Jumbo jaagt op meer marge

Hallo Jumbo! Lekker je leveranciers uitknijpen onder het motto ‘fijn voor onze klanten’? Terwijl iedereen weet dat het niet gaat om lagere verkoopprijzen, maar om betere marges. Gevolg is, dat deze leverancier (in dit geval Danio) vervolgens weer zijn leveranciers (de zuivelboeren) een extra poot zal uitdraaien. Want de geschiedenis leert, dat prijsvoordeel nooit terechtkomt bij de grondstofproducent of de eindgebruiker, maar altijd bij de lagen ertussen. Daarom proberen wij zoveel mogelijk rechtstreeks te kopen (wat natuurlijk maar in een klein aantal gevallen lukt).

Wij, de consument, zullen moeten leren dat we voor elk product een redelijke, realistische prijs moeten betalen. En een redelijke, realistische prijs is er wat mij betreft eentje waar ook de grondstofproducent onder de streep iets aan overhoudt. Sterker: het zou fair zijn als die producent weer zelf zou kunnen bepalen hoeveel hij realistischerwijs voor zijn grondstoffen zou moeten krijgen, i.p.v. dat afnemers bepalen wat ze voor die producten willen betalen.

Marché Paysan in Mouzay

Frans is toch een veel mooiere taal dan het Nederlands. Waar wij zeggen ‘maart roert zijn staart’ hebben de Fransen het over ‘les giboulées de Mars’. Qua weer was dit in elk geval typisch zo’n dag. Blauwe luchten en stortbuitjes wisselden elkaar af, maar toen wij in Mouzay waren, was het droog en zonnig (lang leve de Buienradar 😉).

Lees verder “Marché Paysan in Mouzay”

Merlot-genot

Ik hoefde Peet maar één keer te vragen of we voor haar verjaardag naar Restaurant en Wijnbar Merlot in Amersfoort zouden gaan. Alleen de amuses zijn er al ’to die for’, en dan moet het échte feest nog beginnen.

  • Parmaham zo fijn gesneden dat het op je tong smelt
  • Gepekelde en geschroeide makreel met passievruchtensaus
  • Buikspek op een bedje van o.a. venkel en gezouten citroen
  • Verschillende bereidingen van fazant
  • Een heerlijk assortiment kazen met een combinatie van appelstroop en mosterd
  • En een nagerecht geïnspireerd op Amersfoortse keitjes, met o.a. gefermenteerde vlierbloesem, cranberry, zwarte sesam en Taggiasche olijf (als ik het allemaal goed onthouden heb… 😅)

Laat ik het zo zeggen: als je weet dat datgene op de foto ‘alleen maar’ de begeleiding van de koffie was, kun je je voorstellen dat het voorafgaande helemáál fantastisch was.

#tipjemijnerzijds

Stadswandeling

Prachtige dag om alle geplande werkzaamheden even een paar uur op te schuiven en door ons prachtige IJsselstein te wandelen. We zijn langs de IJssel gelopen en langs de oude stadswallen, die het oorspronkelijke stadje ommuurden. Volgende keer maak ik foto’s 😅.

Een van de oudste pandjes, prachtige gelegen aan de stadsgracht, is het Brandspuithuisje uit 1622. Dat is tegenwoordig Indisch restaurant KingsDish. Met 20 m2 ‘all in’ het kleinste restaurant van Nederland, en dus al lang van tevoren volgeboekt. We hebben er gereserveerd voor 31 mei, om met onze beste vrienden Jelle en Aline te vieren dat Jelle en ik eergisteren precies 50 jaar vrienden waren.

Verderop op onze wandeling zagen we dat Bas en Lieke, de ooievaars op de Sint-Nicolaasbasiliek, thuis waren. 30x ingezoomd en met vaste hand afgedrukt, maar verwacht niet teveel detail op de foto 😄. In het echt was de lucht ook blauw, maar ja, tegenlicht…

Kerststress

Herinner je je dat verhaal nog van die Kerstbox die wij besteld hadden bij NRC? Die dankzij een extra inspanning van twee Marley Spoon-helpdeskmedewerkers op een ander adres bezorgd zou worden, wat ons ook schriftelijk bevestigd was? Die is inderdaad nooit bezorgd. Niet op het bedoelde adres, maar ook niet bij onszelf. Geen briefje in de bus ook, dus geen idee waar hij nu is, of hij alsnog komt, enz.

