Stadswandeling

Prachtige dag om alle geplande werkzaamheden even een paar uur op te schuiven en door ons prachtige IJsselstein te wandelen. We zijn langs de IJssel gelopen en langs de oude stadswallen, die het oorspronkelijke stadje ommuurden. Volgende keer maak ik foto’s 😅.

Een van de oudste pandjes, prachtige gelegen aan de stadsgracht, is het Brandspuithuisje uit 1622. Dat is tegenwoordig Indisch restaurant KingsDish. Met 20 m2 ‘all in’ het kleinste restaurant van Nederland, en dus al lang van tevoren volgeboekt. We hebben er gereserveerd voor 31 mei, om met onze beste vrienden Jelle en Aline te vieren dat Jelle en ik eergisteren precies 50 jaar vrienden waren.

Verderop op onze wandeling zagen we dat Bas en Lieke, de ooievaars op de Sint-Nicolaasbasiliek, thuis waren. 30x ingezoomd en met vaste hand afgedrukt, maar verwacht niet teveel detail op de foto 😄. In het echt was de lucht ook blauw, maar ja, tegenlicht…

We zeiden ja tegen Obernai

Vanochtend na het ontbijt reden we naar het stadje Obernai, maar onderweg lieten we ons verleiden door de bordjes richting Chappelle Sainte Marguerite in Epfig. Gelukkig maar, want wát een mooi kerkje. Opgetrokken in de 11e en 12e eeuw, met nog een mooie plafondschildering uit die tijd. Apart was ook de zuilengalerij en het knekelhuisje, met schedels en beenderen van boeren uit de Boerenopstand in de 16e eeuw.

Op de begraafplaats troffen we mijnheer Xavier Spitz bij het graf van zijn pas overleden vrouw. Hij had mooie verhalen over de kapel.

Obernai is zo’n typisch, leuk Elzas-stadje, met veel goed onderhouden vakwerkhuizen. Al deels in kerstsfeer, uiteraard, hoewel de kerstmarktjes – helaas voor Peet – pas vanaf komend weekend zijn. In de Saint Pierre et Paul-kerk brandden we een kaarsje voor degenen die ons de afgelopen jaren ontvallen zijn. Bij een plaatselijke kaaswinkel hadden we nog een primeur: we rekenden 115 euro af voor wat kaasjes. Super lekkere kaasjes, dat wel…

We besloten de middag bij het wijnhuis Schlosser. Voor wie nog steeds denkt dat dat een grap is, zie de foto’s hieronder. En, euh… ja, die wijn was onze bestelling. Mede namens mijn oom, die Bourgondisch ingesteld is, maar op het gebied van wijn de Elzas verkiest… 🤗

Meer foto’s:

Lees verder “We zeiden ja tegen Obernai”

When in Avignon…

Een bouwwerk dat je gezien moet hebben in deze stad: de Pont Saint Bénezet, oftewel de Pont d’Avignon (die van het liedje Sur Le Pont d’Avignon). Bénezet was de bedenker van de brug, die in 1177 ook startte met de bouw. Nadat hij overleed, werd hij door het volk (dus niet door de kerk) heiligverklaard.

Destijds slingerde de brug als een slang tussen beide oevers van de Rhône, een rivier die toen overigens anders liep dan tegenwoordig. Nadat een klimaatverandering zorgde voor een Kleine IJstijd én een koning besloot de loop van de rivier te verleggen, stortte de brug grotendeels in. Daardoor rest tot de dag van vandaag nog slechts een klein stukje van het geheel. Daar mag je tegen betaling op en dan kun je dus letterlijk naar het eind ervan lopen. Als je je daar omdraait, heb je een mooi uitzicht op Avignon en zijn nog bijna helemaal intact zijnde middeleeuwse stadsmuren.

In de voetsporen van pap

Dikke bonus tijdens mijn dagje uit met Jelle was een bezoek aan het voormalig schippersinternaat in Vreeswijk, slechts 7,5 km. van IJsselstein. Mijn vader en zijn drie broers hebben daar vlak na de 2e Wereldoorlog een aantal jaren doorgebracht. Tegenwoordig is het een appartementencomplex.

Een van de huidige bewoonsters hoorde ons daarover praten en liet ons binnen. Er bleken nog oude klassenfoto’s en andere ingelijste knipsels te hangen, en er stonden teksten op de muren (waaronder het ‘Prins Hendrik Internaat-lied’) die iets over de geschiedenis van het gebouw vertellen. Erg indrukwekkend en een tikkeltje emotioneel om even in de voetsporen van mijn vader gelopen te hebben.

Ik voelde je aanwezigheid pap, en dat was fijn! ❤️

Meer foto’s:

Lees verder “In de voetsporen van pap”

Nieuwe Hollandse Waterlinie

Gemiddeld één keer per jaar (en dat is een paar keer per jaar te weinig) ga ik een dagje op pad met mijn beste vriend Jelle, die ik al sinds de kleuterschool ken. Dit keer bezochten we wat forten van de Nieuwe Hollandse Waterlinie rondom Utrecht. Veel daarvan hebben tegenwoordig een horeca- of vergaderbestemming gekregen en zijn dus niet meer te bezoeken, maar het blijven imposante bouwwerken.

Een fantastische dag met prachtig weer en een speciale vermelding voor het Waterliniemuseum in Fort bij Vechten in Bunnik. We kwamen daar om 16:45 aan in de veronderstelling dat het om 18:00 uur dicht zou gaan, maar dat bleek al om 17:00 uur te zijn. Op vertoon van onze beteuterdste gezichten mochten we gratis naar binnen om nog even snel de sfeer te proeven. We weten nu in elk geval dat we er nog eens naartoe terug moeten.

Foto’s:

Lees verder “Nieuwe Hollandse Waterlinie”

Battersea Power Station

Het Battersea Power Station (bekend van de hoes van Pink Floyds album Animals) is al sinds 1983 geen elektriciteitscentrale meer. In de hoogtijdagen werd daar 240 ton steenkool per uur(!) verwerkt, een vijfde van de energiebehoefte van Londen. Sinds vorig jaar zit er een groot winkelcentrum in.

We kwamen erachter dat er tot 5 maart het Battersea Light Festival plaatsvindt. Eerlijk is eerlijk, wij Nederlanders zijn zwaar verwend met het Amsterdam Light Festival, maar met deze spectaculaire elektriciteitscentrale (en de prachtige omliggende appartementen) als achtergrond is het toch iets bijzonders. Maar je moet dus wel snel zijn als je het nog wilt zien.

Of je neemt genoegen met mijn foto’s…

Lees verder “Battersea Power Station”