Dit was de grote dag en startte het hart van onze vakantie: de cruise met de MS Oosterdam van de Holland America Line van Rome naar Venetië. Na een treinrit naar de havenplaats Civitavecchia ondergingen we gelaten de formaliteiten die horen bij het inschepen op een cruiseschip, zoals het invullen van een gezondheidsverklaring. Nee, we hadden en hebben geen last van een loopneus, diarree, enz. Logische vragen, want je wilt aan boord van een schip met 2.000 passagiers geen uitbraak van ziekten. Hygiëne staat dan ook hoog aangeschreven. Overal staan bijv. pompjes met product om je handen te kunnen wassen.
Ook veiligheid is een hot item. Voorbeeldje: deelname aan de veiligheidsdrill is verplicht. Wie niet wil deelnemen, mag niet mee op reis. Na deze oefening gingen we het schip verkennen. Op de hoogste (10e!) verdieping was het observatiedeck en op de 9e het Lido Deck (ik heb nu al de hele tijd dat liedje van Boz Scaggs in mijn hoofd). Daar kregen we een welkomstcocktail ‘aangeboden’. Voor $8.70, that is. Het glas mochten we houden als souvenir, dat wel.
Toen de muziek aanging, klonk als eerste Frank Sinatra, voor dat klassieke cruisegevoel. Binnen een kwartier maakten we kennis met Judy & Richard, een stel uit Melbourne. Toen ik naar de railing liep om een foto te maken toen we uit de haven wegvoeren, werd ik aangesproken door een ander Australisch stel: Anita & Matt. Zo gaat het eigenlijk continu en het cliché is waar, de eerste vraag is altijd: “Where are you from?”
Op het schip zijn verschillende zalen en zaaltjes met entertainment. De mainstage is drie verdiepingen hoog, er is B.B. King’s Blues Club en ook het Amerikaanse vakblad Billboard heeft eigen zaaltje. Daar begon toen wij langsliepen net een pianoduo te spelen. Als eerste zetten zij My Heart Will Go On van Celine Dion in. Dat is altijd al slecht idee, maar op een cruise zeker! (hashtag Titanic).
We besloten door te lopen naar onze hut (ik heb overigens in kleinere hotelkamers geslapen). Het viel ons op dat je aan niets merkte dat we voeren: duizenden paardenkrachten deden muisstil hun werk en het schip lag als een blok in het water. Je waant je echt op een plek waar niets kan gebeuren. (hashtag Titanic…).