De bezorging had zaterdag ’tussen 9.00 en 22.00 uur’ moeten plaatsvinden, maar dat is dus niet gebeurd. Zondag was de helpdesk natuurlijk dicht, ‘maar u kunt altijd een mailtje sturen’. Tegen beter weten in gedaan, wetende dat het inmiddels de zondag vóór Kerst was. En ik snap dat de medewerkers met de Kerstdagen zelf ook niet werken. Maar als ze het morgenochtend lezen, hoeft het natuurlijk niet meer.

Peet is dus vanochtend in alle vroegte naar de supermarkt gegaan om alsnog zelf iets te koken, terwijl ik mijn moeder ging ophalen. Gelukkig kun je zoiets aan Peet wel overlaten en hebben we alsnog heerlijk gegeten. Ik blijf selfies een gedoetje vinden, maar deze geeft wel de goede sfeer weer 😉

En zo eindigde Kerst 2023, voorzien als een paar rustige dagen, volledig in (hectische) stijl. Maar het was wel de Kerst van de grote voldoening, waarin ik de kracht heb ervaren van vriendschap en van blijven lachen in onverwachte situaties. En nu snel met de beentjes omhoog… 😄

You get what you give

Tweede Kerstdag komt de familie bij ons thuis. Om de inwendige mens tevreden te stellen, hebben we de NRC Kerstbox besteld, een verzameling verwennerijen uit de Marley Spoon-koker.

Door onvoorziene omstandigheden kunnen we op het moment van bezorging helaas niet thuis zijn, dus ik belde met NRC. De (overigens zeer vriendelijke) vrouw van klantenservice deed haar best, maar kreeg het bij de bezorgdienst niet voor elkaar om het bezorgadres aan te passen. Niet voor één gat te vangen, belde ik daarna met Marley Spoon. Ook daar trof ik een zeer vriendelijke medewerker. Ik dacht aan de wijze les van mijn vader dat je met een glimlach meer bereikt dan met stemverheffing, en legde de situatie aan hem uit. Hij reageerde zeer begripvol en ook hij ging zijn best voor me doen. Dit keer wél met succes.

Ik belde hem terug om hem te bedanken. Hij had het graag gedaan, zei hij, want ‘fijne mensen aan de lijn hebben is voor ons een cadeautje’. Dat zijn van die spaarzame momenten dat ik weleens denk dat de oude Schloss nog met ons meekijkt… 😇

We zeiden ja tegen Obernai

Vanochtend na het ontbijt reden we naar het stadje Obernai, maar onderweg lieten we ons verleiden door de bordjes richting Chappelle Sainte Marguerite in Epfig. Gelukkig maar, want wát een mooi kerkje. Opgetrokken in de 11e en 12e eeuw, met nog een mooie plafondschildering uit die tijd. Apart was ook de zuilengalerij en het knekelhuisje, met schedels en beenderen van boeren uit de Boerenopstand in de 16e eeuw.

Op de begraafplaats troffen we mijnheer Xavier Spitz bij het graf van zijn pas overleden vrouw. Hij had mooie verhalen over de kapel.

Obernai is zo’n typisch, leuk Elzas-stadje, met veel goed onderhouden vakwerkhuizen. Al deels in kerstsfeer, uiteraard, hoewel de kerstmarktjes – helaas voor Peet – pas vanaf komend weekend zijn. In de Saint Pierre et Paul-kerk brandden we een kaarsje voor degenen die ons de afgelopen jaren ontvallen zijn. Bij een plaatselijke kaaswinkel hadden we nog een primeur: we rekenden 115 euro af voor wat kaasjes. Super lekkere kaasjes, dat wel…

We besloten de middag bij het wijnhuis Schlosser. Voor wie nog steeds denkt dat dat een grap is, zie de foto’s hieronder. En, euh… ja, die wijn was onze bestelling. Mede namens mijn oom, die Bourgondisch ingesteld is, maar op het gebied van wijn de Elzas verkiest… 🤗

Meer foto’s:

Lees verder “We zeiden ja tegen Obernai”