It was 30 years ago today

Dit is best een radio-historisch moment. Nou ja, voor mij dan. Beginjaren ’90 maakte ik elke vrijdagavond mijn 2 uur durende radioprogramma ArtyShock op Unique FM. Maar op dit moment (14 maart 2024 om 19:00 uur) precies 30 jaar geleden, ging ik mijn programma van maandag- tot en met vrijdagavond maken. ‘Elke werkdag van 19:00 tot 20:00 de betere pop en rock in ArtyShock’, luidde de slogan. Ik nam de maandag, woensdag en vrijdag voor mijn rekening en Patrick Kerkhoff de dinsdag en donderdag.

Daar had ik natuurlijk een promo voor gemaakt en die zat een beetje arty-farty in elkaar, met een montage van korte fragmenten uit nummers die we toen draaiden. Ik herken ze niet eens allemaal meer, maar hoor wel Metallica, SugarCubes, Inspiral Carpets en Fish voorbijkomen. Inderdaad een prima dwarsdoorsnede van waar we toen ‘de menschen’ een plezier mee dachten te doen. Geen idee meer hoe lang wij (en de luisteraars) het destijds hebben volgehouden, maar ik vond het reuze stoer dat Patrick en ik elke werkdag een ander geluid op de (lokale) radio konden brengen. Een beetje Kink FM avant la lettre. Reken maar dat ons dagelijkse uur voor de toenmalige voorzitter van de omroep een heel lang uur was…

Ik kan het dak op!

Op de laatste dag van de vakantie nog door de buurman gevraagd worden om ‘even op het dak te komen kijken’. In aloude Schlosser-traditie met mijn goede kleren aan, maar gelukkig wel mijn klim- en klauterschoenen. Geen overbodige luxe…

Ik vind dat ik (links) er nog ogenschijnlijk ‘cool’ bijzit voor iemand wiens hobby’s zich doorgaans gelijkvloers afspelen.

Met vreugde kan ik jullie meedelen dat ik het avontuur overleefd heb. Als de Belgen zich morgen onderweg ook een beetje gedragen, ben ik maandag weer paraat voor laffe tekst-gerelateerde klussen 😀

Waar zouden we zijn zonder de…

Dit keer gekozen voor de Eurostar Nederland vanuit Rotterdam CS naar Londen St. Pancras. Wel rijtuig 13, uiteraard 😀

Update 15:27u.: we staan stil in een weiland vóór Brussel. Er wordt omgeroepen dat we vanwege een defecte trein moeten omrijden. Vertraging: 45 minuten…

Update 15:42u.: die vertraging gaat natuurlijk pas in op het moment dat de trein weer gaat rijden. Het sein staat nu echter nog op rood…

Update 16:21u.: maar natuurlijk, de motor van de trein wordt uitgezet en de verlichting gedoofd. Een berichtje van de conducteur zou geen overbodige luxe zijn…

Update 16:45u.: de ’train manager’ komt vertellen dat treinen automatisch stilvallen als ze te lang stilstaan. Daarna moeten ze gereset worden (en dat duurt schijnbaar heel lang). We wachtten dus op een defecte trein en zijn nu in feite zelf een (tijdelijk) defecte trein geworden. Sorry voor iedereen die op ons wacht…

De train manager – een Nederlander, blijkbaar – deelde trouwens wel lekkers rond: “Here, take a KitKat because we’re standing so long still.”

