Au revoir, mamie Mathilde! #RIP

Ik sla me best goed door de Corona-ellende heen, al zeg ik het zelf. Ik doe wat van me gevraagd wordt, laat mijn gezonde verstand los op wat wel of niet slim is om te doen, doe bij twijfel zélf onderzoek in plaats van te kijken naar talkshows en bouw dan nog voor de zekerheid wat extra marge in. Zekerheid vóór alles, zeg ik altijd maar.

Hier thuis heb ik een fijne werkplek (en gelukkig ook nog genoeg fijn werk), de muren komen niet op me af, ik kan het goed met mezelf vinden, geef de poes een extra knuffel… Ik voel me een bevoorrecht mens.

Vandaag is eigenlijk pas de tweede slechte dag in al die maanden. De tweede keer sinds maart dat de moeder van een van mijn beste vrienden wordt begraven. Nee, niet dezelfde moeder natuurlijk! Dat zijn de momenten waarop je er voor iemand wilt kunnen zijn, je arm om hem/haar heen wilt kunnen slaan. Dat kan nu niet en dát vind ik pas naar.

Rond deze tijd begint in de kerk van Brieulles de uitvaart van mamie Mathilde Leclerc-Barat. Daarna wordt ze begraven in ‘haar’ (en ook ons) Romagne-sous-Montfaucon. De klokken zullen een kwartier voor haar luiden. Voor de familie de markering van het begin van een nieuw tijdperk. Ook dan zal ik er voor hen zijn, maar het liefst was ik er nu.

Au revoir, mamie Mathilde! ❤️

Geef een reactie