Peet en ik zijn allebei een beetje grieperig, maar dat zijn we dan toch liever in Romagne 
. Helaas kunnen we daardoor niet helemaal ons sociale zelf zijn, maar je wilt geen griepgolf op je geweten hebben. Klusjes in en om het huis zijn er gelukkig altijd. Zoals het wegbranden van het onkruid tussen de stenen van het terras en het maaien van de tuin.
En altijd geniet ik weer van de 4 naar schatting 35 meter hoge berken die sinds mensenheugenis achterin die tuin staan (op de foto’s zie je alleen de toppen). Afhankelijk van hoe de zon daarop schijnt, zien ze er steeds weer anders uit. Ze zijn ook het perfecte weerstation: als de blaadjes bewegen, waait het; als er takken naar beneden komen, stormt het; als de blaadjes nat zijn, regent het, enz.
