Verkeer(d)lichten

Net als in Nederland mag je in Frankrijk in de bebouwde kom 50 km/u rijden. In steden gaat dat, mede door de drukte op de weg, meestal vanzelf goed. Maar op het platteland zijn de kleine dorpjes vaak maar een vlekje aan een niet zelden kaarsrechte doorgaande weg. Voor de meeste auto’s, tractoren en zelfs vrachtwagens geen enkele reden om de voet van het gaspedaal te halen. Levensgevaarlijk voor zich veilig wanende kinderen en loslopende (huis)dieren.

Nadat er al jaren snelheidsmeters staan, die met rode cijfers en knipperende downies handig aangeven hoevéél je precies te hard rijdt, worden de laatste tijd drastischere maatregelen genomen, waarbij elk dorp zijn eigen keuze(s) uit het aanbod maakt. Op de weg geschilderde (nep)vluchtheuvels, daadwerkelijke verhogingen, dubbele strepen op de weg (al dan niet met een kleurtje ertussen), versmallingen, drempels, chicanes… je kunt van alles tegenkomen.

Lees verder “Verkeer(d)lichten”

‘Overzomeren’

‘Aan de ijk liggen’, kent u die uitdrukking? Althans… we hebben niet eens zo zeer zware dingen bij ons, maar wel veel. Een hele C-HR vol, om precies te zijn. Een beetje onhandige dingen ook, inpak-technisch, zoals een forse tuinstoel en – toch maar – twee luchtkoelers. Want waar wij heen gaan (één keer raden) is het nog vijf graden heter dan in Nederland.

Maar liefst zes weken gaan we naar Romagne, waarvan we er drie ook gewoon werken. Niettemin mag je gerust van ‘overzomeren’ spreken, als dat een woord is. Heel veel zin in!

We zien elkaar eind augustus weer… 😎

Feestelijk tafelen bij Merlot

Het was een heerlijke dag, gisteren. Nadat we de Banksy-tentoonstelling in Rotterdam bezocht hadden, sloten we Peet haar verjaardag af bij ons favoriete restaurant, Merlot in Amersfoort. Een broedplaats voor vriendelijk en kundig personeel, met een keuken die zichzelf maar blijft overtreffen. Het bijzondere is, dat ze er de wijnen als uitgangspunt nemen, waarna ze de chef en zijn koks vragen daar bijpassende gerechten bij te maken. En dat lukt ze ongelofelijk goed. Je moet het echt proeven om te begrijpen wat ik bedoel met ‘complex’, ‘verfijnd’ en ‘gelaagd’, maar we blijven ons verbazen over de smaken die ze uit hun gerechten weten te toveren. En het ziet er allemaal ook nog eens prachtig uit.

Op de terugweg nog even gestopt bij een relatief goedkoop benzinestation, waar ik voor het mooie helaas 0,01 liter teveel tankte…

Dagje Reims

Het zou deze donderdag prachtig weer worden, dus begin deze week besloten we vandaag naar Reims te gaan. Goed idee, behalve dat het Hemelvaartsdag is. Nooit bij stilgestaan. Gelukkig hadden we eerst afgesproken met onze ‘vriend ter plaatse’ Patrice Colné, met wie we lekker geluncht hebben bij restaurant Version Originale. Daarna wandelde hij met ons door het historische centrum, waarbij hij uitleg gaf over de verschillende gebouwen.

Het viel op dat er veel panden gerestaureerd zijn of worden, waar de stad erg van opknapt. Maar wat de Sagrada Familia is op het vlak van bouwen, is de kathedraal van Reims op restauratiegebied: een eeuwigdurend project. Het gebouw is zo groot, dat je, als je eenmaal rond bent, opnieuw kunt beginnen. Daardoor blijft het een beetje een lappendeken van oud en nieuw, vervuild en schoongemaakt. Dat kun je op de foto goed zien.

We hadden ons erop ingesteld dat de winkels vanwege Hemelvaart wel dicht zouden zijn, maar dat viel alles mee. Toch was er vrij weinig verkeer. Behalve dan in een achterafstraatje, waar een oldtimerclub zijn hobby aan het uitlaten was. Maar goed dat de gemeenteraad van Reims net de plannen om in de stad een milieuzone in te stellen had teruggedraaid…

Principes mogen geld kosten 🇺🇦

Het goedkoopste benzinestation op onze weg tussen Nederland en Frankrijk, een Shell-pomp in Luik, is wegens werkzaamheden niet bereikbaar. Dus moeten we kiezen uit een van de twee andere op dat rijtje. Bij Lukoil (een Russisch merk) kost 1 liter euro 95 nu €1,58. Bij de daarnaast gelegen Esso is dat €1,72. Wij kozen voor de Esso.