Merlot-genot

Ik hoefde Peet maar één keer te vragen of we voor haar verjaardag naar Restaurant en Wijnbar Merlot in Amersfoort zouden gaan. Alleen de amuses zijn er al ’to die for’, en dan moet het échte feest nog beginnen.

  • Parmaham zo fijn gesneden dat het op je tong smelt
  • Gepekelde en geschroeide makreel met passievruchtensaus
  • Buikspek op een bedje van o.a. venkel en gezouten citroen
  • Verschillende bereidingen van fazant
  • Een heerlijk assortiment kazen met een combinatie van appelstroop en mosterd
  • En een nagerecht geïnspireerd op Amersfoortse keitjes, met o.a. gefermenteerde vlierbloesem, cranberry, zwarte sesam en Taggiasche olijf (als ik het allemaal goed onthouden heb… 😅)

Laat ik het zo zeggen: als je weet dat datgene op de foto ‘alleen maar’ de begeleiding van de koffie was, kun je je voorstellen dat het voorafgaande helemáál fantastisch was.

#tipjemijnerzijds

Deur achter ons dichtgetrokken

14 oktober vorig jaar, precies twee maanden nadat ik het tijdens een etentje opperde, hadden Peet en ik ons huis in Amersfoort verkocht en een appartement in IJsselstein gekocht. Vanochtend werd bij de notaris de overdracht officieel beklonken. Expres vandaag, de geboortedag van mijn vader. Jammer dat we vanwege de coronamaatregelen niet fysiek bij de notaris mochten verschijnen, maar een medewerker van het kantoor bij volmacht voor ons moest tekenen. Maar dat zij dan maar zo.

Bij de laatste inspectie waren we natuurlijk wel aanwezig. Na afloop keek ik nog één keer omhoog in het trapgat. *slik*

We hebben 22 jaar heel veel lol gehad aan De Heuvel, en er liggen heel wat kilometers van ons op die trap. Dat hebben we in het (gelijkvloerse) appartement niet meer, maar ik denk niet dat ik het ga missen… 😄.

We voelen ons al erg thuis in IJsselstein, maar het is toch raar om je sleutels af te geven, de deur voor de laatste keer achter je dicht te trekken en voor het laatst ‘je’ wijk uit te rijden. Alleen maar warme herinneringen aan Amersfoort! ❤️

Verhuizing in volle gang

Het gedeelte Amersfoort van Project Verhuizing zit erop, dankzij een goed op elkaar ingespeeld team van Mondial Kattenberg Verhuizingen. Terwijl druk met dozen gesleept werd, werd elders de overgebleven apparatuur ontkoppeld en het meubilair gedemonteerd. Leuk om ook zelf volop mee te helpen. Met het slepen althans, op veler verzoek. Goed voor de onthechting 🤗.

Superblij dat mijn vader zijn ‘eigengemaakte’ cd-kasten in één stuk door het trapgat pasten. Alsof hij ze ervoor gemaakt had. Bedankt pap! 🙏

Uiteindelijk bleek alles precies (als in: écht, écht, écht precies) in de twee vrachtwagens te passen. En dan hebben we ook onze eigen auto nog vol zitten.

De laatste symbolische handeling was het afschroeven van ons naambordje. Dag De Heuvel, we hebben van je genoten! Maar nu zoeken we het nog hogerop 🙂

Meer foto’s:

Lees verder “Verhuizing in volle gang”

Vrijdag de 13e: geluksdag

Niks mis met deze vrijdag de 13e! Op 13 november 1998 kregen we de sleutel van ons huidige huis in Amersfoort, en zojuist horen we dat de toekomstige bewoners, precies 22 jaar later dus, de financiering van hun aankoop rond hebben. Niets staat ons dus nog in de weg om vanaf De Heuvel nóg een stapje hoger te gaan, namelijk naar ons nieuwe appartement op de 9e verdieping in IJsselstein.

Daar drinken wij vanavond een vrolijk borreltje op 😊.

‘Amersfoortse’ Keitjes

We zijn onderweg naar ons toekomstige appartement in IJsselstein. Kennismaken met de verkoper, wat vertrekken opmeten, het stadje bezoeken, dat werk.

We dachten voor bij de koffie wat Amersfoortse Keitjes mee te nemen. Onderdeel van het onthechtingsproces. Dus gingen we nog even langs de echte bakker, die al sinds de Steentijd ‘op ambachtelijke wijze en met de beste natuurlijke ingrediënten’ zijn producten ‘elke dag vers’ maakt.

Maar helaas waren de Amersfoortse Keitjes niet verkrijgbaar wegens leveringsproblemen. Die worden namelijk geleverd vanuit… Duitsland. Is dan niets meer echt? 🤣

Koopcontract Pandora getekend

Op 14 augustus jl., tijdens een etentje, kwamen Peet en ik al tafelende op het idee om na 22 jaar eens ons huis te koop te zetten. We hebben zelfs nog even met het idee gespeeld een paar jaar naar Frankrijk te verhuizen, maar dat stuitte op wat praktische bezwaren. Achteraf ben ik daar niet rouwig om.

