40

“Het leven begint bij 40…”
“Voor je het weet ben je 50…”
“Vanaf nu mag je aftellen…” 🙁

Ik heb ze allemaal gehoord vandaag. Want precies 40 jaar geleden (vier dagen nadat de allereerste internetverbinding gemaakt werd), ben ik geboren. Om een uur of 5 ’s ochtends (ik ben nog steeds geen ochtendmens), de verwarming was stuk (ik houd nog altijd meer van lente en zomer dan van herfst en winter). Maar ik vind verjaardagen niet zo heel belangrijk en het aanbreken van een nieuw tiental doet me niks. Hooguit is het een goede reden om weer eens met Peet uit eten te gaan, dus dat deden we vanavond.

Voor de tweede keer in twee weken at ik bij Restaurant De Spijkerpandjes in Hilversum. Die pandjes werden halverwege de negentiende eeuw betrokken door smid Jacobus Spijker, wiens zonen later de Gouden Koets bouwden en grondleggers waren van het automerk Spijker. Maar nu is het dus een restaurant, en een heel goed restaurant ook. Ingericht in een combinatie van klassiek en modern, met veel grijze, zwarte, witte en zachtgroene tinten. Maar het belangrijkst is natuurlijk de keuken, en wat wordt daar ambachtelijk gekookt zeg! Een mix van de Franse, Italiaanse en mediterrane keuken, met een dito wijnkaart.

Ik heb nu twee keer het verrassingsmenu genomen (keuze uit drie, vier of vijf gangen) en elk gerecht was een feest. Geen borden vol culinaire clichés, maar bijzondere (en bijzonder geraffineerde) combinaties van ingrediënten en kruiden. En het ziet er op het bord prachtig uit bovendien.

Wat te denken van dunne erwtensoep met zalm, paddenstoeltapenade en een chipje van spek? Verzin het maar… Of schartong op een bedje van truffelrisotto met een balsamicodressing? Of een onovertroffen mals gebakken runderhaasje met groene asperges, minispruitjes en een gegratineerde gnocchi van zo’n bijzondere soort dat ik het vergeten ben? Of een tarte tatin met ananas en gesmolten blauwe kaas? Of een van boven gekarameliseerd griesmeeltaartje op een bodem van gebakken kruidkoek met speculaasijs op nougatinekruimels? Inderdaad: wij zijn voor de vijfgangenvariant gegaan…

Het klinkt allemaal een beetje snobistisch als je het zo terugleest, maar waar het om gaat, is dat het heerlijk smaakte. Bovendien werd bij elke gang een perfect passende wijn aanbevolen (en uiteraard geserveerd).

Mocht ik me nog niet voldoende duidelijk hebben uitgesproken, dan vat ik het graag nog even in één woord samen: aanrader!