Ergens op een industrieterrein in Amersfoort zit een ondernemer die dapper standhoudt. Die nog steeds muziek in fysieke vorm verkoopt.
Daarnet ben ik weer even bij Bert van Dijkhuizen langs geweest. Dat is altijd lachen. Van de kapotte bel (“Lekker rustig!”) via de koffie (“Moet je daar nog wat in?”) tot genuanceerd de branche doornemen (niet voor publicatie 
). En een bezoek eindigt steevast met een liefdevol maar welgemeend “En nou opgerot!”.
Geweldige kerel met een hart dat minstens zo groot is als zijn mond.