Al snel hadden we Sjoerd Vlaming van Vlaming Makelaardij over de vloer om de mogelijkheden te bespreken. Het stemde hoopvol dat hij ons huis niet inschatte als een onverkoopbare hut. Dat bleek ook wel, want een paar uur nadat het op Funda stond, appte hij me dat er al 20 bezichtigingen waren aangevraagd. We gingen een paar dagen naar Romagne om Sjoerd en de zijnen ruim baan te geven met de geïnteresseerden, en nog voordat we terug waren, was ons huis verkocht.

Toen zijn we op zoek gegaan naar een nieuwe stek, en die vonden we in IJsselstein. Vandaag, precies 2 maanden nadat we het idee kregen, tekenden we de koopakte van een prachtig appartement, 9 hoog, met een fenomenaal uitzicht, o.a. op de Gerbrandytoren (in de volksmond ‘de zendmast van Lopik’). Dat is voor mij als radiofreak zo’n beetje heilige grond, en in de winter wordt ‘ie ook nog eens opgetuigd tot de grootste kerstboom van Europa. Op een lik verf na is het appartement kant en klaar, we hoeven er bijna niets aan te doen. In de eerste week van februari 2021 verhuizen we.

Speciaal voor die gelegenheid hadden we een fles Taittinger champagne bewaard, en om In De Disco van Noodweer te citeren: ‘die moet er helemaal doorheen vanavooooond…’

Stormloop op bezichtigingen

Om onze makelaar, en zijn agenda, niet in de weg te zitten, zouden wij woensdagochtend voor een paar dagen naar Frankrijk vertrekken. Dan kon hij de rest van de week ongestoord bezichtigingen van ons huis inplannen. Net belt hij, of hij morgen óók al met mensen kan langskomen. Het loopt namelijk nogal storm. Dat stemt hoopvol en bevestigt wat wij al wisten: dit is een heerlijk huis.

Nu gaan we maar een dagje eerder naar Frankrijk. Ik klaag niet 😉.

Het lijkt trouwens bijna een formaliteit, gezien de stormachtige ontwikkelingen van vanochtend, maar we laten geen mogelijkheid onbenut: het Te Koop-bord staat er inmiddels ook. Nu is het uit onze handen en neemt Vlaming Makelaardij het van ons over. Superspannend allemaal!

#huis #tekoop #amersfoort #kattenbroek #tipjemijnerzijds #nualheimwee

De Heuvel officieel in de verkoop

*DIENSTMEDEDELING*

Je zou kunnen zeggen dat ik het verhuizen met de paplepel ingegoten gekregen heb. In de 18 jaar dat ik bij mijn ouders in Ridderkerk woonde, verkasten we drie keer. Van de Van Anrooystraat, waar ik geboren ben, naar de Verdistraat en later naar de Sweelinckstraat. Bij die laatste move vertelde ik mijn vriendjes dat we naar Zevenhuizen gingen. Zeven huizen verderop, welteverstaan. Nadat ik was gaan studeren, verhuisden mijn ouders trouwens nog twee keer, maar ze bleven altijd in Ridderkerk.

Ik had inmiddels Nijmegen als nieuw thuis. Mijn eerste studentenflat stond aan de Vossendijk. Niet lang nadat ik Peet had leren kennen, ‘trok ik bij haar in’ op Galgenveld, waar ik niet lang daarna ook zelf een kamer kreeg. Twee verdiepingen boven Peet nota bene. Uiteindelijk gingen we officieel samenwonen in Lankforst. En dat alles binnen een jaar of zes.

Peet is vrij weinig in Lankforst geweest. Zij kreeg werk in Capelle a/d IJssel en bivakkeerde doordeweeks regelmatig bij mijn ouders. Toen mijn eerste werkgever in De Meern gevestigd bleek, besloten we halverwege te gaan wonen en kwamen we aan de Copernicussingel in Schoonhoven terecht. Lang duurde dat niet, want Peet accepteerde een baan in Utrecht en ik kreeg er een aangeboden in Nijkerk. Dus verkasten we eind vorige eeuw naar De Heuvel in Amersfoort.

Lees verder “De Heuvel officieel in de verkoop”

Vakantie verlengd

Stel, het niet hypothetische geval dat de weersverwachtingen voor Romagne en Amersfoort voor volgende week er uitzien zoals op de plaatjes, wat zou jij dan doen? Zeker als je allebei toch geen belangrijke afspraken in de agenda hebt, waarvoor je per se in Nederland moet zijn?

Nou ja, lang verhaal kort: Peet en ik hebben besloten niet al komend weekend, maar een week later terug te komen. Met dank aan mijn liefste schoonmoeder, die het niet erg vindt een weekje langer op ons huis te passen. Ik heb haar gevraagd de boodschap héél voorzichtig aan Prada te vertellen…

Laterrr!