Update 16:56u.: de trein kruipt vooruit. De conducteur meldt dat we naar station Essen rijden, waar opnieuw een reset moet plaatsvinden. Daarna hopelijk full-speed ahead. Vertraging: ongeveer 2 uur…

Update 17:13u.: we rijden weer. *zoekt uitzinnig juichende emoticon*

Terugreis vanuit Valencia: sub-optimaal

De terugreis van Valencia naar IJsselstein was er een voor in het boekje. Het zwarte boekje dan 😉

Het was misschien een beetje voorspelbaar dat het Spaanse luchthavenpersoneel pas na het naar voren roepen van de passagiers het computersysteem zou gaan opstarten, wat uiteraard niet werkte. Ook het via een apparaatje scannen van de barcodes op de tickets lukte niet, zodat uiteindelijk met een matrixprinter de hele passagierslijst moest worden uitgedraaid en alle boarding passes handmatig gecontroleerd. De 20 minuten vertraging die dat opleverde werden in de lucht gelukkig weer ingehaald.

Toen we ‘voor de optimale reisbeleving’ via de NS-app de weg van Amsterdam naar IJsselstein uitstippelden, bleek dat door stakingen van het streekvervoerpersoneel de sneltram tussen Utrecht en ons eindpunt niet reed. De bus leek wel te gaan, maar helaas werden de laatste ritten van de avond ook geschrapt. Gelukkig troffen we op Utrecht CS een plaatsgenoot, met wie we een taxi hebben gedeeld.

Lees verder “Terugreis vanuit Valencia: sub-optimaal”

Stresstest overleefd 😉

In Frankrijk heft de overheid in september en oktober minder accijns op de brandstof, wat 30 cent per liter scheelt. Dat wetende, hadden we in Nederland maar 15 liter bijgetankt, zodat we ‘onze’ benzinepomp in Stenay, de goedkoopste in de wijde omgeving, volgens mijn berekening ‘makkelijk’ konden halen.

90 km van tevoren begon het waarschuwingslampje in onze auto te branden. Dan zit er nog 5 liter in de tank. Onze auto rijdt 1 op 20, dus dat moest goed komen. Peet kneep ‘m, ik hield de moed erin. Een kleine stresstest op onze huwelijksdag, maar ik beloofde dat ik het sowieso zou oplossen als het mis ging.

Gelukkig was dat niet nodig en hoefde ik niet naar de pomp te lopen 😅. Wel tankten we ruim 36 liter, terwijl onze tank maar 35 liter groot is. Kantje boord dus, maar een mooi prijsje…

Next stop: Romagne!

Uit onze (glas)plaat

Dat was me het dagje wel, kent die uitdrukking?

Vandaag werd na maanden levertijd eindelijk ons nieuwe tv-meubel met toebehoren (nieuwe televisie en ingebouwd audiosysteem) geleverd. Dat hadden we afgelopen najaar al bij Piet Klerkx gekocht. Vanwege onze legendarische linkerhanden, hadden we besloten dat door fabrikant Spectral smart furniture te laten plaatsen en installeren. ‘Turn key’ afleveren, zogezegd.

Ik moet zeggen: de montage verliep uiterst soepel, en Dennis en Mike waren hele vriendelijke en kundige monteurs. Toen alles hing en aangesloten was, hoefde alleen de glazen topplaat nog naar boven gebracht worden. Die was net zo lang als de kast, 3.20 m., dus we wisten dat die niet in de lift ging passen. Gelukkig wilden de jongens hem wel via het traphuis naar de 9e verdieping brengen. Alleen bleek toen dat ook dát niet ging passen…

Lichte paniek…

Lees verder “Uit onze (glas)plaat”

Slapend rijk worden

Ik heb je al eerder verteld over Julian Jagtenberg. Jaren geleden was hij een buurjongen van ons in Amersfoort. Hij ging Robotica studeren aan de TU in Delft, omdat hij een slaaprobot wilde ontwikkelen. In eerste instantie om zijn moeder van haar slaapprobleem af te helpen. Dat apparaat is de Somnox geworden. Gelukkig heb ik hier een paar jaar geleden al verteld hoezeer ik daarin geloof, anders kwam het nu wel heel wijs over. Julian heeft een club jonge ondernemende mensen om zich heen verzameld en wil (en gaat) daarmee de wereld veroveren. Hij sloot al grote deals (met o.a. Auping), geeft de ene na de andere lezing over de hele wereld en wint steeds meer mensen voor zich. Nog belangrijker: hij helpt met zijn uitvinding steeds meer mensen van hun slaapproblemen af. Niet zo gek, want als je kunt kiezen tussen verslavende medicijnen of een slaaprobot…

Lees verder “Slapend rijk worden”

Hij doet het wel, hij doet het niet…

Dat je auto niet start, kan natuurlijk (hoewel dat bij een Toyota hoogst ongebruikelijk is…).

