus gewoon van de daken af en wordt via spleten tussen de vloertegels en een ondergronds afwateringssysteem afgevoerd naar de haven.

Al met al is het gebouw van binnen dus even indrukwekkend en weldoordacht als de blikvangende buitenkant. Het spreekt voor zich dat we aan het eind van de rondleiding weer big time met beide benen in de commerciële val trapten en een set foto’s kochten o.b.v. één foto die bij aanvang voor een green screen van ons gemaakt was. Maar eerlijk is eerlijk: die foto’s waren verwerkt in een boek vol interessante informatie over het Opera House, waren bovendien ook als ansichtkaarten afgedrukt én zijn de komende drie maanden een onbeperkt aantal keer door ons te downloaden met een code op een speciale site. Koopje dus, eigenlijk 😄.

Lees verder “Opera House en Elizabeth Bay House”

Dit zijn pas foto’s

Ken je dat? Als je pasfoto’s laat maken, krijg je er vijf, waarvan je er maar eentje nodig hebt. Maar bij de volgende gelegenheid waarop je weer een fotootje nodig hebt, kun je die resterende vier nergens meer vinden. Hoewel ik de pasfoto’s altijd op dezelfde plek opberg, heb ik dat elke keer. En de foto’s die er nog wel liggen, ontberen elke vorm van geloofwaardigheid.

Vanmiddag, toen wij een internationaal rijbewijs gingen halen voor onze Australië-trip, overkwam het me opnieuw. Dus maar weer een setje pasfoto’s laten maken. Dit keer liet ik ze ook aan me mailen. Dan kan ik ze tenminste fysiek én digitaal kwijtraken… 😅

Lowlands 2017 fotoverslag (zondag)

Het festival is niet regenvrij gebleven dit jaar, maar wat er viel, viel over het algemeen ’s nachts en ’s ochtends vroeg. En aangezien ik elke dag heen en weer pendel tussen Amersfoort en Biddinghuizen, was ik dus steeds precies op het goede (want droge) moment op het festivalterrein. Lucky me.

Al in de week voorafgaand aan Lowlands was aangekondigd dat de zondag de mooiste dag zou worden. Vlak vóór vertrek luidde de voorspelling ‘droog en fris’. Maar 190 C is prima op een festival! Ik toog er weer vol zin en goede moed naartoe. Ongeschoren, uit empathie met de hardcore-festivalgangers… 😉

Lees verder “Lowlands 2017 fotoverslag (zondag)”

Lowlands 2017 fotoverslag (zaterdag)

De uren die ik vrijdag op Lowlands doorbracht, was het op één stortbui na prachtig weer. Ook de tweede festivaldag waren de weergoden in een uitstekend humeur. Alleen in de vroege ochtend schijnt het flink geregend en gewaaid te hebben, maar als je dat in je achterhoofd houdt, lag het terrein er bewonderenswaardig goed bij.

Een terrein dat voor deze 25e editie van Lowlands trouwens grondig onderhanden genomen was. Compleet nieuwe tenten, nieuwe aankleding, nieuwe routes… Het miste allemaal zijn uitwerking niet. Met name door het aangepaste ‘wegennet’ was de doorstroming prima en leek het festival minder massaal. Terwijl het toch uitverkocht was – zoals het een jubileumeditie betaamt – en er 55.000 mensen rondliepen.

Daar mengde ik me vandaag weer met veel plezier tussen. Maar eerst…

Lees verder “Lowlands 2017 fotoverslag (zaterdag)”

Lowlands 2017 fotoverslag (vrijdag)

Het is 2017 mensen. Tijden veranderen en het Lowlands-verslag dus ook. De afgelopen jaren ventte ik hier mijn zelfbedachte concept ‘extended tweets’ uit: Twitteren vanaf het Lowlands-terrein en die dan in mijn verslagen uitwerken met meer belevenissen en nuance. Maar eerlijk is eerlijk: ‘lezers’ zijn al jaren meer beeld georiënteerd dan dat ze teksten lezen en het werd hoog tijd dat ik daaraan toegaf. Met pijn in het hart, zeg ik eerlijk, want ik ben immers tekstschrijver…

Wat betekent die constatering voor mijn jaarlijkse verslag? Simpel: dat is nu min of meer een fotoverslag, met de bijbehorende tweets als inleiding. Dus lekker even plaatjes kijken en daarna gauw weer door met je leven 😉 . Of daarna weer snel terug naar het Lowlands-terrein natuurlijk, want dat is ‘where the action is’. Ik hoop dat je er evenveel plezier aan beleeft als voorgaande jaren. Reageer gerust via de comments!

Lees verder “Lowlands 2017 fotoverslag (vrijdag)”

Broederboekje

Gisteravond uit eten geweest met onze beste vrienden Jelle en Aline. Dat bleek een verrassingsetentje, omdat Jelle en ik elkaar precies 40 jaar kennen. We waren altijd onafscheidelijk en werden dus vroeger al Jansen & Jansen genoemd.

De vrouwen hadden een geweldig fotoboekje over die 40 jaar gemaakt en eind april gaan Jelle en ik een weekje samen naar Normandië. Het staat nu al vast dat dat geweldig wordt. Immers: we hebben al vaker leuke uitjes en vakanties gedaan, en resultaten uit het verleden bieden garanties voor de toekomst 😉. Love you bro’!