Dat je auto wel start, maar er daarna geen beweging in te krijgen is, is al lastiger…

Maar dat je de eenmaal gestarte auto, in afwachting van de pechdienst, niet meer uit krijgt, is echt een unicum. “Nee mijnheer, die heb ik nog niet eerder gehoord”, voegde mijn dealer mij vriendelijk toe.

En nu? Nu zit ik maar in mijn auto op de pechdienst te wachten. Gelukkig zijn ze al over drie kwartier bij me…

#HappyNewYear

Update: zojuist ging de auto spontaan ‘uit’. Alle lampjes op het dashboard zijn nu dus uit en de ventilatie doet het niet meer. Ik wacht nog even met het trekken van de conclusie dat dat goed nieuws is…

Update 2: de lampjes op mijn dashboard gaan nu onregelmatig aan en uit, en ook de meter die het energieverbruik van de accu aangeeft, beweegt op en neer. Best een beetje scary…

End of story: je verwacht het niet: nieuwe startaccu nodig. Toepasselijk begin van het nieuwe jaar, dat wel…

Athene

De Grieken zijn nogal van de oudheid en Peet en ik houden daar ook heel erg van. Onze bestemming op vrijdag, Athene, was in dat opzicht redelijk ultiem.

We hadden ons van tevoren bedacht dat we ons door een hop-on-hop-off bus van bezienswaardigheid naar bezienswaardigheid zouden laten brengen, maar kozen uiteindelijk voor een ‘eigen’ taxichauffeur die ons de hele dag zou rondrijden. Dat was mijn vader en moeder ook al eens goed bevallen.

Behalve over de monumenten die we bezochten, had hij ook over andere onderwerpen wel wat te vermelden. Zo vond hij de Europese investeringen in de Griekse economie maar weggegooid geld. Met dat geld zouden alleen de corrupte politici in het zadel gehouden worden, maar de gewone Griek merkte er niets van. In tegendeel: de salarissen gaan omlaag en de werkeloosheid stijgt, aldus onze chauffeur. “We need managers, not money.”

Ook vertelde hij dat voor de Olympische Spelen van 2004, die in Athene plaatsvonden, alle vervuilende bedrijven naar buiten de stad verplaatst waren en dat er sindsdien geen smog meer was. Maar wat dan die bruine wolk was die we vanaf de Acropolis over heel Athene zagen hangen? We vonden het sowieso geen fraaie, laat staan schone stad. Ook dat zie je goed vanuit een taxi, zeker met de raampjes open.

Lees verder “Athene”

Santorini

Het Griekse ‘eiland’ Santorini zijn eigenlijk de randen van de krater van een oude vulkaan, die boven het water uitsteken. Bovenop zijn mensen dorpjes gaan bouwen. Van die witte, die mij altijd een instant vakantiegevoel geven (zoals dat bijv. in Andalusië ook altijd het geval is). Door de unieke, sikkelachtige vorm van Santorini vaar je daar als het ware naar binnen, wat een uniek schouwspel is. Alleen jammer dat dat zich al zo vroeg op de dag afspeelt…

En dus hadden wij de wekker gezet om 6.00 uur, zodat we om 6.30 uur op de voorplecht van het schip konden zijn, die voor de gelegenheid geopend was. Het was nog wat nevelig boven het water, maar het was een mooie ‘landing’.

Lees verder “Santorini”